7 χρόνια {LF}μετά…
Ο Παναθηναϊκός αγωνίζεται ξανά σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης έπειτα από τη σεζόν 2016-17 και μοιάζει έτοιμος για την υπέρβαση
Καλή η Λεωφόρος, αλλά το ΟΑΚΑ σε αυτή τη φάση των ομίλων είναι το γήπεδο που θα φέρει περισσότερα έσοδα στα ταμεία του Παναθηναϊκού. Από εκεί και πέρα, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τους Πράσινουςνα διακριθούν και στο αγωνιστικό κομμάτι
Επτά χρόνια… φαγούρας. Επτά χρόνια που ο Παναθηναϊκός απουσίαζε από ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Επτά χρόνια μακριά από μια διαδικασία η οποία είναι στο DNA του συλλόγου, ένα DNA που λίγο έλειψε να αλλοιωθεί. Οι Πράσινοι επιστρέφουν σε ομίλους έπειτα από τη σεζόν 2016-17 όταν και αγωνίστηκαν στο Europa League και πάλι. Φέτος κατάφεραν από πολύ νωρίς να εξασφαλίσουν την παρουσία τους εκεί. Με την πρόκριση απέναντι στην Ντνίπρο, κερδίζοντας με 3-1 εκτός έδρας και φέρνοντας ισοπαλία 2-2 στη Λεωφόρο, ο Παναθηναϊκό εξασφάλιζε στις αρχές Αυγούστου την ευρωπαϊκή του παρουσία τουλάχιστον μέχρι τον Δεκέμβριο. Και πήγαινε για την απόλυτη υπέρβαση: τη συμμετοχή ύστερα από 13 χρόνια στους ομίλους του Champions League. Μια υπέρβαση που ήρθε ακόμα πιο κοντά όταν άφηνε εκτός τη Μαρσέιγ στη διαδικασία-θρίλερ των πέναλτι, βράδυ Δεκαπενταύγουστου στο Βελοντρόμ. Αλλά δεν έγινε πραγματικότητα αφού η Μπράγκα του χάλασε τα σχέδια.
Αναβάθμιση
Σαφώς και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αποτυχία. Ο μεγάλος στόχος των Πρασίνων ήταν να μπουν σε ευρωπαϊκούς ομίλους, θα παίξουν σε αυτούς της δεύτερης τη τάξει διοργάνωσης της Ευρώπης και ο στόχος τους δεν είναι να αποτελέσουν τον ρόλο του… κομπάρσου. Η ποιοτική αναβάθμιση του ρόστερ, η αλλαγή στάτους του Παναθηναϊκού την τελευταία τριετία, φέρνει τον Παναθηναϊκό με μπόλικη φιλοδοξία στην ευρωπαϊκή του περιπέτεια. Και η οριστική επιστροφή στην… κανονικότητα θα σφραγιστεί με μια καλή πορεία στην Ευρώπη. Οπως λέγαμε και παλιά, μια ευρωπαϊκή πορεία μπορεί να κριθεί επιτυχημένη όταν θα φορέσεις… κοντομάνικα. Οταν θα βρίσκεσαι δηλαδή ακόμα σε τέτοιου είδους ματς την περίοδο Φεβρουαρίου – Μαρτίου. Και αυτός είναι ο στόχος του Παναθηναϊκού από εδώ και στο εξής.
Βιγιαρεάλ, Ρεν και Μακάμπι Χάιφα έβγαλε η κληρωτίδα για τους Πράσινους και σίγουρα στο άκουσμα των ονομάτων μιας ισπανικής και μιας γαλλικής ομάδας αντιλαμβάνεται κανείς και τη δυσκολία που υπάρχει για την κατάληξη της μιας εκ των δύο πρώτων θέσεων του ομίλου. Δεν σκορπίζουν φόβο και τρόμο, ιδιαίτερα όταν ο Παναθηναϊκός ήδη μέσα στο καλοκαίρι έχει… μεγαλώσει με μια μεγάλη πρόκριση απέναντι στην πλούσια Μαρσέιγ. Αλλά δεν μπορεί κανείς να του δώσει και τον χαρακτηρισμό του φαβορί. Για να πετύχει πρόκριση στην επόμενη φάση του Europa League πρέπει να κάνει υπέρβαση. Ετσι θα χαρακτηριστεί. Οχι όμως και η κατάληψη της τρίτης θέσης, που θεωρητικά είναι πιο βατή για τον Παναθηναϊκό, με την παρουσία της Μακάμπι Χάιφα στον όμιλο. Τι είναι αυτό που κάνει αισιόδοξα τα πράγματα για την ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς; Το σχετικά ευνοϊκό πρόγραμμα που έχει, αφού στα πρώτα τρία παιχνίδια αντιμετωπίζει τους δύο θεωρητικά ισχυρούς του ομίλου στο ΟΑΚΑ, τη Βιγιαρεάλ και τη Ρεν και ενδιάμεσα θα πάει στη Χάιφα για να παίξει με τη Μακάμπι.
Οι game changers
Ο Παναθηναϊκός επιστρέφει σε ευρωπαϊκούς ομίλους έχοντας ήδη κάνει όλες εκείνες τις ενέργειες που χρειάζονται προκειμένου να έχει μια αξιοπρεπή πορεία. Και να σταθεί αντάξιος του ονόματός του εδώ και δεκαετίες στα ευρωπαϊκά Κύπελλα. Είναι πλέον μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό, που έχει ρίξει αρκετά λεφτά για να ανεβάσει ποιοτικά και ποσοτικά το ρόστερ της, που μοιάζει να έρχεται και πάλι στο ευρωπαϊκό προσκήνιο έχοντας την ετοιμότητα και την «πρώτη ύλη» για να αντεπεξέλθει. Και να μην παίξει τον ρόλο του κομπάρσου. Το υλικό που έχει να διαχειριστεί ο Γιοβάνοβιτς διαθέτει παίκτες με προσωπικότητα και με ευρωπαϊκή εμπειρία. Κάτι που δεν συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Πολλοί διεθνείς με τις εθνικές τους ομάδες και φυσικά πολλοί παίκτες που έχουν αγωνιστεί στα Κύπελλα Ευρώπης και γνωρίζουν καλά από την πίεση που φέρνουν αυτού του είδους τα παιχνίδια. Το απέδειξαν άλλωστε στα καλοκαιρινά προκριματικά.
Μπερνάρ, Σπόραρ, Βέρμπιτς, Μάγκνουσον από την περσινή ομάδα. Και σε αυτούς ήρθαν φέτος να προστεθούν κι άλλοι: ο Γεντβάι, ο Μλαντένοβιτς, ο Αράο, ο Τζούρισιτς, ο Βιλένα έχουν πλούσια ευρωπαϊκή εμπειρία τόσο σε συλλογικό, όσο και σε εθνικό επίπεδο. Σε μια διαδικασία συνεχόμενων αγώνων απέναντι σε μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες, το να έχεις στα χέρια σου παίκτες που το γνωρίζουν όλο αυτό, μπορεί να σου φέρει θετικά πράγματα στο γήπεδο.













