Η Εθνική έχει πλέον μπροστά της μία ιστορική ευκαιρία

Ο τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα αντιμετώπισε το παιχνίδι στην Ιρλανδία είναι αυτό ακριβώς που θέλουμε να βλέπουμε από την Εθνική ομάδα. Ενα σύνολο με πάθος, που δεν… μάσησε από την πίεση που άσκησαν οι γηπεδούχοι στο ξεκίνημα και που οι παίκτες εμφανίστηκαν και αγωνιστικά και ψυχικά πανέτοιμοι για να αντεπεξέλθουν στο ματς – κλειδί που είχαν μπροστά τους. Χωρίς να λυγίσουν από το οποιοδήποτε άγχος μπορεί να τους προκαλούσε το γεγονός ότι ήθελαν μόνο τη νίκη. Την πήραν με υποδειγματικό τρόπο και έδειξαν, ατομικά και συνολικά, ότι μπορούν να ελπίζουν πως θα πάρουν και την πιο σημαντική. Αυτή απέναντι στην Ολλανδία απόψε στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Εύκολο δεν είναι. Το αντίθετο. Αν του έλεγαν του Πογέτ πως θα παίξει τη… μισή πρόκριση σε παιχνίδι απέναντι στην Ολλανδία, ανεξαρτήτως έδρας, μάλλον δεν θα το… αγόραζε. Θα επέλεγε έναν άλλον δρόμο. Φάνηκε και στο πρώτο παιχνίδι στο Αϊντχόφεν. Δεν μας ταιριάζουν οι Ολλανδοί. Είναι αρκετά γρήγοροι για τα… δόντια μας, γρήγοροι και στη σκέψη και στην εκτέλεση. Εχουν περισσότερη ταχύτητα. Θεωρητικά, πιο «εύκολο» θα ήταν σήμερα ένα παιχνίδι με τους «αδιάφορους» Γάλλους και μετά να είχαμε την Ολλανδία. Γιατί οι Γάλλοι μπορεί να το έβλεπαν και λίγο υπεροπτικά και να τους αιφνιδιάζαμε. Ετούτοι εδώ έρχονται με το μαχαίρι στα δόντια στην Αθήνα. Αποφάσισαν μάλιστα να μην προπονηθούν χθες στη χώρα μας προκειμένου να αποφύγουν τις περιττές μετακινήσεις και να είναι περισσότερο ξεκούραστοι στο ματς. Δείγμα πως και γι’ αυτούς πρόκειται για παιχνίδι… τελικό. Ενας «τελικός» δύσκολος για την Ελλάδα, κόντρα σε μια πιο ποιοτική ομάδα, αλλά σίγουρα μια ιστορική ευκαιρία. Μια ιστορική ευκαιρία που την παίζουμε μέσα στη χώρα μας, με τον κόσμο στο πλευρό της Εθνικής. Και σίγουρα τέτοιες ευκαιρίες δεν έρχονται συχνά.