Στίγμα

Ενας υπουργός τον μήνα
Με τη φόρα που έχει πάρει ο πρόεδρος Κυριάκος, καρατομώντας υπουργούς σε πρώτη ευκαιρία, σε λίγο θα αδειάσει και ο… πάγκος από το αναγκαίο rotation! Διότι ένας υπουργός τον μήνα δεν είναι και ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση η οποία κέρδισε αέρα πατέρα τις εκλογές, διότι εγγυήθηκε σταθερότητα, πάνω από όλα, και όχι περιπέτειες. Αλλά, δύο μήνες τώρα, ούτε το ένα έχει καταφέρει να περάσει ως αίσθημα στον κόσμο, ούτε το άλλο μπόρεσε να αποφύγει. Η ανασφάλεια είναι κοινό αίσθημα όλων πλέον και πρέπει να πω ότι δεν αμβλύνεται αν ο Πρωθυπουργός απολύει τον έναν μετά τον άλλο τους υπουργούς του ή κρατικούς παράγοντες. Βεβαίως δικαίωμά του είναι, συνταγματικά κατοχυρωμένο, όμως η υπερχρήση του δικαιώματος, μόνο αντίθετα αποτελέσματα φέρνει.
Ασε που ο Βαρβιτσιώτης δεν ήταν και η χειρότερη περίπτωση στο σχήμα που έχει δημιουργήσει…
Δύο μήνες στο στόχαστρο
Για τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τώρα, δεν έχω να πω πολλά. Τον γνωρίζω δεκαετίες, γνωρίζω ολόκληρη την οικογένεια, και τον πατέρα του, τον πρόεδρο Γιάννη Βαρβιτσιώτη, ο οποίος με τιμάει με τη φιλία του. Ο Μιλτιάδης είναι χαμηλών τόνων άνθρωπος και όσοι τον γνωρίζουν θα σου πουν ότι δύσκολα μπορεί να βρει κάποιος κάτι να του «χρεώσει». Για μένα – και το είχα αναφέρει προ ημερών –, έκανε τη μεγάλη βλακεία μετά τη δολοφονία του Αντώνη την περασμένη εβδομάδα στο Blue Horizon να μας ζητήσει να σκεφτούμε τις οικογένειες των ναυτικών που εμπλέκονται στη δολοφονία.
Οταν όμως έχει μεσολαβήσει ένα τόσο τραγικό και απάνθρωπο περιστατικό, το τελευταίο δεν το λες. Ακόμη και αν το πιστεύεις. Ειδικά όταν ένα μέρος της ευθύνης σού αναλογεί – πού ήταν, ας πούμε, το Λιμενικό την ώρα του απόπλου;
Από εκεί και πέρα, θα επαναλάβω αυτό που έλεγα και χθες – η πολιτική είναι δύσκολο και σκληρό σπορ. Δεν έχει ίχνος ανθρωπιάς. Δεν διαθέτει συναισθήματα. Ο Μιλτιάδης το βιώνει με εξίσου σκληρό τρόπο. Αλλά έπρεπε να προσέχει. Εδώ και δύο μήνες είναι στο στόχαστρο…
Θυσία για τον Stefano
Θέμα χρόνου ήταν να γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ… «της καημένης» σχετικά με τις εκλογές για την ανάδειξη νέου/νέας αρχηγού. Η μετάθεση κατά μία εβδομάδα των εκλογών προφανέστατα λειτούργησε αποσυμπιεστικά – έσκασε το καζάνι που έβραζε. Το ότι κεντρικό πρόσωπο σε αυτή την ωραία διαδικασία είναι ο «γεια σας, είμαι ο Stefanos και έχω κάτι να σας πω» Κασσελάκης ήταν, νομίζω, αναμενόμενο. Το παλικάρι έχει φέρει τα πάνω κάτω και αυτό δεν αρέσει σε κανέναν – πολύ περισσότερο στο κομματικό κατεστημένο, το οποίο τα είχε τόσο όμορφα και τόσο τακτοποιημένα φτιάξει για να προκύψει ως αρχηγός η κυρία Εφη Αχτσιόγλου, την οποία βλέπουν όλοι ως το απόλυτο φαβορί.
Ο άλλος απλώς ανακάτεψε (άγρια δε) την τράπουλα, σε σημείο που να μην μπορούν να γίνουν προβλέψεις για το τελικό αποτέλεσμα. Μπορεί να κερδίσει; Μπορεί, θα πω. Ενα μειονέκτημα έχει έναντι της κυρίας Αχτσιόγλου, κι αυτό είναι ότι δεν διαθέτει την ιδιότητα του βουλευτή, με αποτέλεσμα ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι για τέσσερα χρόνια χωρίς αρχηγό στη Βουλή.
Θα μετρήσει αυτό; Σε έναν κόσμο, ναι. Για τους πολλούς, δεν ξέρω. Αλλά λύνεται το πρόβλημα. Εχω λύση! ΤΗ λύση!! Και την προσφέρω τώρα, που είναι νωρίς, ανιδιοτελώς και πάντα με τη σκέψη μου στο… καλό του ΣΥΡΙΖΑ:
— Ο «γεια σας, είμαι ο Stefanos» κ.λπ., κ.λπ. ήταν στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, σε μη εκλόγιμη θέση. Νομίζω 9ος. Η λύση λοιπόν είναι να παραιτηθούν όλοι οι πάνω από αυτόν, συν ένας από τους τρεις που έχουν εκλεγεί.
