Ολοι εναντίον όλων

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή το ίδιο ερώτημα: Αυτή την Ευρωλίγκα ποιος θα την πάρει; Απάντηση για την ώρα δεν υπάρχει. Δεν θα μπορούσε να υπάρχει, αφού οι 18 ομάδες της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης μόλις που έχουν αρχίσει να παρατάσσονται στη γραμμή της αφετηρίας. Ο χρόνος που μεσολαβεί μέχρι τον Μάιο του 2024, οπότε θα κριθούν όλα, είναι πολύς και ο δρόμος ως το φάιναλ φορ του Βερολίνου μακρύς και επίπονος.

Παρ’ όλα αυτά η μεταγραφική δραστηριότητα των ομάδων στη διάρκεια του καλοκαιριού επιτρέπει κάποιες πρώτες εκτιμήσεις. Αν όχι για τον τελικό νικητή, τουλάχιστον για την οκτάδα των πλέι οφ, που είναι ο πρωταρχικός στόχος όσων μετέχουν.

Βασικό και πιο ασφαλές συμπέρασμα; Θα γίνει χαμός! Ο ανταγωνισμός θα είναι ξανά τεράστιος και οι μνηστήρες για μια θέση στην οκτάδα πολλοί. Παρόλο που από φέτος ελπίδες για συμμετοχή στα πλέι οφ έχουν και ο 9ος με τον 10ο της τελικής κατάταξης, καθώς εισάγεται ο θεσμός των play in. Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας η 7η και 8η ομάδα θα παίξουν μεταξύ τους και η νικήτρια θα προκριθεί στα πλέι οφ. Η ηττημένη θα αντιμετωπίσει σε έναν ακόμα μονό αγώνα τη νικήτρια της αναμέτρησης ανάμεσα στην 9η και τη 10η ομάδα και όποιος από τους δύο νικήσει, θα τσεκάρει το όγδοο και τελευταίο εισιτήριο για τα πλέι οφ.

Αλλαγές

Σε σύγκριση με την περσινή οκτάδα μόνον η Ζαλγκίρις μοιάζει δύσκολο να επαναλάβει το περσινό κατόρθωμά της. Δεν έχει ενισχυθεί, αντιθέτως έχασε τον Μπραζντέικις και θα είναι έκπληξη αν καταφέρει να παίξει ξανά στα πλέι οφ. Οι υπόλοιποι, όμως, μπορούν βάσιμα να ελπίζουν ότι θα είναι και πάλι παρόντες.

Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ δεν άλλαξε σχεδόν καθόλου σε σχέση με πέρυσι. Εφερε πίσω στη Μαδρίτη τον Καμπάτσο αντί του Ουίλιαμς-Γκος, έφυγε ο Χάνγκα, κράτησε εν τέλει τον Ταβάρες και το μόνο πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει είναι ο ένας χρόνος που προσθέτουν στην… καμπούρα τους οι «παλιοσειρές» Γιουλ, Ρούντι Φερνάντεθ, Σέρχιο Ροντρίγκεθ.

Η ομοιογένεια θα είναι το μεγάλο όπλο και του περσινού φιναλίστ Ολυμπιακού, ενώ και η Μπαρτσελόνα παραμένει πολύ δυνατή, παρόλο που δεν έχει πια στον πάγκο τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, αλλά τον πρωτάρη Ρότζερ Γκριμάου, ούτε και τον Νίκολα Μίροτιτς, που μετακόμισε ανατολικότερα στην Ιταλία. Διατήρησε όμως ένα δυνατό κορμό και πρόσθεσε παίκτες όπως ο Ουίλι Ερνανγκόμεθ και ο Τζαμπάρι Πάρκερ, που ήρθαν από το ΝΒΑ και είναι ικανοί να κάνουν τη διαφορά.

Ατραξιόν

Η Μονακό είναι μία από τις ατραξιόν της φετινής διοργάνωσης, κυρίως επειδή κατάφερε να φέρει στην Ευρώπη τον Κέμπα Ουόκερ των 780 αγώνων και 19,5 πόντων στο ΝΒΑ. Αν παραμείνει υγιής, γιατί έχει τα θεματάκια του στα πόδια, και καταφέρει να συνεργαστεί με τον Μάικ Τζέιμς δίχως να χρειάζεται να παίζει η ομάδα με… δύο μπάλες, οι Μονεγάσκοι, που έχουν επίσης τους Τζόρνταν Λόιντ και Οκόμπο σε μια τρομερή τετράδα γκαρντ, μπορούν να κάνουν θαύματα και να φτάσουν και φέτος στο φάιναλ φορ.

Η Μακάμπι του Οντεντ Κάτας είναι περίπου στα περσινά, άρα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να την ξεγράψει, ενώ η Φενερμπαχτσέ του Δημήτρη Ιτούδη έπαθε ζημιά με τον σοβαρό τραυματισμό του Ραούλ Νέτο στο πρόσφατο Μουντομπάσκετ, όμως με τις προσθήκες των Μαντάρ, Σανλί και Γιώργου Παπαγιάννη έχει τις δυνατότητες να προχωρήσει στη διοργάνωση. Η δε Παρτιζάν έχασε μεν κομβικούς παίκτες (Λεσόρ, Εξουμ, Παπαπέτρου, Μαντάρ), κράτησε όμως τον Πάντερ και τον ΛεΝτέι, πήρε τον σέντερ Καμίνσκι από το ΝΒΑ και με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο της έχει και φέτος φιλοδοξίες.

Εχουν ελπίδες

Πέρα από αυτούς, πάντως, σοβαρές βλέψεις για πλέι οφ, ίσως και ακόμα πιο πάνω, έχουν κι άλλες ομάδες, που πέρυσι καταποντίστηκαν. Με πρώτο και καλύτερο τον ολικά ανακαινισμένο Παναθηναϊκό. Και την Μπάγερν, που με τον Πάμπλο Λάσο αντί του Αντρέα Τρινκέρι στον πάγκο, έφτιαξε μια πολύ ενδιαφέρουσα ομάδα με Κάρστεν Εντουαρντς, Μπολμάρο, τον Φρανσίσκο από το Περιστέρι και πάνω απ’ όλα τον Σερζ Ιμπάκα, που μετά από μια σπουδαία καριέρα στο ΝΒΑ έρχεται στην Ευρώπη για να αφήσει το στίγμα του.

Η Εφές δεν θα έχει πια τον Αταμάν στον πάγκο ούτε τον Μίτσιτς μαέστρο στο παρκέ και τον Ντάνστον «κολώνα» κάτω από τα καλάθια, αλλά έβαλε τον Ντάριους Τόμπσον δίπλα στον Λάρκιν και με τον πρωτάρη ως head coach Τσαν στον πάγκο παραμένει ανταγωνιστική. Οπως και η Αρμάνι Μιλάνο, που έχοντας πια τον Νίκολα Μίροτιτς στη σύνθεσή της θα προσπαθήσει να πετύχει ό,τι κυνηγά εδώ και χρόνια στην Ευρωλίγκα, αλλά δεν μπορεί να το πιάσει. Εξίσου ανταγωνιστική είναι και η Βίρτους Μπολόνια του καλύτερου προπονητή του Μουντομπάσκετ, Λούκα Μπάνκι, ενώ γεμάτο εμπειρία και κλάση είναι το ρόστερ του Ερυθρού Αστέρα με Τεόντοσιτς, Μπιέλιτσα, Ναπίερ, Νέντοβιτς, αλλά και Τόμπι, Μπολομπόι κάτω από τα καλάθια. Δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος για κανέναν.