Γυρνάει αλλά…

Τρία παιχνίδια, ισάριθμες φορές βρέθηκε να κυνηγάει το σκορ η ΑΕΚ. Στις δύο με την Ντιναμό κατάφερε να φέρει τα πράγματα εκεί που ήθελε στο φινάλε των αγώνων. Στο Ζάγκρεμπ πήρε τη νίκη, στη Νέα Φιλαδέλφεια την πρόκριση με δύο γκολ στις καθυστερήσεις. Στην Αμβέρσα όμως πλήρωσε το κακό ξεκίνημά της στο ματς και το γρήγορο γκολ που δέχθηκε δεν κατάφερε έστω να το ισοφαρίσει αν και έπαιξε για σχεδόν ένα ημίχρονο με παίκτη περισσότερο. Και στα τρία ματς η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα δεν μπήκε καλά. Μπήκε νωθρά και άρχισε να μπαίνει στο κλίμα του αγώνα σταδιακά. Σε όλα όμως ήταν αυτή που είχε τις μεγαλύτερες ευκαιρίες. Με αποκορύφωμα το προχθεσινό ματς με την Αντβέρπ.

Εκεί όπου η ΑΕΚ κυριάρχησε και με έντεκα παίκτες απέναντί της και με δέκα. Ποτέ δεν βρήκε όμως το γκολ και η αλήθεια είναι πως η αίσθηση που έδινε το παιχνίδι, παραδόξως από τη στιγμή της αποβολής κι έπειτα ακόμη πιο έντονα, ήταν πως και μέχρι την άλλη εβδομάδα να έπαιζαν, η Ενωση γκολ δεν θα έβαζε. Λίγο η αστοχία, λίγο η φλυαρία, η ΑΕΚ δεν μπορούσε με τίποτα να νικήσει τον Μπουτέζ που επίσης είναι ένας εξαιρετικός τερματοφύλακας, όπως ήταν και ο Λιβάκοβιτς. Αν κάτι φάνηκε πάντως στο ματς με την Αντβέρπ, είναι ότι οι νταμπλούχοι Βελγίου δεν υπερτερούν ποιοτικά από τους νταμπλούχους Ελλάδας. Δεν έδειξαν καλύτερη ομάδα.

Eδειξαν όμως μία ομάδα με συγκεκριμένο πλάνο, άμυνα-μπετόν και αν μη τι άλλο σκληροτράχηλη. Η ρεβάνς στην «Αγια-Σοφιά» λόγω της δύναμης της έδρας, αλλά και της εικόνας του πρώτου ματς, δίνει στην ΑΕΚ πολλά περιθώρια αισιοδοξίας πως θα καταφέρει να ανατρέψει την κατάσταση. Δεν θα είναι όμως καθόλου εύκολο. Με τη δυσκολία που σκοράρει η Ενωση στα πρώτα τρία φετινά της ματς και με την ευκολία που δέχεται γκολ, μόνο απλή υπόθεση δεν θα είναι η ανατροπή. Η Ενωση θα πρέπει να είναι πιο συγκεντρωμένη αυτή τη φορά, περισσότερο κυνική στην τελική προσπάθεια ώστε να «σκοτώσει» τον αντίπαλο και να πάρει το εισιτήριο για τους ομίλους του Champions League. Πιθανότατα δεν θα έχει τον Λιβάι Γκαρσία σε αυτό το ματς, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία όταν υπάρχει τέτοιο βάθος στον πάγκο.