Ποιοι έχουν εκλεγεί; Ο γιατρός Οθων Ηλιόπουλος, η Ελενα Ακρίτα και ο ναύαρχος Βαγγέλης Αποστολάκης. Ενας από αυτούς πρέπει να δώσει τη θέση του στον «γεια σας, είμαι ο Stefanos» κ.λπ. Να θυσιαστεί δηλαδή για το κόμμα. Αγαπάτε τον ΣΥΡΙΖΑ; Μπράβο. Παραιτηθείτε. Για να τους δω τώρα. Ποιος θα βρεθεί να το κάνει…
Οι δύο «φυλές» του ΣΥΡΙΖΑ
Καλό; Πολύ καλό, νομίζω. Αλλά, για να δούμε, μπορεί να εκλεγεί το παλικάρι αρχηγός; Λοιπόν, σύμφωνα με μια ανάλυση που μου έκανε χθες ένας σοβαρός συριζαίος, από εκείνους που παίζουν τα εσωκομματικά στα δάχτυλα του ενός χεριού, ο Κασσελάκης έχει σοβαρές πιθανότητες να εκλεγεί. Πού βασίζει ο άνθρωπός μας την εκτίμησή του; Στο εξής: τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, μου είπε, χωρίζονται σε δύο είδη. Είναι τα παλιά μέλη, που ανέρχονται σε περίπου 15.000 με 20.000, και είναι και όσοι γράφτηκαν κατά την εκλογή του Τσίπρα, το 2019. Αυτοί ανέρχονται σε περίπου 100.000 άτομα. Οι πρώτοι, οι λίγοι, δεν το συζητάμε, θα καταμεριστούν στην Αχτσιόγλου και στους άλλους δύο, τον Παππά και τον Τζουμάκα. Οι «καινούργιοι» όμως, οι πολλοί, θα επιλέξουν με συντριπτική πλειοψηφία τον Κασσελάκη, ο οποίος κατάφερε να τους κάνει να ελπίζουν ότι υπό την ηγεσία του ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επανέλθει στην εξουσία!
«Πουλάει ελπίδα και προσδοκία για την εξουσία, και το κάνει καλά», μου ανέφερε χαρακτηριστικά. Θα συμφωνήσω ότι και τα δύο είναι ισχυροί λόγοι, διότι όσοι πήγαν και ψήφισαν τον Τσίπρα μετά την ήττα των εκλογών του 2019 γιατί πήγαν; Μήπως και ανακάμψει το κόμμα και επανέλθουν στην εξουσία. Απλά είναι τα πράγματα…
Μην ξεχνάμε επίσης ότι και ο ίδιος ο Τσίπρας αυτά ακριβώς πούλησε το 2015 και έγινε πρωθυπουργός…
Πώς θα γλιτώσει τις πλημμύρες η Αθήνα
Η προεκλογική περίοδος είναι η περίοδος που ακούγονται πολλά. Για να μην πω ότι ακούγονται τα πάντα. Ο,τι θέλει ο καθένας (υποψήφιος) λέει, και ειδικά όταν γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να εκλεγεί, λέει ό,τι του κατέβει στο μυαλό. Ανέξοδα είναι όσα υποστηρίζει. Μήπως θα τα θυμάται κανείς αργότερα; Αλλά και να τα θυμηθεί, σιγά να μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου, κατά την έκφραση του συρμού, για το σύνηθες. Ομως υπάρχουν και υποψήφιοι των οποίων ο λόγος έχει τον χαρακτήρα της επιστημονικής προσέγγισης και της γνώσης των προβλημάτων. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στον καθηγητή Χάρη Δούκα, τον υποψήφιο για τον Δήμο της Αθήνας, ο οποίος παρουσιάζει 7 πολύ συγκεκριμένες προτάσεις για να γλιτώσει η Αθήνα από πλημμυρικά περιστατικά. Τις παρουσιάζω ως έχουν για να καταλάβει ο καθένας πόσο απλά πράγματα μπορούν να γίνουν, προκειμένου να μην υπάρξουν προβλήματα. ΄Η αν, παρ’ όλα αυτά, υπάρξουν, να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις τους. Προτείνει λοιπόν ο καθηγητής του ΕΜΠ κ. Δούκας:
n Να καθαριστούν όλα τα φρεάτια ομβρίων υδάτων.
n Να καταγραφούν πλήρως τα υφιστάμενα δίκτυα ομβρίων υδάτων, κάτι το οποίο δεν έχει συμβεί ποτέ έως τώρα.
n Να ελεγχθεί η επάρκειά τους, διότι διανύουμε περίοδο περιβαλλοντικής κρίσης.
n Να βελτιωθούν τα δίκτυα ομβρίων που ήδη υπάρχουν ή να κατασκευαστούν νέα, όπου κριθεί απαραίτητο.
n Να δημιουργηθούν νέα τεχνικά έργα ανάσχεσης των πλημμυρικών φαινομένων, που εντείνονται χρόνο με τον χρόνο.
n Να χρησιμοποιηθούν υλικά και τεχνολογίες που μειώνουν την ένταση των πλημμυρών (π.χ. rain gardens).
n Να διαχωριστούν πλήρως τα δίκτυα ομβρίων και λυμάτων, που εν έτει 2023 παραμένουν κοινά σε κάποια σημεία της πόλης.
Οπως γίνεται αντιληπτό, ο άνθρωπος βλέπει τον ρόλο του δημάρχου κάτι παραπάνω από το να τοποθετεί λ.χ. καγκελάκια και να διεκδικεί εν συνεχεία τον τίτλο του επιτυχημένου…













