Το πολιτικό σύστημα τον άφησε στο απυρόβλητο

^«Είναι χυδαίος, αλλά έχει κάνει δουλειά». Μ’ αυτή τη σχεδόν μονότονη επωδό προσπαθούν να εξηγήσουν το φαινόμενο Μπέος Βολιώτες που μπορούν να δουν τον δήμαρχο της πόλης τους όπως τον βλέπουν όσοι δεν ζουν εκεί και ταυτόχρονα αντιλαμβάνονται το βλέμμα με το οποίο τον κοιτά η πλειοψηφία των συμπολιτών τους. Η προεκλογική υπόσχεση του μακρινού 2013, πως ο Βόλος θα γίνει Μονακό, συγκίνησε πολλούς – περισσότερους από εκείνους που ένιωσαν αποστροφή για το ύφος με το οποίο δόθηκε. Ωστόσο, σήμερα, εννιά χρόνια μετά την πρώτη του εκλογή, θα ήταν λάθος να αποδώσει κανείς τη δυναμική του μόνο στα παρτέρια, τους φαντασμαγορικούς χριστουγεννιάτικους στολισμούς και τους κυκλικούς κόμβους. Γι΄ αυτήν έχει μερίδιο ευθύνης και το πολιτικό σύστημα, αφού τον άφησε πολύ καιρό στο απυρόβλητο.

Η συμπεριφορά του μικροσυστήματος των πολιτικών της Μαγνησίας δείχνει τα λάθη που πρέπει να αποφευχθούν σε μεγάλη κλίμακα, τώρα που τα λεγόμενά του παίζονται συχνά πυκνά σε πανελλαδική εμβέλεια. Η αντίδραση που προκάλεσε η κάθοδός του στην αρένα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης άρχισε να φθίνει με το πέρασμα των χρόνων.

Το κίνημα που αναπτύχθηκε μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής του 2014, ώστε να προστατευτούν – όπως έλεγαν συμμετέχοντες σ’ αυτό – οι αξίες της πόλης, δεν πέτυχε, παρότι τρία κόμματα συνασπίστηκαν εναντίον του. Στον επαναληπτικό γύρο έφτασε το 53,13%, ενώ ο συριζαίος αντίπαλός του Μαργαρίτης Πατσιαντάς, που έλαβε τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, 46,87%. Τότε μάλιστα ο τελευταίος ανέφερε ότι χρυσαυγίτες και ακραίοι φιλικοί στη ΝΔ δεξιοί στήριξαν την υποψηφιότητα Μπέου.

Εκείνη τη χρονιά η ΝΔ είχε κατεβάσει δικό της υποψήφιο – ο οποίος έπιασε μόλις 13,25% –, αλλά δεν είχε αποδοκιμάσει κιόλας τον Μπέο. Μεγάλα ονόματα της εκεί Κεντροδεξιάς είχαν αρνηθεί να διεκδικήσουν τον δήμο κόντρα σ΄ αυτόν. Στην τοπική κοινωνία κυκλοφορούσε ως κοινό μυστικό ότι ορισμένα γαλάζια στελέχη Μαγνησίας είχαν παρασκηνιακά βοηθήσει στην εκλογή του. Ενας πολιτευτής του κυβερνώντος κόμματος και μια πρώην νεοδημοκράτισσα και μετέπειτα ανελίτισσα της περιοχής, πάλι, βρέθηκαν φανερά στο πλευρό του. Τρεις χρυσαυγίτες εξελέγησαν ως ανεξάρτητοι με το ψηφοδέλτιό του – το οποίο όμως είχε και μια μικρή γεύση ΠΑΣΟΚ.

Στις δημοτικές του 2019 – όταν νίκησε με 57,31% από την πρώτη Κυριακή – η επίσημη γαλάζια υποψήφια υπονομεύτηκε εκ των έσω, ισχυρίζονται γνώστες των τοπικών πραγμάτων, επισημαίνοντας ότι αρκετοί απ΄ το κόμμα δεν έτρεξαν για εκείνη.

Το 2023 μια υποψήφια βουλευτής Μαγνησίας με το ΠΑΣΟΚ τον Μάιο δέχθηκε τον Αύγουστο «την ευγενική του πρόταση» να συμπράξουν και κατέβηκε δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του – ακολουθώντας το παράδειγμα δύο παλαιότερων στελεχών του Κινήματος. Με μια πρόχειρη ματιά, η λίστα των δημοτικών συμβούλων της παράταξής του περιλαμβάνει πέντε είτε στελέχη της ΝΔ είτε προσκείμενους στο κόμμα – συν τους δύο προαναφερθέντες κάποτε πασόκους.

Παρότι συνηθίζει να στολίζει με «μπινελίκια» τα «νούμερα» τους πολιτικούς, τον Φεβρουάριο του 2022, κατά τη διάρκεια παρουσίασης, καλεί στο βήμα τον Αδωνη Γεωργιάδη αποκαλώντας τον «άνθρωπο παντελονάτο». Εκείνος ανταποδίδει τη φιλοφρόνηση δηλώνοντας ότι ο δήμαρχος «έχει ένα δικό του στυλ, που δεν μπορώ να το ακολουθήσω, αλλά που είναι αυθεντικό και πηγαίο, και καμιά φορά στην πολιτική και στη ζωή και ο πολύς καθωσπρεπισμός και η υποκρισία δεν κάνουν και καλό». Πριν από λίγες μέρες, ο υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και βουλευτής Μαγνησίας Χρήστος Τριαντόπουλος πόζαρε χαμογελαστός σε διάφορα φωτογραφικά στιγμιότυπα από την κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του επανεκλεγέντος με 55,02% Μπέου.

Για να είμαστε δίκαιοι, υπάρχουν κι αρκετοί προερχόμενοι από τη βολιώτικη ΝΔ που τάχθηκαν φέτος ανοιχτά στο πλευρό του αντιπάλου του, Νίκου Παπαπέτρου, με επιστολή τους. Επειδή, όπως έγραφαν, «προώθησε ένα σύστημα σχέσεων υποδούλωσης και απαξίωσης των δημοκρατικών θεσμών κατά την εννιαετή θητεία του, πράγμα που κλόνισε το δημοκρατικό πρόσημο όλων των μορφών συλλογικής συμμετοχής και ανάπτυξης στην περιοχή μας».

Οσοι συνομιλούν με κατοίκους της πόλης διακρίνουν τον διχασμό. Πολλοί υποστηρικτές του τον λατρεύουν, αλλά όποιοι δεν τον ψηφίζουν τον μισούν. Η τοξική περσόνα του σίγουρα ενισχύει τα ακραία συναισθήματα. Το επιχείρημα που αρθρώνουν ορισμένοι στην κεντρική πολιτική σκηνή, πως τον θέλουν οι δημότες, άρα πρέπει να γίνει σεβαστή η λαϊκή ετυμηγορία, μοιάζει με υπεκφυγή, πάντως. Γιατί ο Βόλος δεν είναι μόνο ο Μπέος. Είναι και οι απέναντι σ΄ αυτόν.