Ο Νετανιάχου πρέπει να φύγει!

Γιατί παραμένει ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου πρωθυπουργός του Ισραήλ; Αυτός, περισσότερο από κάθε άλλο πολιτικό ηγέτη και στα δύο στρατόπεδα που συγκρούονται, Ισραηλινών και Παλαιστινίων, είναι υπεύθυνος για τις κλιμακούμενες εντάσεις, τους διχασμούς και την οργή, στοιχεία που προϋπήρχαν αυτής της φρικιαστικής καταστροφής.

Δυστυχώς, Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι βρίσκονται πάλι σε πόλεμο. Κι όμως, το πρώτο καθήκον του Νετανιάχου ήταν να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη. Απέτυχε οικτρά και το μέγεθος της αποτυχίας του αποτυπώνεται στον άνευ προηγουμένου μεγάλο αριθμό των άμαχων νεκρών. Υποσχέθηκε ασφάλεια, αλλά προκάλεσε έναν κατακλυσμό δακρύων. Εάν του έχει απομείνει ίχνος αξιοπρέπειας, έστω και λίγη ντροπή, δεν πρέπει να περιμένει για τις έρευνες που αναπόφευκτα θα διεξαχθούν σε βάρος του. Οφείλει να παραιτηθεί άμεσα.

Η μακρά πολιτική σταδιοδρομία του Νετανιάχου έχει σφραγιστεί από τον φόβο και την αντιπαράθεση. Τώρα, όπως συνηθίζει, θα απαντήσει στην αποτρόπαια σφαγή της Χαμάς προκαλώντας ακόμη περισσότερη βία, περαιτέρω κλιμάκωση. Προειδοποιεί τους πολιορκημένους κατοίκους της Γάζας να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, καθώς οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί του Ισραήλ εντείνονται και οι χερσαίες δυνάμεις του συγκεντρώνονται μαζικά στα σύνορα. Μόνο που είναι αποκλεισμένοι από όλες τις πλευρές. Πού θα έπρεπε να πάνε; Στη θάλασσα;

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια ορθολογική, ανθρώπινη ή βιώσιμη πολιτική. Με τον Νετανιάχου να παραμένει στην εξουσία, επιδιώκοντας να δικαιολογήσει τα δικά του λάθη και να πάρει άφεση για αυτά, τα πράγματα θα γίνουν απλώς χειρότερα.

Πολλοί είναι οι Ισραηλινοί που το καταλαβαίνουν αυτό καλά, έστω κι αν ο Νετανιάχου και οι υπαίτιοι και εκουσίως προκλητικοί ακροδεξιοί σύμμαχοί του δεν το καταλαβαίνουν. «Ο πρωθυπουργός, ο οποίος περηφανεύεται για την τεράστια πολιτική εμπειρία του και την αναντικατάστατη σοφία του σε ζητήματα ασφαλείας, απέτυχε παταγωδώς να αναγνωρίσει τους κινδύνους προς τους οποίους συνειδητά οδηγούσε το Ισραήλ, εγκαθιδρύοντας μια κυβέρνηση με στόχο τις προσαρτήσεις και τους εκτοπισμούς» σημείωσε στο κεντρικό της άρθρο η αριστερού προσανατολισμού εφημερίδα «Haaretz». Προσθέτει δε ότι υιοθετώντας μια πολιτική η οποία «αγνοεί ανοιχτά την ύπαρξη και τα δικαιώματα των Παλαιστινίων», ο Νετανιάχου κατέστησε τη σύγκρουση αναπόφευκτη.

Η έκρηξη της οργής των Παλαιστινίων δεν ήταν μη αναμενόμενη. Ηταν στον ορίζοντα επί μήνες, εν μέσω της σχεδόν καθημερινής, θανάσιμης βίας στη Δυτική Οχθη, όπου οι δεξιοί ισραηλινοί έποικοι, υποθαλπόμενοι από εξτρεμιστές υπουργούς όπως ο Μπεζαλέλ Σμότριτς και ο Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, έδειχναν να δρουν σε καθεστώς ασυλίας. Η αέναη επέκταση των εποικισμών και η παρουσία των Εβραίων στο Ορος του Ναού, δίπλα στο Τέμενος του Αλ Ακσα, σε συνδυασμό με την άρνηση του Νετανιάχου να δεχθεί κάθε είδος «ειρηνευτικής διαδικασίας» μέσω διαπραγματεύσεων, έριξαν οινόπνευμα στην φωτιά που ήδη έκαιγε.

Σε αυτό το φρικιαστικό φόντο, η μόνη έκπληξη συνίσταται στον χρόνο, τον τόπο – το νότιο Ισραήλ – και την έκταση της επιχείρησης, τη μαζική απόσπαση ομήρων από τη Χαμάς και την επώδυνη όσο και προφανή έλλειψη προετοιμασίας από το πολιτικό κατεστημένο και τις υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών του Ισραήλ.

Η αλήθεια είναι πως έχουν ήδη ξεκινήσει ανεπίσημες συζητήσεις για τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας για την αντιμετώπιση της χειρότερης κρίσης που αντιμετωπίζει το Ισραήλ μετά τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, το 1973. Οποιαδήποτε κυβέρνηση, όμως, θα δυσκολευτεί σοβαρά εάν ο Νετανιάχου είναι μέρος της. Αποτελεί βαρίδι για το Ισραήλ και προκαλεί αμηχανία στους φίλους του. Πρέπει να φύγει.