Ο Ευάγγελος Σαραφιανός {CR}ερμηνεύει Μπετόβεν και Σούμαν

Ο σπουδαίος πιανίστας Ευάγγελος Σαραφιανός, με το πιστό κοινό στη χώρα που ζει, παίζει και διδάσκει εδώ και δεκαετίες, την Ελβετία, αλλά και αρκετές άλλες, όπως στον Καναδά μα και στην απαιτητική μουσικά Ιαπωνία, έπειτα από απουσία επτά ετών επιστρέφει στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά θα εμφανιστεί στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, απόψε στις 20.30, σε ένα και μόνο ρεσιτάλ με δύο έργα-κολοσσούς του ρεπερτορίου, που οι δυσκολίες τους αλλά και οι μοναδικές ποιότητές τους τα καθιστούν τεχνική και ερμηνευτική πρόκληση για κάθε πιανίστα: Τη Σονάτα έργο 106 του Μπετόβεν, κατά πολλούς το αποκορύφωμα της πιανιστικής του δημιουργίας, γνωστή σαν «Μεγάλη Σονάτα για το Hammerklavier», ένα από τα πιο δύσκολα έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου. Και, μαζί, τη Φαντασία έργο 17 του Σούμαν, μια από τις πιο φλογερές αλλά και εκστατικές στιγμές της πιανιστικής ποίησης, που ο συνθέτης εμπνεύστηκε από τον έρωτά του με την Κλάρα Βικ, που αργότερα έγινε γυναίκα του, σε μια εποχή ανεκπλήρωτης ένωσης λόγω κοινωνικών εμποδίων. «Ισως το πιο παθιασμένο αλλά και εχέμυθο έργο του συνθέτη», όπως το χαρακτηρίζει ο Σαραφιανός. Εργο που οι ακραίες προκλήσεις και ασυνήθιστα αποθέματα ψυχικής και πνευματικής αντοχής που απαιτεί από τον ερμηνευτή το φέρνουν σχετικά σπάνια στις αίθουσες συναυλιών.

Ο Ε. Σαραφιανός γεννήθηκε στο Κάιρο. Από τις πρώτες του εμφανίσεις, σε Ελβετία και Ιαπωνία, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση. Ακολούθησαν συναυλίες στην Ευρώπη, τον Καναδά και την Αίγυπτο, που κατέκτησαν κοινό και κριτικούς. Στα εγκαίνια της Οπερας του Καΐρου, το 1989, ο Τύπος χαρακτήρισε την ερμηνεία του της Σονάτας του Liszt ως «φως ανώτερο», ενώ κατά τη διάρκεια περιοδείας του στην Ιαπωνία το μεγαλύτερο περιοδικό κριτικής της χώρας έγραψε: «μουσική που αιωρείται και μετά την παράσταση».

Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών με τον καθηγητή Γ. Αρβανιτάκη, από όπου αποφοίτησε με δίπλωμα και Α’ βραβείο παμψηφεί. Παράλληλα, φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών (1978-1983) του οποίου είναι απόφοιτος. Με υποτροφία του Διαγωνισμού «Τζίνα Μπαχάουερ» στην Αθήνα, συνέχισε στη Μουσική Ακαδημία της Βασιλείας και αποφοίτησε το 1987 με το Solisten-Diplom. Το 1986 βραβεύτηκε στον πανελβετικό Διαγωνισμό «Piano 80» Winterthur, και έλαβε την υποτροφία του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης». Την περίοδο 1987-1991 ασχολήθηκε με ιστορικά όργανα (Hammerklavier, τσέμπαλο, Clavichord) στην Schola Cantorum Basiliensis και στο Conservatoire της Λωζάννης, από όπου πήρε δίπλωμα στο τσέμπαλο. Εχει συνεργαστεί με διεθνούς φήμης σολίστ όπως οι: Ιβάν Μονιγκέττι, Ζαν-Ζακ Κάντοροφ, Ράφαελ Ολεγκ και Γκόρνταν Νίκολιτς. Με έδρα τη Βασιλεία διδάσκει στο Konservatorium της Ζυρίχης και τη Musikschule της Musik-Akademie Basel.