Χρόνος

Ο γάμος για όλους ήταν θέμα χρόνου. Οι κρυφές μετρήσεις έδιναν ενθαρρυντικά αποτελέσματα – η κοινωνία φαινόταν στα target groups έτοιμη να δεχθεί τη σχετική νομοθετική παρέμβαση. Το αναγκαίο στους πούρους δεξιούς νεοδημοκράτες λόμπινγκ είχε επίσης γίνει – κάποιοι, μάλιστα, δήλωναν οφ δε ρέκορντ πως δεν είναι κι αμετακίνητοι από την άρνησή τους. Το νομοσχέδιο ήταν έτοιμο, με ελάχιστα άρθρα θα όριζε πως πολιτικός γάμος νοείται ανάμεσα σε άτομα του ίδιου ή διαφορετικού φύλου – οπότε, όλα τα δικαιώματα που απορρέουν απ’ αυτόν, όπως η τεκνοθεσία, θα ίσχυαν για τους πάντες. Η μέθοδος για να περάσει από τη Βουλή είχε βρεθεί – το κυβερνών κόμμα δεν θα επέβαλε κομματική πειθαρχία στους συμπολιτευόμενους βουλευτές αλλά θα βασιζόταν στη στήριξη της αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Εμενε, λοιπόν, να επιλεγεί το κατάλληλο τάιμινγκ κάπου στο άμεσο μέλλον. Κι όμως, πριν ακουστεί στη χθεσινή πρωθυπουργική συνέντευξη Τύπου η φράση «η ισότητα στον γάμο είναι στα σχέδια της κυβέρνησης σ’ αυτή την τετραετία», είχε φανεί πως τελικά δεν θα στέλνονταν προσκλητήρια το φετινό φθινόπωρο.

Υπαναχώρηση

Διαρροές παρουσίαζαν σαν βέβαιο το «πάγωμα» της μεταρρύθμισης που βρισκόταν ένα βήμα μακριά απ’ την ψήφιση. Ο σχεδιασμός για την υλοποίηση του πάγιου αιτήματος της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας βούλιαξε κι αυτός μέσα στις θεσσαλικές λάσπες. Οι εκκλησιαστικές αντιρρήσεις απέκτησαν βάρος. Το ενδεχόμενο τα ούλτρα δεξιά κομματίδια να εκμεταλλευτούν τη θεσμοθέτηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών άρχισε να τρομάζει την κυβέρνηση. Η δυσαρέσκεια για τις κυβερνητικές επιδόσεις – που καταγράφεται πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο τρίμηνο της δεύτερης θητείας – δεν αφήνει χώρο για οποιαδήποτε απώλεια, λένε όσοι υπολογίζουν τα πάντα με γνώμονα το γαλάζιο συμφέρον. Η κυβέρνηση δεν είχε, εξηγούν, την πολυτέλεια να αναδείξει τη φιλελεύθερη πλευρά της ενώ εκείνα διαλαλούν στο συντηρητικό ακροατήριο την πίστη τους στην παραδοσιακή οικογένεια. Αναλυόμενη με μικροκομματικούς όρους η καθυστέρηση φαίνεται λογική. Για όποιους κοιτούν τη μεγάλη εικόνα, όμως, δεν είναι. Στέλνει το μήνυμα της υπαναχώρησης. Η δεδηλωμένη μεταρρυθμιστική ορμή των κυβερνώντων σκοντάφτει σε ακροδεξιές ψήφους, σε εκλογείς ήδη χαμένους για τη ΝΔ. Κι έτσι, απομακρύνονται κι οι άλλοι ψηφοφόροι, όσοι θεωρούν ότι οι άνθρωποι που στερούνται στοιχειωδών δικαιωμάτων δεν μπορούν διαρκώς να περιμένουν την ευνοϊκή πολιτικά στιγμή.