Ο εξευτελισμός του σοσιαλισμού και ο Κασσελάκης

Σύμφωνα με το καταστατικό του ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται για τον σοσιαλισμό και είναι κατά των καπιταλιστικών σχέσεων. Αυτή η ιδεολογία τις τελευταίες δεκαετίες είναι για άλλους σε κρίση και για άλλους σε αναζητήσεις για αιτίες ύπαρξης. Αλλά με τον κ. Κασσελάκη ο σοσιαλισμός εξευτελίζεται. Αλλο είναι μια ιδεολογία να αμφισβητείται ή ακόμη και να ακυρώνεται λόγω των νέων κοινωνικών συνθηκών και άλλο να διακωμωδείται.

Η «αλλαγή» – ένα μοτίβο που πάντα αρέσει – σημαίνει και απεμπλοκή από παλαιότερα σχήματα. Αλλά ότι το «κεφάλαιο» του Μαρξ, αυτό που θεωρήθηκε η βασική αιτία των καπιταλιστικών σχέσεων, των οικονομικών κρίσεων, της εκμετάλλευσης και των ταξικών ανισοτήτων θα μετατρεπόταν σε «εργαλείο για ευημερία, για μείωση των τεράστιων ανισοτήτων μέσω μιας ισχυρής ανάπτυξης» πάει πέρα από μια «αλλαγή». Αυτό είπε ο κ. Κασσελάκης στη συνέλευση του ΣΕΒ και ότι «η λέξη “κεφάλαιο” δεν είναι λέξη προς δαιμονοποίηση».

Προσωπικά εγώ συμφωνώ με τον κ. Κασσελάκη. Το πρόβλημα δεν είναι το τι είπε, αλλά ότι μίλησε ως ο πρόεδρος ενός αριστερού κόμματος που «καταπολεμά τις καπιταλιστικές σχέσεις». Ερωτάται κανείς τι απέμεινε από την παραδοσιακή Αριστερά, έτσι όπως την ξέραμε μέχρι την εμφάνιση του αριστερού golden boy. Βέβαια κακώς αυτά τα boys τόσο λοιδορήθηκαν από την Αριστερά – και τώρα σαν νέμεση μιλούν στο όνομά της.

Οι αντιφάσεις μεταξύ θεωρίας και πράξης καταδεικνύουν το αδιέξοδο της «Αριστεράς»: Αν αλλάξει για να συμβαδίσει με τη σύγχρονη κοινωνία παύει να είναι Αριστερά. Και έτσι η παραδοσιακή Αριστερά έχει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων. Ή, όπως κάνει το ΚΚΕ, θα μείνει πιστή στο δόγμα και θα αδιαφορήσει για την εξουσία, ουσιαστικά θα την ξεχάσει στο όνομα της ιδεολογικής καθαρότητας, ή θα ξεχάσει Μαρξ, τάξεις, κεφάλαια, εκμετάλλευση και τα τέτοια, και να πορευτεί προς την εξουσία.

Με ποιον τρόπο; Με οποιονδήποτε. Χωρίς ή με μνημόνια, με hasta la victoria siempre στην Κούβα ή με προσήλωση στις αρχές της ΕΕ, με συμμαχίες με ακροδεξιούς αν έτσι ανοίγει η πόρτα της εξουσίας, κατά ή με το κεφάλαιο, ανάλογα με τη συγκυρία και το λαϊκό αίσθημα της στιγμής. Τώρα σειρά έχει ο κ. Κασσελάκης.