«Κάτι που έρχεται από τους αιώνες {LF}και γίνεται φόρεμα…»

Είναι η συνιδρύτρια της επωνυμίας Zeus+Δione. Η Μιμίκα Κολοτούρα δηλώνει ότι το πάθος της να υλοποιεί τις ιδέες και να οπτικοποιεί ένα σύνολο τρόπων ζωής και αντικειμένων που συνθέτουν την αισθητική της ελληνικής αυτής επιχείρησης που ιδρύθηκε το 2013 είναι ανεξάντλητο. Σε αυτή τη διαδρομή δεκαετίας που γέμισε από ρούχα φτιαγμένα με μεταξωτό ύφασμα από το Σουφλί, με χειροποίητα παραδοσιακά κεντήματα από το Αργος, με κεραμικά σκεύη, δερμάτινα είδη, ή άλλα εύχρηστα αντικείμενα, το Zeus+Δione δημιούργησε ένα διακριτικό ύφος με αναγνωρίσιμους κώδικες. Η επιχειρηματίας συμμετείχε στη διαδικασία αναζήτησης στοιχείων ταυτότητας του Ζ+Δ βρίσκοντας τεχνίτες σε διαφορετικές περιοχές της χώρας για να προσθέσουν τη μαστορική τους τέχνη στις δημιουργίες του brand. Η συνάντηση της παράδοσης με εκδοχές της σύγχρονης πολυτέλειας μοιάζει να είναι ένα πατρόν που κάθε σεζόν εμπλουτίζεται με νέα στοιχεία. Τα οποία η Μιμίκα Κολοτούρα συνθέτει μαζί με την ομάδα συνεργατών της. Το επόμενο στοιχείο ταυτότητας το παρουσιάζει η σεζόν Φθινόπωρο – Χειμώνας 2023. Η Zeus+Δione ερμηνεύει τον αινιγματικό χαρακτήρα της σοπράνο Μαρίας Κάλλας με μοντέρνα προσέγγιση, στο πλαίσιο της επετείου για τη συμπλήρωση των 100 ετών από τη γέννησή της. «Μια φωνή δισυπόστατη, λαμπερή και σκοτεινή στις δραματικές αποχρώσεις της», όπως χαρακτηριστικά έγραψε η μουσικοκριτικός και συγγραφέας Σοφία Σπανούδη. Αντίστοιχα, το σπαθωτό μετάξι της Z+Δ υφάνθηκε σε σμαράγδι πράσινο και βαθύ κόκκινο. Κι ένα κομψό βραδινό φόρεμα με κάπα, θυμίζει την τελευταία σκηνή της Lucia Di Lammermoor στη Σκάλα του Μιλάνου το 1955.

Πώς ξεκινά το φθινόπωρο;

Επειτα από μία όμορφη παύση, δυναμικά. Μέχρι να γίνει η ειδική εκδήλωση για τα δέκα χρόνια του brand, για εννέα μήνες ξύπναγα πεντέμισι το πρωί για να τα προλάβω όλα. Και είναι τόσο διαφορετικοί οι πυλώνες που κάνεις. Το σόου, το δημιουργικό, το μάρκετινγκ… Το δημιουργικό το είχε πάρει κατά κύριο λόγο στις πλάτες του ο Μάριος (σ.σ. Marios Schwab, σχεδιαστής και καλλιτεχνικός διευθυντής των συλλογών Zeus+Δione). Αλλά είναι και όλα τα άλλα τα διοργανωτικά θέματα, όλοι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι που τους φέρνεις σε επαφή για να συνεργαστούν πάνω στην ιδέα μιας συλλογής. Πρέπει να δεις και τα οικονομικά, να αναζητήσεις τους χορηγούς. Η λίστα είναι μεγάλη.

Θα λέγαμε ότι είστε το επιχειρηματικό μυαλό πίσω από την επωνυμία, που όμως έχει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χειροτεχνία και το χειροποίητο;

Βρίσκομαι στο σημείο που βλέπω αυτό που πλησιάζει να γίνει προϊόν, να βγει στην αγορά, να δημιουργήσει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία μας. Θα έλεγα ότι ως παιδί της διαφήμισης, έμαθα να καταπιάνομαι με πολλά και διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα. Στη διαφήμιση καλείσαι να κάνεις, να μιλάς και να συνδυάζεις διαφορετικά περιβάλλοντα. Ειδικά στις ένδοξες εποχές της διαφήμισης, μιλάμε για τέλη του 1998 – αρχές του 2000, που περάσαμε έντονα δημιουργικές φάσεις. Αυτές οι εμπειρίες με έβαλαν σε συγκεκριμένο τρόπο σκέψης που λέει το εξής: όλα γίνονται, δεν υπάρχει τίποτα που να μας εμποδίσει. Και αν είμαστε και λίγο οργανωμένοι, αυτό είναι συνταγή για την επιτυχία. Στη συνέχεια, όταν πήγα στο Λονδίνο όπου άρχισα μια τελείως διαφορετική καριέρα στην επικοινωνία, η άποψη αυτή εμπλουτίστηκε ακόμα περισσότερο καθώς εργαζόμουν σε πολύ μεγάλους οργανισμούς όπως το BBC και η Conde Nast. Γιατί μου έδωσαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στο να πιστεύω τις ιδέες μου και ότι υπάρχουν τρόποι να τις υλοποιήσω.

