Μια φορά ένας Πορτογάλος κι ένας Κορεάτης…

Πόσα πράγματα γνωρίζουμε πραγματικά για τους ξένους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στην Ελλάδα; Εγώ λέω ελάχιστα. Η αθλητικογραφία μας θεωρεί άνευ σημασίας να ασχολείται με τους χαρακτήρες τους και περιορίζεται στο να καταγράφει τα κατορθώματά τους εντός γηπέδων. Κι όμως χωρίς γνώση των χαρακτήρων οι εικόνες είναι θολές. Τον τελευταίο καιρό γνωρίσαμε καλύτερα τον Ντανιέλ Ποντένσε και τον Ιν Μπομ Χουάνγκ. Και οι δυο παίκτες εντελώς τυχαία συνέδεσαν το όνομά τους με τον Ολυμπιακό. Ο ένας επέστρεψε δείχνοντας εμπράκτως τι θα πει αγάπη για μια ομάδα που μάλιστα δεν είναι και ομάδα της πατρίδας του. Ο άλλος έφυγε δείχνοντας τι θα πει «κοιτάω την πάρτη μου». Το ενδιαφέρον είναι ότι ποτέ κανείς δεν είχε καταλάβει πόσο ο Ποντένσε αγαπάει τον Ολυμπιακό – κι ίσως και την Ελλάδα γενικότερα – και ποτέ κανείς δεν είχε καταλάβει ποιος είναι πραγματικά ο Χουάνγκ.

Πρόταση

Ο Ποντένσε έκανε κάτι που δεν το έχει κάνει ποδοσφαιριστής για να επιστρέψει στην Ελλάδα και μάλιστα ξένος. Λέγεται ότι απέρριψε μια πρόταση από ομάδα της Σαουδικής Αραβίας, που θα τον έκανε κατά 7 εκατ. ευρώ τον χρόνο πλουσιότερο. Δεν μπορώ να το γνωρίζω. Αυτό ωστόσο που γνωρίζω είναι ότι ο Πορτογάλος για να επιστρέψει στον Ολυμπιακό δέχτηκε να επιμηκυνθεί για μια σεζόν, χωρίς αύξηση των αποδοχών του, το συμβόλαιό του με τη Γουλβς που έληγε το επόμενο καλοκαίρι. Ενας άλλος στη θέση του θα μπορούσε να μείνει στο συμβόλαιό του, να περάσει ένα χρόνο στην Αγγλία και να έφευγε ως ελεύθερος του χρόνου το καλοκαίρι για να πάει όπου ήθελε και με το συμβόλαιο που επιθυμούσε. Ο Ποντένσε όμως πήρε την απόφαση να δεχτεί τον όρο της Γουλβς και αυτή η απόφαση του άνοιξε τον δρόμο της επιστροφής του, αλλιώς δεν θα ερχόταν στον Ολυμπιακό καθώς η Γούλβς αξίωνε πάνω από 10 εκατ. ευρώ για την πώλησή του. Δεν είναι καθόλου συνηθισμένο για έναν ποδοσφαιριστή να δεχτεί να παρατείνει το συμβόλαιό του χωρίς αύξηση. Τη δήλωση ότι επέστρεψε σπίτι του ο Ποντένσε την εννοεί. Το απέδειξε εμπράκτως.

Παραμονή

Ο Χουάνγκ αντιθέτως ένα ωραίο πρωί σηκώθηκε κι έφυγε, παραμονή μάλιστα του σημαντικότερου ευρωπαϊκού παιχνιδιού που είχε να δώσει ο Ολυμπιακός: στο ματς με την Γκενκ προοριζόταν για τη βασική ενδεκάδα. Στον Ολυμπιακό όλοι τον πρόσεχαν και υπήρχαν και δηλώσεις πως η νέα ομάδα θα χτιζόταν πάνω του. Πήγε ξαφνικά στη διοίκηση της ομάδας, είπε ότι θέλει να πληρώσει ο ίδιος 3 εκατ. ευρώ για να μείνει ελεύθερος και μπήκε στο πρώτο αεροπλάνο για Σεούλ. Οταν τον έψαξαν απειλούσε ότι θα κόψει την μπάλα.

Καλό

Οσο καιρό ο Χουάνγκ έπαιξε στην Ελλάδα ο κόσμος εντυπωσιαζόταν γιατί έκανε υποκλίσεις όταν γινόταν αλλαγή, ενώ σε κάθε δήλωσή του κάτι καλό είχε να πει για τον κόσμο του Ολυμπιακού. Ολα αυτά ήταν απλά αποδείξεις μιας κορεάτικης ευγένειας – αποτέλεσμα της ανατροφής του. Αλλά ένας ευγενής άνθρωπος δεν σημαίνει πως επαγγελματικά είναι και αξιόπιστος. Ο Κορεάτης είχε φύγει από τη Ρούμπιν Καζάν αμέσως μόλις ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Κάτι μου λέει πως δεν έφυγε γιατί φοβήθηκε, αλλά γιατί είδε μια ευκαιρία για ένα νέο συμβόλαιο. Κι έτσι βρέθηκε στη Σεούλ αρχικά και στον Ολυμπιακό αργότερα. Ελεύθερος. Και μεγαλώνοντας τον τραπεζικό λογαριασμό του.

