Για τον Παναθηναϊκό το ταξίδι μόλις άρχισε

Εξι ευρωπαϊκά ματς μέσα σε έναν μήνα μέσα στο κατακαλόκαιρο. Από το Κόζιτσε και το πρώτο ματς απέναντι στην Ντνίπρο-1, έως το ΟΑΚΑ και τον επαναληπτικό με την Μπράγκα, ο Παναθηναϊκός έπαιζε… non stop. Σημαντικά παιχνίδια, όχι «παίξε – γέλασε». Ματς που έκριναν προκρίσεις και εκατομμύρια. Εξι ματς, όσα δηλαδή σε έναν ευρωπαϊκό όμιλο δίνεις από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο. Εξι ματς που φθινόπωρο – χειμώνα κάνεις περίπου τρεις μήνες να τα δώσεις, το καλοκαίρι τα δίνεις μέσα σε έναν μήνα. Σκάρτο. Χωρίς να προλαβαίνεις να προπονηθείς όπως θέλεις, να προετοιμαστείς όπως θέλεις, να ανακτήσεις πιθανόν τις δυνάμεις σου. Με μια βαλίτσα στο χέρι και με ένα μυαλό που δεν ηρεμεί. Και μέσα σε όλα; Πρεμιέρα και για το πρωτάθλημα.

Ο Παναθηναϊκός πάλεψε για να μπει στους ομίλους του Champions League, ίσως και να άξιζε κιόλας. Ή για να ακριβολογούμε, ίσως να άξιζε με την Μπράγκα που ήταν μια ισοδύναμη ομάδα με εκείνον. Και όχι τόσο με τη Μαρσέιγ, που τον βοήθησε η τύχη. Ναι είναι κρίμα που δεν μπήκε, αλλά άδικο δεν θα μπορούσε να το πει κάποιος. Δεν μπήκε στα… αστέρια, χθες όμως έμαθε τους αντιπάλους του στο Europa League. Και επί της ουσίας το ταξίδι του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη μόλις ξεκινά.

Μην ξεχνάμε πως πρόκειται για μια ομάδα που απουσίαζε για χρόνια από την Ευρώπη, που ο πρώτος στόχος της ήταν η επιστροφή σε ευρωπαϊκούς ομίλους οποιασδήποτε διοργάνωσης. Και που αν είχε μείνει εκτός από τη Μαρσέιγ, μάλλον κανείς δεν θα της είχε πει τίποτα. Είναι πίσω στην Ευρώπη, θα παίζει τουλάχιστον μέχρι τον Δεκέμβριο και βλέπει το παρόν της να ενώνεται με το παρελθόν της. Και να δίνει στον κόσμο της τη φιλοδοξία πως οι μεγάλες βραδιές θα συνεχιστούν.