{T16}Το σύγχρονο μπάσκετ {LF}και οι βλέψεις της Εθνική{T16}ς

Η Εθνική ξεκινάει το ερχόμενο Σάββατο την περιπέτειά της στο Μουντομπάσκετ 2023 χωρίς τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στη διάθεσή της, όπως γνωρίζουμε εδώ και καιρό, χωρίς τους Σλούκα, Καλάθη, Ντόρσεϊ, που αποφάσισαν να μην επιβαρύνουν κι άλλο το σώμα τους αυτό το καλοκαίρι και να επικεντρωθούν στους συλλόγους τους. Και η αλήθεια είναι πως και μόνο που ακούς ότι απουσιάζουν οι συγκεκριμένοι παίκτες, καταλαβαίνεις πως οι πιθανότητες διάκρισης είναι ελάχιστες. Γίνονται έως και σενάρια αποκλεισμού από την πρώτη φάση και ας έχει απέναντί της ομάδες (πλην ΗΠΑ) που σε άλλες εποχές δεν θα σκεφτόμασταν καν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αλλά οι καιροί είναι τέτοιοι που η εθνική ομάδα είναι φανερό πως στερείται ποιότητας.

Στα πρόσφατα φιλικά που έδωσε η ομάδα του Ιτούδη αποδείχθηκε αυτό που λίγο-πολύ γνωρίζουμε όλοι μας. Η έλλειψη του καλού περιφερειακού σουτ. Η έλλειψη παικτών που θα απειλήσουν από μακρινή απόσταση, κάτι που διαθέτουν σχεδόν όλες οι ομάδες πλέον. Γιατί μιλάμε για ένα μπάσκετ που τα τελευταία χρόνια δείχνει να στηρίζεται παγκοσμίως στο καλό περιφερειακό σουτ. Ετσι δημιουργούνται οι ομάδες, με παίκτες που θα ανοίξουν τις άμυνες, που θα απειλήσουν από μέση και μακρινή απόσταση. Η Ελλάδα δεν είναι τέτοια.

Πού θα στηριχθεί; Μα φυσικά στην άμυνα. Κι όπου τη βγάλει. Αυτό είναι το όπλο στο οποίο θέλει να στηριχθεί ο Δημήτρης Ιτούδης, ο οποίος έχει μπροστά του ένα πολύ δύσκολο έργο. Πρέπει να βγάλει λαγούς απ’ το καπέλο του για να καταφέρει να παρουσιάσει ένα ανταγωνιστικό σύνολο στο παρκέ και να φλερτάρει με την οποιαδήποτε επιτυχία. Το κακό με την Εθνική είναι πως κάποτε θεωρούσαμε επιτυχία την παρουσία μας στην τετράδα και τίποτα λιγότερο απ’ αυτό. Το καλό είναι πως μοιάζει απαλλαγμένη από ένα άγχος που σε άλλες περιπτώσεις έπαιζε σημαντικό ρόλο και της στερούσε διακρίσεις που θα ήταν δίκαιο να τις έχει πετύχει.