Η ΑΕΚ δεν «δούλεψε» πάνω στον αντίπαλο

Επαιξε με τη φωτιά η ΑΕΚ απέναντι στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ, αλλά δεν κάηκε. Και δεν κάηκε γιατί ήταν περισσότερο τυχερή, παρά ικανή στο δεύτερο παιχνίδι της με τους Κροάτες. Ηταν τυχερή που το 0-2 δεν έγινε 0-3, με τους Κροάτες να είναι… αφελείς στην κόντρα επίθεση. Ηταν τυχερή γιατί βρήκε γκολ στο 92′ και πολύ περισσότερο γιατί βρήκε το πέναλτι στο 98′. Αλλά στο ποδόσφαιρο κάποια στιγμή η τύχη σταματά. Και δεν μπορείς να βασίζεσαι σε αυτή. Η ΑΕΚ πήγε να παίξει με την Αντβέρπ χωρίς να έχει εντοπίσει/δει/δουλέψει τα προβλήματά της και τις αδυναμίες της. Θεωρώντας πως το ποδόσφαιρο που παίζει από τη μέση και μπροστά είναι αρκετό για να της δώσει ό,τι της έδινε και στην Ελλάδα. Αλλά η Ευρώπη δεν είναι η Ελλάδα.

Οι Βέλγοι εμφανίστηκαν απολύτως διαβασμένοι απέναντι στην ΑΕΚ και στα δύο παιχνίδια. Με μια αμυντική τακτική που περιόρισε σε μεγάλο βαθμό τα ατού της ΑΕΚ, με τεράστια ψυχραιμία και προσήλωση, κατάφεραν να περιορίσουν την επιθετική γραμμή της ομάδας του Αλμέιδα που είναι και η μεγάλη της δύναμη. Κι όταν… μυρίστηκαν αίμα βγήκαν για να τελειώσουν τη δουλειά. Το ότι η ΑΕΚ ισοφάρισε στο 90′ ξανά με τον Αραούχο και έφερε στο μυαλό μνήμες πως θα έχουμε επανάληψη της ιστορίας με την Ντιναμό ήταν ένα δείγμα της επιμονής μιας ομάδας που νιώθει την ανάσα της να τελειώνει.

Η Αντβέρπ πήρε αυτό που άξιζε από τη Νέα Φιλαδέλφεια, όπως μια μέρα πριν πήρε και η Μπράγκα αυτό που άξιζε από το Ολυμπιακό Στάδιο. Κρίμα ναι, άδικο όχι. Ούτε το ένα αποτέλεσμα, ούτε το άλλο. Δούλεψαν περισσότερο οι αντίπαλοί μας συνολικά στα δύο ματς, είδαν πιο καλά πού έπρεπε να χτυπήσουν τις ελληνικές ομάδες και το έκαναν. Το ποδόσφαιρο δεν είναι βασισμένο μόνο στη δική σου ομάδα. Είναι το ίδιο σημαντικό να κάνεις σκάουτινγκ στον αντίπαλο. Και μάλλον εκεί η ΑΕΚ πήρε κάτω από τη βάση.