Τι θα γίνει με τη βία της Αριστεράς;

Είναι ανεπανάληπτο αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη. Ακατανόητες πράξεις βίας σημαδεύουν την κοινωνία με απροσδιόριστα αίτια και αδιανόητη προέλευση. Ενώ η ακαδημαϊκή κοινότητα επιμένει να αναφέρεται σε νεοφασιστικά φαινόμενα που πλημμυρίζουν πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αυτό που διαπιστώνεται είναι πως πάμπολλες εκδηλώσεις βίας ξεσπούν με αφετηρία συμμορίες μεταναστών (λ.χ. στη Σουηδία, που έφθασε να ζητήσει την εμπλοκή του στρατού για την αντιμετώπισή τους), που γίνονται όμως απαράδεκτα ανεκτοί από κύκλους της Αριστεράς. Επίσης, ακραία βία ξεσπά εναντίον κομμάτων και κινήσεων συντηρητικών από κύκλους της Αριστεράς, που όμως συχνά συσκοτίζεται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ γιατί κάτι τέτοιο τους χαλάει το σύνηθες αφήγημα – περί ακροδεξιού δηλαδή νεοφασισμού ή, όπως λέγεται τελευταία, ύστερου φασισμού (late fascism).

To επιχείρημα της Αριστεράς είναι πως σε έναν κόσμο που συγκλονίζεται από ανησυχίες οικολογικές, έλλειψης ενέργειας, ασυγκράτητης ακρίβειας και ριζικής αναπροσαρμογής κοινωνικών και ηθικών αξιών οι δυνάμεις του αυταρχισμού, της αντίδρασης και της αντιδημοκρατικής απολυταρχίας έρχονται στο πολιτικό προσκήνιο και ισχυροποιούνται. Συνδεδεμένες οι αντιλήψεις και οι κινήσεις αυτές με τις στοχεύσεις του καπιταλισμού για έλεγχο και κυριαρχία διαμορφώνουν ένα καινούργιο σχετικά πολιτικό πλαίσιο που κινδυνεύει να παίξει κυρίαρχο ρόλο στο σημερινό ευρωπαϊκό πλαίσιο κομμάτων, κινήσεων και ιδεολογιών (Alberto Toscano, Late Fascism, 2023).

Στην πραγματικότητα όμως τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα η Αριστερά είναι αυτή που είναι επιτιθέμενη και καταφεύγει στη βία για να κρύψει τις αδυναμίες της ή για να ανακόψει την άνοδο των αντιπάλων της. Πριν από λίγα 24ωρα ο συναρχηγός του γερμανικού συντηρητικού και ευρωσκεπτικιστικού κόμματος AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) Τίνο Χρούπαγια, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, κατόπιν δολοφονικής επίθεσης εναντίον του με σύριγγα (που θυμίζει έντονα τακτικές της εποχής της Σοβιετικής Ενωσης) λίγο πριν ανέβει στο βήμα σε προεκλογική συγκέντρωση στη Βαυαρία. Πρόσφατα πάλι μόλις την τελευταία στιγμή παρεμποδίσθηκε εγκληματική επίθεση κατά της συναρχηγού του Αλις Βάιντελ. Εκτοτε, και για λόγους ασφαλείας, η Βάιντελ μεταφέρθηκε μακριά από το διαμέρισμά της.

Λίγες εβδομάδες επίσης νωρίτερα άλλος ένας πολιτικός του ΑfD, o Ανδρέας Γιούρκα, νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο έπειτα από οργανωμένη επίθεση εναντίον του με λοστούς και γροθιές από ομάδα μεταναστών που τον αναγνώρισε. Ολα αυτά σίγουρα είναι σοκαριστικά. Αποτελούν όμως φυσιολογικό αποτέλεσμα των επιθέσεων που υφίσταται το AfD από μερίδα του Τύπου και αριστερών ιστοσελίδων με κατηγορίες του είδους περί ακροδεξιών αντιλήψεων, ρατσισμού και νεοφασιστικής ρητορικής. Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2002 στην Ολλανδία όταν ο συντηρητικός πολιτικός Πιμ Φορτιούν είχε πυροβοληθεί από τον ακτιβιστή για το κλίμα Βόλκερτ φαν ντερ Γκράαφ. Περιττό να σημειώσω πως ο τελευταίος κυκλοφορεί σήμερα ελεύθερος!

Πρόκειται λοιπόν με σαφήνεια για κήρυξη πολέμου εναντίον όσων εναντιώνονται στις απόψεις της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Πού θα οδηγήσει αυτό;