Οταν έφυγε ο Παγκόσμιος

«Με φιλάει ο Αμερικάνος, τον φιλάω και εγώ» έλεγε στην επική του περιγραφή στον τελικό του 1968 ο Βασίλης Γεωργίου για τον μεγάλο Γιώργο Αμερικάνο που έφυγε από τη ζωή πριν από μια δεκαετία, σαν σήμερα, στις 7 Οκτωβρίου του 2013 σε ηλικία 71 ετών. Ο Παγκόσμιος (όπως ήταν το προσωνύμιό του μετά τη συμμετοχή του στη μεικτή κόσμου) Γιώργος Αμερικάνος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους μπασκετμπολίστες της ΑΕΚ και του ελληνικού μπάσκετ.

Δεινός σκόρερ, αστείρευτο ταλέντο και την ίδια στιγμή ένας αγαθός γίγαντας με καρδιά μικρού παιδιού που δεν μπορούσε να κρατήσει κακία ακόμα και σε ανθρώπους που τον είχαν βλάψει. Κομμάτι της ιστορίας της μεγάλης ΑΕΚ της δεκαετίας του 1960, την οδήγησε ως ο αναμφισβήτητος ηγέτης της στην κατάκτηση έξι πρωταθλημάτων (1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970), ενώ αναδείχθηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος (1965, 1968).

Ξεχωριστό κομμάτι το ευρωπαϊκό έπος του 1968 όπου με 29 πόντους του η Ενωση κατέκτησε στο κατάμεστο από 80.000 κόσμο το Κύπελλο Κυπελλούχων επικρατώντας με 89-82 της Σλάβια Πράγας. Παράλληλα ήταν ο ηγέτης της ομάδας όταν αγωνίστηκε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1965-1966 στην Ιταλία. Ξεχωριστό μέλος μιας ομάδας-όνειρο με εκλεκτούς συμπαίκτες (Μόσχος, Ζούπας, Τρόντος, Λαρεντζάκης, Βασιλειάδης, Τσάβας) και έναν τεράστιο προπονητή (Μίσας Πανταζόπουλος) ο Γιώργος Αμερικάνος άφησε το στίγμα του.

Το μπασκετικό του μάτι… έκοβε όσο λίγων και δεν είναι τυχαίο ότι είχε ανακαλύψει και προωθήσει παίκτες όπως ο Κώστας Παταβούκας, ο Νίκος Χατζής, ο Γιάννης Μπουρούσης αλλά και ο Γιάννης Γιαννούλης, ο μόνος που του… ξέφυγε από την ΑΕΚ.

Το βράδυ του θριάμβου του 1968 είχε πάει με τους συμπαίκτες του στα μπουζούκια μαζί με το τρόπαιο (το μεταλλικό, διότι το αυθεντικό, το γυάλινο από κρύσταλλο Βοημίας, δόθηκε αργότερα στην ΑΕΚ για να μη σπάσει στο γήπεδο), το οποίο στη συνέχεια πήρε σπίτι του και κοιμόταν τρεις μέρες μαζί του!

Ενας αξέχαστος άνθρωπος που ήταν πρώτος στις πλάκες, ενώ πριν από κάθε μεγάλο αγώνα της ΑΕΚ έπρεπε πάση θυσία να δει νεκροφόρα, καθώς ήταν το γούρι του.

Ηταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης και στα δύο Ευρωμπάσκετ που έπαιξε με την εθνική ομάδα (1961 και 1965) ενώ σε 68 συμμετοχές είχε 1.076 πόντους. Αντίστοιχα με την ΑΕΚ είχε σημειώσει συνολικά 4.193.

Κάθε 4η Απριλίου πήγαινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο και μάζευε τους συμπαίκτες του για φαγητό.