Κοκτέιλ πρωτιάς

Πέρσι τέτοια εποχή, πήγαινε στα πιτς για τη διακοπή του Οκτώβρη με επτά βαθμούς διαφορά από την κορυφή και την… ψυχή στα πόδια έχοντας ήδη αναζητήσει «σωσίβιο» σε έναν τρίτο διαφορετικό προπονητή μες τις πρώτες σελίδες της σεζόν. Φέτος; Αήττητος (6 νίκες – 1 ισοπαλία) και πρώτος σε περιβάλλον Super League. Σε βαθμούς (19), γκολ (22), παθητικό (2), τελικές προσπάθειες (19,5 ανά ματς). Και όλα αυτά, ενώ βρίσκεται ακόμη στη μετάβαση που απαιτεί ένα νέο ρόστερ με 15 μεταγραφές ως ότου γίνει η ομάδα που ο Ντιέγκο Μαρτίνεθ έχει κατά νου. Δύσκολο; Προφανώς. Εχει εξήγηση όμως. Και έχει και έναν συγκεκριμένο παρονομαστή: Ολυμπιακός. Ενας οργανισμός που αυτή τη διαδικασία εδώ στα μέρη μας τη γνωρίζει καλύτερα από όλους.

Ναι, έπειτα από έναν καταπληκτικό Αύγουστο οι Ερυθρόλευκοι, περνώντας διά περιπάτου το βράδυ της Κυριακής από τα Γιάννενα, είναι ενενήντα λεπτά μακριά και από μια σπουδαία δουλειά του Σεπτέμβρη: Αυτά της Πέμπτης στην επαρχία της Βοϊβοντίνα κόντρα στην Μπάτσκα Τόπολα για την 2η αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Europa League. Σε μια σύντομη σύνοψη; Στον πρώτο μήνα δράσης πήραν το εισιτήριο για τους ομίλους και ξεκίνησαν το πρωτάθλημα όπως έπρεπε. Στον επόμενο έχτισαν ένα πρώτο προβάδισμα Super League και αν σε 48 ώρες καταφέρουν να φύγουν νικητές από τη Σερβία θα έχουν στα «χέρια» τους και ένα πρώτο πλεονέκτημα για το μίνιμουμ της τρίτης θέσης στο γκρουπ που οδηγεί στον Φλεβάρη της Ευρώπης. Θα ήταν ιδανικά βεβαίως αν δεν είχε χαθεί το ματς της πρεμιέρας με τη Φράιμπουργκ (2-3). Στο ποδόσφαιρο όμως δεν παίζεις μόνος σου.

Ποια είναι η ουσία; Οτι οι Πειραιώτες ήδη πρόλαβαν και έπεισαν το κοινό τους πως βαδίζουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Πως δίνουν την εντύπωση ότι βάζουν τις βάσεις για μια ομάδα που θα διεκδικήσει την επιστροφή της στην κορυφή των εγχώριων διοργανώσεων ενώ την ίδια στιγμή θα προσπαθήσει και για το «παραπάνω» έξω από τα σύνορα. Και αυτό είναι παραδοσιακά το σημαντικότερο επίτευγμα για κάθε σύνολο πρωταθλητισμού στην αφετηρία. Προχθές ο Ολυμπιακός πήγε στα Γιάννενα χωρίς δύο βασικούς (Ρέτσος – Εσε) και ουσιαστικά χωρίς rotation στις θέσεις των κεντρικών χαφ («εκτός» και οι Ιμπόρα – Σκάρπα). Στο μεταξύ δεν αγωνίστηκε καθόλου ο Σολμπάκεν που για κάθε άλλη ομάδα θα ήταν ο ποδοσφαιριστής που από εκείνον θα ξεκινούσε η 11άδα, ενώ ο Φορτούνης (46΄), ο Ποντένσε και ο Ελ Κααμπί (66΄) αποσύρθηκαν γρήγορα διότι τους περιμένει και η δουλειά της Πέμπτης. Το τελικό 0-3 με την παραγωγή 27 τελικών εξηγεί τα υπόλοιπα. Μαζί και αυτόν τον ενθουσιασμό που αρχίζει να πλανάται στον αέρα…

