Αισιοδοξία για το μέλλοντων ελληνικών τραπεζών

Η ανακοίνωση της συνεργασίας της Unicredit με την Alpha Bank την επαύριο της αναβάθμισης της ελληνικής οικονομίας και από τη S&P και η πρόταση της πρώτης να αποκτήσει το 9% των μετοχών που κατέχει το ΤΧΣ στη δεύτερη αποτελούν μια ακόμα θετική ένδειξη της οριστικής εξόδου του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας από την κρίση της προηγούμενης δεκαετίας.

Και παρότι αφενός θα πρέπει κανείς να δει τις λεπτομέρειες της συμφωνίας, τόσο ως προς τη συγχώνευση των ρουμανικών δραστηριοτήτων των δύο τραπεζών όσο και αναφορικά με την από κοινού ανάπτυξη τραπεζικών προϊόντων και υπηρεσιών, ώστε να αποκτήσει σφαιρική άποψη, η είσοδος ενός στρατηγικού, όπως φαίνεται, επενδυτή σε μια από τις ελληνικές συστημικές τράπεζες όχι μόνο επιταχύνει την αποεπένδυση του ΤΧΣ, αλλά δημιουργεί τις συνθήκες για να προσελκυστούν και άλλοι αντίστοιχοι επενδυτές στις εναπομείνασες. Εξάλλου, μια από τις βασικές παραδοχές για οποιαδήποτε σύγχρονη δυτική οικονομία είναι πως χωρίς υγιές και ανεξάρτητο τραπεζικό σύστημα είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί βιώσιμη και σταθερή ανάπτυξη.

Θα πρέπει επίσης να υπομνησθεί το γεγονός πως η συναλλαγή δεν διέρρευσε όσο εξελισσόταν η διαπραγμάτευσή της, πράγμα που καταδεικνύει και τη θεσμική στάση όχι μόνο των μερών αλλά και του Ταμείου και του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, η στρατηγική του οποίου στέφεται μέχρι τώρα με επιτυχία. Φυσικά, όπως και σε αντίστοιχες διεθνείς συναλλαγές μεταξύ τραπεζών, η ολοκλήρωση της συμφωνίας εξαρτάται από τη λήψη εγκρίσεων από τις αρμόδιες Αρχές – εδώ ευλόγως και καταρχήν από την αποδοχή της προσφοράς από το Ταμείο -, η δε επιτυχία της θα εξαρτηθεί από σειρά παραγόντων, όπως η συμφωνηθείσα στρατηγική και το διεθνές τραπεζικό κλίμα.

Εν κατακλείδει, με δύο από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες να έχουν ολοκληρώσει ή να βρίσκονται σε τροχιά πλήρους «ιδιωτικοποίησης», το στοίχημα είναι να εφαρμοστεί η καλύτερη δυνατή στρατηγική αποεπένδυσης από τις υπόλοιπες – στις οποίες εξάλλου το Ταμείο κατέχει σαφώς μεγαλύτερα ποσοστά – ώστε όχι μόνο να επιτευχθούν τα υψηλότερα δυνατά τιμήματα αλλά και να διασφαλιστεί η περαιτέρω ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος με τη συμμετοχή και άλλων αξιόπιστων στρατηγικών επενδυτών.

Ο Ορέστης Ομράν είναι δικηγόρος Ευρωπαϊκού Δικαίου και διεθνής επικεφαλής της ΕΕΝΕ