«Αυτή η έκθεση είναι μια προσπάθεια που ψάχνει σε ποιον ανήκουν τα “πνευματικά δικαιώματα” των πολέμων, των αινιγμάτων που ο χρόνος τα αφήνει στο μισοσκόταδο της Ιστορίας» σημειώνει ο εικαστικός καλλιτέχνης Παναγιώτης Τανιμανίδης. Αναφέρεται στην έκθεση «200 – 100 – 0, Τρεις πόλεμοι μακριά από το χάδι της Ιστορίας», η οποία ανοίγει αύριο στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά (Φίλωνος 29). Οι αριθμοί στον τίτλο αφορούν τα 200 χρόνια από την άνοιξη του 1821, τα 100 από τον γενοκτονικό ξεριζωμό του 1922 έως το τοξικό σημείο 0 της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Το αφήγημα της έκθεσης ξετυλίσσεται μέσα από 44 γλυπτοζωγραφικά έργα που πραγματεύονται «μια σκυταλοδρομία από τις ξεχασμένες γωνιές τους στις ανέγγιχτες πτυχές της αλήθειας, από την άνωση των ηρώων στο πηγάδι του εμφύλιου φθόνου, από το μπαρούτι της φωτιάς στο βάθρο της εξουσίας, από την εκτροπή του νερού της Ιστορίας στα ρυάκια της εκεχειρίας της ζωής, και πάλι πίσω», όπως αναφέρει ο Π. Τανιμανίδης, γνωστός στους πολίτες και επισκέπτες του Πειραιά από το Μνημείο Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην πλατεία Αλεξάνδρας. Και συνεχίζει ο ίδιος: «Ενας μακρύς συρτός αντικρυστός χορός του Κασομούλη, του Σταματελόπουλου, του Μακρυγιάννη, του Καποδίστρια, του Κολοκοτρώνη, του Ιερέα Γεώργιου Εμμανουηλίδη που πήρε 150 χωριανούς του από τον Πόντο και τους έφτασε μέσα από τη φωτιά στην Πρέβεζα, του Παπαρρηγόπουλου, του Πούτιν, του Ζελένσκι, κάτω από το σήμαντρο βλέμμα του Πινδάρου». Εως τις 3 Νοεμβρίου.