Κι έτσι αναπτύξατε αυτή την ευελιξία μεταξύ επιχειρηματικού και δημιουργικού τομέα;

Πάντα υπήρχε μέσα μου η καλλιτεχνική ανησυχία που με ωθούσε στο να θέλω να γίνω αρχιτέκτονας. Μάλιστα είχα δώσει εξετάσεις δύο φορές στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ομως είμαι γεννημένη entrepreneur. Πάντα είχα ιδέες. Αν οι ιδέες συνδυάζονται και με το δημιουργικό, βγαίνει αυτό το αποτέλεσμα. Οπότε όταν με τη Μαρέβα (Γκραμπόφσκι) είχαμε αυτή την ιδέα να κάνουμε ένα brand το οποίο θα προβάλλει και θα αναδείξει την ελληνικότητα, το επιχειρήσαμε σε έναν δύσκολο τομέα, όπως είναι η μόδα. Και γιατί η μόδα; Γιατί είμαστε γυναίκες και μας αρέσουν τα ρούχα. Και όχι μόνο τα ρούχα. Εκτεινόταν σε μία αισθητική που αφορούσε όλα τα πράγματα στα σπίτια μας, στο πού καθόμαστε, πώς κινούμαστε μέσα στον χώρο. Από την αρχή είπαμε ότι είμαστε ένα lifestyle brand. Το πιο δόκιμο μέσο για να αναδείξουμε την ελληνικότητα ήταν λοιπόν τα ρούχα.

Γιατί δεν χρησιμοποιήσατε ένα λογότυπο να ανοίγει δρόμο στην αναγνώριση του ύφους Ζ+Δ;

Επιδιώξαμε το κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε να καταλάβει ότι μιλάμε για ένα προϊόν το οποίο έχει ταυτότητα, έχει ρίζα, έχει ιστορία. Χωρίς πολλά πολλά. Οτι είναι κάτι που έρχεται από τους αιώνες και γίνεται φόρεμα, γίνεται μπλούζα και είναι και σύγχρονο. Το timing είναι το πιο σημαντικό πράγμα, οπότε τη στιγμή που βγήκαμε σε μια διεθνή αγορά ήμασταν πρωτοπόροι αυτού του κινήματος που λέγεται Made in Greece. Βγήκαμε τη στιγμή που γινόταν μια στροφή προς το craft, την εποχή που η κατάρρευση του εργοστασίου μαζικής παραγωγής ρούχων στο Μπανγκλαντές άνοιγε την έντονη συζήτηση για την ηθική μόδα. Τότε λοιπόν εμφανιστήκαμε ως ένα μικρό brand από την Ελλάδα, αλλά με δομημένη και δυνατή πρόταση που τους είπε ότι κάνουμε πράγματα με τα χέρια και υποστηρίζουμε τις γυναίκες τεχνίτρες, τις κεντήστρες, τους ανθρώπους που έχουν μια βαθιά γνώση στην τέχνη τους.

Δέκα χρόνια μετά τα πρώτα βήματα, πώς συνεχίζεται η ιστορία σας;

Μέχρι να έρθει ο Μάριος να αναλάβει το σχεδιαστικό κομμάτι, εμείς κάναμε τις επιλογές των κομματιών που θα αποτελούσαν τις συλλογές μας. Από κει και πέρα και όπως ξέρουμε, η Μαρέβα αποχώρησε για τους ευνόητους και αυτονόητους λόγους. Και εγώ έπρεπε να συνεχίσω έχοντας πλέον έναν καλλιτεχνικό διευθυντή, ο οποίος ανέλαβε το brand και με τον οποίο έχω πολύ καλή χημεία και επικοινωνία. Οπότε και ο Μάριος Σουάμπ είναι απόλυτα εναρμονισμένος με το τι σημαίνει χειροτεχνία. Είναι κάτι που μας αφορά όλους μας πάρα πολύ και με πάθος προσπαθούμε να το αναδείξουμε, να το υπηρετήσουμε, να βρίσκουμε καινούργιες τεχνικές. Υπάρχει μία εμβάθυνση στη δουλειά μας και αυτό φάνηκε στην παρουσίαση της επετειακής μας συλλογής. Υπάρχει πολύ συναίσθημα λοιπόν. Το ακούω πολύ συχνά από γυναίκες ειδικά στο εξωτερικό. Οι οποίες μπορεί να έχουν και κάποια σχέση με τη χώρα και λένε ότι τους αρέσει να τα φοράνε αυτά τα ρούχα χωρίς να ξέρουν ακριβώς να προσδιορίσουν το γιατί. Εμείς όμως ξέρουμε ότι τους αρέσει να τα φοράνε επειδή έχουν μία μνήμη. Μια υποφώσκουσα ανάμνηση που δεν μπορείς να εντοπίσεις, αλλά είναι το σεμεδάκι της γιαγιάς σου, το οποίο βρισκόταν πάνω στην τηλεόραση και τώρα είναι το πουκάμισό σου. Μιλάω για το σπαθωτό μεταξωτό ύφασμα που το χρησιμοποιούσαν για να κάνουν κάποτε τα διακοσμητικά μακρόστενα σεμέν, γνωστά και ως σεμεδάκια. Μπορεί κάτι να σου λέει ή και όχι. Το γεγονός όμως ότι ξέρεις πως μία μπλούζα Ζ+Δ έχει γίνει σε ένα εργοστάσιο στο ακριτικό Σουφλί και είναι κάτι το οποίο φτιάχνεται μόνο εκεί προσδίδει μία ομορφιά σε αυτήν την αδιόρατη αίσθηση ευχαρίστησης για την οποία κάνουν λόγο οι γυναίκες που επιλέγουν κομμάτια των συλλογών μας.