Ουί Τζο

Στον ένα χρόνο που έμεινε στην Ελλάδα ο Χουάνγκ παρέμεινε ένας μεγάλος άγνωστος. Δεν μάθαμε ποτέ γιατί άφησε τη Σεούλ για να έρθει στον Ολυμπιακό, δεν μάθαμε αν και πόσο φιλόδοξος είναι, δεν μάθαμε πώς του φαίνεται η ζωή εδώ. Ακόμα κι εγώ που για να έχω μια αληθινή εικόνα των ποδοσφαιριστών ρωτάω για τις καθημερινές τους συνήθειες και τις γενικές αντιλήψεις τους, το μόνο που έμαθα για τον Χουάνγκ είναι ότι στεναχωρήθηκε όταν έφυγε ο Ουί Τζο και γύρισε από το Μουντιάλ μάλλον κακόκεφος. Λίγα, πολύ λίγα. Ο Χουάνγκ άγνωστος ήρθε κι άγνωστος έφυγε.

Πώληση

Κάτι ανάλογο είχε γίνει και με τον Ποντένσε που στην Ελλάδα έμεινε περισσότερο. Και στη δική του περίπτωση με το μόνο που ασχοληθήκαμε πέρα από τα εντός του γηπέδου κατορθώματά του, ήταν το πώς αποκτήθηκε και το πώς πωλήθηκε. Θυμάμαι πως επαναλαμβανόταν συνεχώς πως ο Ολυμπιακός έκανε σε αυτόν μια πραγματική επένδυση κερδίζοντας ένα στοίχημα καθόλου απλό. Τον είχε αποκτήσει εκμεταλλευόμενος τα προβλήματα που είχε με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας (μετά την εισβολή των οπαδών σε προπόνησή της και τους ξυλοδαρμούς παικτών της έπειτα από απώλεια πρωταθλήματος κ.λπ.). Οι επιτροπές της FIFA του είχαν βγάλει ένα προσωρινό συμβόλαιο, η Σπόρτινγκ είχε προσφύγει διεκδικώντας χρήματα και ο Ολυμπιακός τον Αύγουστο του 2021 χωρίς να περιμένει τις σχετικές αποφάσεις έφτασε σε ένα συμβιβασμό με την ομάδα της Λισαβόνας πληρώνοντας 7 εκατομμύρια ευρώ. Ο Ολυμπιακός επένδυσε, βοήθησε έναν 20χρονο παίκτη να νιώσει και να γίνει σημαντικός, διπλασίασε σε δύο χρόνια την τιμή του κι όταν εμφανίστηκε τον Ιανουάριο του 2022 η πρόταση της Γουλβς δεν του έκοψε τον δρόμο προς την Πρέμιερ Λιγκ. Αλλά αρκούν αυτά για να  παραιτηθεί ένας ποδοσφαιριστής από μια αύξηση αποδοχών του συμβολαίου του για να γυρίσει στην Ελλάδα; Προφανώς όχι. Φαίνεται πως με τον Ολυμπιακό ο Ποντένσε δέθηκε πολύ. Χωρίς να το διαφημίζει. Για λόγους δικούς του. Ισως γιατί πραγματικά βρήκε ένα σπίτι εδώ όπως λέει.

Φινάλε

Ας δούμε τι έγινε τελικά με τον Χουάνγκ. Με τα καμώματά του εγκλωβίστηκε. Δεν μπορούσε να καταγγείλει ο ίδιος το συμβόλαιό του γιατί έλεγε ότι δεν έχει συμβόλαιο, άρα τι να καταγγείλει; Θα έπρεπε να βρεθεί μια ομάδα για να έρθει σε συνεννόηση με τον Ολυμπιακό και να τον αποκτήσει ή να το κάνει χωρίς τη συγκατάθεση του Ολυμπιακού. Στο δεύτερο σενάριο η ομάδα θα μπορούσε να θεωρηθεί υπαίτια ότι υποκίνησε τον παίχτη σε αντιεπαγγελματική συμπεριφορά και θα κινδύνευε, εκτός από το να πληρώσει τον Ολυμπιακό (με ένα ποσό που κανείς δεν γνωρίζει), να τιμωρηθεί από τη FIFA και με ποινή απαγόρευσης μεταγραφών για δύο περιόδους. Ποιος θα το ρίσκαρε; Κανείς. Κάπως έτσι ο Χουάνγκ κατάλαβε ότι ο Ερυθρός Αστέρας, που συμφώνησε με τον Ολυμπιακό, ήταν η μόνη λύση του και δέχτηκε να πάει στο Βελιγράδι χωρίς μάλιστα αύξηση αποδοχών. Περιμένουμε να δούμε τι θα κάνει ο Ποντένσε στην επιστροφή του. Ο Χουάνγκ είναι βέβαιο ότι θα αρχίσει τις υποκλίσεις από την πρώτη μέρα. Θα κάνει τις σωστές δηλώσεις. Και του χρόνου το καλοκαίρι θα τρελάνει και τους Σέρβους.