«Στη ζωή {CR}του ανθρώπου {CR}θα τύχουν πολλά ναυάγια»
Ο συγγραφέας Σπύρος Πετρουλάκης μιλάει για την αληθινή ιστορία πίσω από τη δραματική σειρά και τη μεταφορά της στην οθόνη για το Mega
Ο Γιώργος Χρυσοστόμου και η Αναστασία Παντούση σε σκηνή από το «Ναυάγιο»
Το Mega φέρνει το φθινόπωρο στη μικρή οθόνη μια συγκλονιστική ιστορία επιβίωσης, δύναμης ψυχής και καρμικών συμπτώσεων με φόντο ένα τραγικό ιστορικό γεγονός που σημάδεψε την πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας. Η δραματική σειρά «Το ναυάγιο» θα ξετυλίξει το κουβάρι της ζωής των πρωταγωνιστών της, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη που κυκλοφόρησε το 2021 από τις εκδόσεις Μίνωας. Η έμπνευση του συγγραφέα για την πρωτότυπη αφήγηση του βιβλίου έρχεται από το ναυάγιο του πλοίου «Ηράκλειον», ανοιχτά της βραχονησίδας Φαλκονέρας στις 6 Δεκεμβρίου 1966. «Σημάδεψε την πορεία των Κρητικών και της Κρήτης κι άλλαξε όλη τη ναυσιπλοΐα της Ευρώπης γιατί μπήκαν τα απαγορευτικά που δεν υπήρχαν νωρίτερα με τα πολλά μποφόρ. Εγώ το φριχτό αυτό ναυάγιο το χαρακτηρίζω σαν να έχει σηκώσει ένα μαχαίρι ο Θεός και να το έχει μπήξει στα σπλάχνα της Κρήτης. Είναι μια πληγή η οποία δεν έχει κλείσει ακόμα, παρότι έχουν περάσει κοντά στα 60 χρόνια», αναφέρει ο Σπύρος Πετρουλάκης μιλώντας στο «ΝΣυν».
Για τις ανάγκες του βιβλίου, ο ίδιος ανέμειξε τα πραγματικά γεγονότα με τη μυθοπλασία, δημιουργώντας έτσι ενδιαφέρουσες πρώτες ύλες για την ελεύθερη τηλεοπτική μεταφορά της ιστορίας. «Συνεργάστηκα με την παραγωγή σε πρώιμο στάδιο κι από εκεί και πέρα ανέλαβαν οι ικανοί και άξιοι σεναριογράφοι που ξέρουν πολύ καλύτερα τη δουλειά από εμένα και έβαλαν τα στοιχεία που χρειάζεται η τηλεόραση. Θαυμάζω το έργο τους. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η διασκευή που έχει γίνει, η οποία είναι πάρα πολύ κοντά και στο βιβλίο. Με γοητεύει το να βλέπω τους ήρωες να ζωντανεύουν ή να πηγαίνουν την ιστορία τους λίγο παρακάτω», τονίζει ο συγγραφέας. «Από τη μεταφορά του «Ναυαγίου» στην τηλεόραση μόνο καλά πράγματα έχω αποκομίσει ως τώρα. Βλέπω ότι τόσο η εταιρεία παραγωγής όσο και το κανάλι έχουν προσφέρει τα μέγιστα στο να γίνει μια υπέροχη παραγωγή. Οι σκηνές του ναυαγίου είναι τόσο ρεαλιστικές που στα γυρίσματα, ανατριχιάζαμε και κλαίγαμε. Οι ηθοποιοί που ήταν απέξω, δεν άντεχαν να τις βλέπουν γιατί ήταν σαν να συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Αυτό που θα ζήσουμε φέτος τον χειμώνα νομίζω πως θα είναι συγκλονιστικό. Ανυπομονώ πώς και πώς να ξεκινήσει η σειρά για να δω τι έχουν σκαρφιστεί αυτοί οι δαίμονες. Εγινε τρομερή δουλειά», συμπληρώνει.
«Η ελπίδα κυριαρχεί»
Αν και οι αποχρώσεις του «Ναυαγίου» σε πρώτο επίπεδο είναι σκοτεινές, στην πραγματικότητα η ιστορία του βιβλίου στέλνει αρκετά φωτεινά, ελπιδοφόρα μηνύματα. «Oι χαρές είναι αυτές που μας λείπουν κι εμείς αυτό που θέλαμε να κάνουμε λοιπόν μέσα από τη σειρά, είναι να προσφέρουμε χαρά στον κόσμο. Γιατί μπορεί να αναφερόμαστε στο ναυάγιο, αλλά η ελπίδα κυριαρχεί. Η ελπίδα, η αγάπη και ο έρωτας και όλα αυτά τα βαθιά συναισθήματα που μπορούμε να ζήσουμε και μέσα από το βιβλίο αλλά και μέσα από τη σειρά», παραδέχεται ο Σπύρος Πετρουλάκης και συνεχίζει. «Το “Ναυάγιο” είναι ένα βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα. Ενα μυθιστόρημα που θα ξυπνήσει τα συναισθήματα των αναγνωστών και είναι δοκιμασμένο πια. Είναι ήδη στην 34η χιλιάδα. Τα νούμερα είναι πολύ υψηλά για την ελληνική πραγματικότητα».
Αφιερωμένος στη συγγραφή βιβλίων, τη σύνθεση τραγουδιών, την αφήγηση παραμυθιών και τη φωτογραφία, ο Σπύρος Πετρουλάκης ταξιδεύει στη θάλασσα της δημιουργίας και της ζωής. Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, δεν είναι λίγα τα προσωπικά του ναυάγια. «Από ναυάγια γεμάτη η ζωή μου. Στη ζωή του ανθρώπου θα τύχουν πολλά ναυάγια. Το θέμα είναι να μπορέσει να κολυμπήσει ή αν δεν μπορεί να κολυμπήσει, να βρει μια καλή σχεδία, να πιαστεί για να σωθεί. Γιατί άμα διασωθείς από ένα ναυάγιο, μετά έχεις την εμπειρία και μπορείς να σωθείς κι από ένα δεύτερο. Η ζωή μας είναι απρόβλεπτη. Δεν ξέρεις ποτέ τι θα σου τύχει. Εγώ μέσα από ένα ναυάγιο έγινα συγγραφέας. Παρότι ήξερα να κολυμπώ, βρήκα τη σχεδία που έπρεπε να πιαστώ και να πω ότι πρέπει να ορθοποδήσω, να πάω μπροστά και να πάρω τη ζωή στα χέρια μου. Γιατί είναι αυτό που λέει “συν Αθηνά και χείρα κίνει”», καταλήγει ο ίδιος.












