Τι θα σκεφτούν τα παιδιά που επέζησαν στη Γάζα;

Οι κραυγές των παιδιών είναι δύσκολο να ακουστούν πάνω από τον θόρυβο και την οργή της δίνης στη Γάζα. Επομένως, είναι διπλά σημαντικό να ακούμε τις κραυγές τους, γιατί αυτό που τους συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι πραγματικά τρομερό. Οχι, μην κοιτάτε από την άλλη. Μην κλείσετε αυτή την καρτέλα. Αυτό είναι και δικό σας πρόβλημα.

Πολύ καιρό μετά το τέλος αυτού του πολέμου, τους βίαιους θανάτους τουλάχιστον 1.750 παιδιών – το σύνολο αυξάνεται καθημερινά – και τον ακρωτηριασμό μυαλού και σώματος χιλιάδων άλλων θα τους θυμόμαστε ως μια επική αποτυχία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για την οποία όλοι μπορεί τελικά να πληρώσουν ένα τίμημα. Πρόκειται για αποτυχία της πολιτικής, της συλλογικής ασφάλειας και του διεθνούς δικαίου, μετά τις φρικαλεότητες της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου, που σκότωσαν 1.400 ανθρώπους στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων πολλών παιδιών και βρεφών. Ωστόσο, τα γεγονότα στη Γάζα αντιπροσωπεύουν μια βαθιά ριζωμένη ηθική αποτυχία για την οποία όλοι πρέπει να μοιραστούμε κάποια ευθύνη.

Οχι για πρώτη φορά, η διεθνής κοινότητα κατηγορείται για συνέργεια σε έγκλημα πολέμου, για συλλογικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Παρακολουθεί όλα αυτά να εκτυλίσσονται στη Γάζα, κυρίως από μακριά, και αποτυγχάνει παταγωδώς να το σταματήσει. Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα το 1995 έρχεται στο μυαλό, όπως και η Ρουάντα το 1994.

Ποιος θα κρίνει τις ισχυρές κυβερνήσεις και ηγέτες, κυρίαρχους στις παγκόσμιες υποθέσεις, των οποίων οι αμελείς, υποκριτικές και ιδιοτελείς πολιτικές του παρελθόντος και του παρόντος συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν αυτή την τραγωδία;  Απάντηση: Τα παιδιά της Γάζας, ή τέλος πάντων, όσα επιζήσουν. Η κρίση τους και η εκδίκησή τους, όταν θα έρθει, μπορεί επίσης να είναι ανένδοτες, αδιάκριτες και τρομερές.

Εδώ είναι μερικά στοιχεία. Στις αρχές της περασμένης εβδομάδας η φιλανθρωπική οργάνωση Save the Children ανέφερε ότι ένα παιδί στη Γάζα σκοτωνόταν κάθε 15 λεπτά. Το Σάββατο, το Ευρωμεσογειακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπολόγιζε έναν ημερήσιο αριθμό θανάτων 200 παιδιών και βρεφών. Από τους περισσότερους από 4.600 Παλαιστινίους που σκοτώθηκαν από τότε που οι ισραηλινές δυνάμεις άρχισαν τους βομβαρδισμούς τους, περίπου το 40% είναι παιδιά, λέει το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας της Χαμάς. Πίσω από αυτούς τους αριθμούς κρύβεται ένας κόσμος πόνου – χιλιάδες τραυματισμένα παιδιά που δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη.

Τα παιδιά της Γάζας υφίστανται «επίπεδα ρεκόρ ψυχολογικού τραύματος και τρόμου», λέει η Euro-Med. Πολλά είναι άστεγα και δεν έχουν τρόφιμα και ασφαλές πόσιμο νερό ή έχουν αναγκαστεί να φύγουν νότια, με τα τραύματά τους να επιδεινώνονται. Η ψυχική υγεία των παιδιών κάτω των 18 ετών, που αποτελούν το 47% του πληθυσμού των 2,3 εκατομμυρίων της Γάζας, βρίσκεται σε κρίση εδώ και χρόνια. Μια έκθεση πέρυσι διαπίστωσε ότι τέσσερις στους πέντε λένε πως πάσχουν από κατάθλιψη, θλίψη ή φόβο – μια απότομη επιδείνωση σε σύγκριση με μελέτη του 2018. Περισσότερα από τα μισά παιδιά της Γάζας έχουν σκεφτεί την αυτοκτονία και τρία στα πέντε αυτοτραυματίζονται, αναφέρει η έκθεση. Τα ευρήματά του υποστηρίζονται από πρόσφατη έρευνα σχετικά με τις αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις του «χρόνιου πολέμου» στα μυαλά των νέων.

Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτής της ανελέητης, συνεχιζόμενης θυματοποίησης των νέων της Γάζας είναι ανησυχητικές. Οσοι επιζήσουν θα μεγαλώσουν λυπημένοι, φοβισμένοι, ένοχοι, θυμωμένοι, αποξενωμένοι και αναζητώντας εκδίκηση – ή τουλάχιστον, αν κρίνουμε από την εμπειρία του παρελθόντος, πολλοί από αυτούς θα το κάνουν. Θα ρωτήσουν ποιος σκότωσε τα αδέρφια και τις αδερφές τους, τους γονείς τους, τους φίλους τους και γιατί το έκαναν. Θα ρωτήσουν τι έκανε ο κόσμος για να σταματήσει τη δολοφονία. Στοιχειωμένοι από πικρές αναμνήσεις αίματος και δακρύων, θα απαιτήσουν δικαιοσύνη. Και κάποιοι, όπως πολλοί στο παρελθόν, μπορεί να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους – όπου μπορούν.

Στις ερωτήσεις τους, δεν υπάρχουν καλές απαντήσεις. Αυτό που συμβαίνει είναι εντελώς ανήθικο – και το γνωρίζουμε όλοι. Παρεμπιπτόντως, άλλα 12 παιδιά πέθαναν άσκοπα στη Γάζα όσο γραφόταν αυτό το άρθρο.