Η επιλογή του κορμού

Πώς τα κατάφερε ο Ολυμπιακός όμως και είναι τόσο γρήγορα σε αυτή την κατάσταση; Η απάντηση μάλλον χωρίζεται σε δύο μεγάλες ενότητες. Και αν η μια είναι εύκολα κατανοητή (λέγεται ποιότητα και βάθος ρόστερ) η άλλη δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πεδίο συζήτησης και στέλνει όλα τα φώτα στον Ντιέγκο Μαρτίνεθ. Ναι, στον Ισπανό που όσο το καλοκαίρι οι περισσότεροι είχαν στρέψει το κεφάλι τους στο παράθυρο των μεταγραφών εκείνος έψαχνε τρόπο να χτίσει από «μέσα» τον κορμό της ομάδας του με τον Πασχαλάκη, τον Τζολάκη, τον Ροντινέι, τον Ρέτσο, τον Ντόι, τον Βρουσάι, τον Φορτούνη, τον Μασούρα, τον Μπιέλ και τον Καμαρά που επέστρεψε στη βάση του έπειτα από έναν χρόνο δανεισμού στη Ρόμα. Δεν έχουν αναλάβει όλοι την ίδια ευθύνη, Δεν έχουν όλοι την ίδια θέση στο rotation. Είναι όλοι τους όμως πραγματικά σημαντικοί σε αυτό το εγχείρημα.

Με αποδείξεις

Προχθές ο Ντόι πήρε τη θέση του τραυματία Ρέτσου (αναμένεται να ταξιδέψει κανονικά αύριο στη Σερβία) και έκανε τη δουλειά περίφημα. Τον Αύγουστο ο Βρουσάι αποδείχθηκε πολύτιμος στα ματς με την Γκενκ και την Τσουκαρίτσκι δίνοντας λύσεις ως μπακ. Ο Τζολάκης είναι ξεκάθαρα το Νο2 στον άσο με τον Πασχαλάκη να συνεχίζει ως εγγύηση από εκεί που σταμάτησε. Ο Μπιέλ αθόρυβα έχει δύο γκολ και τέσσερις ασίστ στα πρώτα δώδεκα ματς της σεζόν. Και το κυριότερο; Η φετινή version του Ροντινέι, του Καμαρά, του Φορτούνη και του Μασούρα έχουν δώσει άλλες δυνατότητες. Ο Βραζιλιάνος εξηγεί αυτό το διάστημα γιατί ήταν ο «αναντικατάστατος» δεξιός μπακ μιας ομάδας όπως η Φλαμένγκο που τα τελευταία χρόνια έχει θρονιαστεί στο Νο1 του ranking της Λατινικής Αμερικής. Ο Καμαρά είτε με τον Εσε, είτε με τον Αλεξανδρόπουλο, είτε με τον Ιμπόρα σαν παρτενέρ αλλάζει την ένταση του παιχνιδιού του Ολυμπιακού. Ο Μασούρας μετράει ήδη 4 γκολ και για τον Φορτούνη τα λόγια είναι περιττά.

Ο ιδιαίτερος Ποντένσε

Σε αυτή τη 10άδα ο Μαρτίνεθ είχε το προνόμιο να εντάξει και έναν ακόμη ποδοσφαιριστή που δεν χρειάστηκε ούτε δέκα λεπτά προσαρμογή. Και όχι όποιον και όποιον αλλά τον Ντανιέλ Ποντένσε που ήρθε ως ο πιο λαμπερός «νέος» ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο «παλιός που έλειψε όσο κανείς τα τελευταία 3,5 χρόνια». Το τι μπορεί να κάνει, το υποψιάζονταν όλοι. Το ότι ήδη είναι η «διαφορά» σε περιβάλλον Super League το επιβεβαιώνει ήδη ο λογαριασμός του: Ασίστ με την ΑΕΚ, γκολ και ασίστ με την Κηφισιά, αλλαγή-κλειδί με τον Αρη, δύο γκολ με το αριστερό σε έξι λεπτά στα Γιάννενα κάνοντας το νερό της λίμνης… γιαούρτι.

Και όταν υπάρχει μια τέτοια βάση; Τότε ανοίγει διάδρομος προσγείωσης και για εκείνους που ήρθαν. Ο Ελ Κααμπί τον εκμεταλλεύτηκε πρώτος και καλύτερος (9 γκολ), ο Εσε πρόλαβε και έγινε αναντικατάστατος όπως και ο Φρέιρε, ο Γιόβετιτς άνοιξε λογαριασμό (2 γκολ) ενώ από προχθές το βράδυ αρκετοί μιλούν και για την ικανότητα του Ορτέγκα. Ο τρόπος του Μαρτίνεθ φαίνεται να είναι αν μη τι άλλο ταιριαστός. Φυσικά οι Ερυθρόλευκοι όλα αυτά δεν έχουν λόγο να τα συζητήσουν τώρα. Από σήμερα ξεκινά η μίνι προετοιμασία για το ματς της Πέμπτης στη Σερβία (αναχωρούν αύριο στις 16.30 για το Βελιγράδι).  Ο απολογισμός του δεύτερου μήνα της σεζόν, μπορεί να περιμένει ως την Παρασκευή…