Φιλέτο

Οι διαμαρτυρίες πλημμύρισαν το Διαδίκτυο. Δήθεν, δεν αρέσει στην υπουργό Πολιτισμού ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων που είναι δραστήριος και κάνει πολύ ωραίες εκδηλώσεις, γι’ αυτό τους παίρνει το κτίριο-φιλέτο επί της οδού Ερμού, στερώντας τους ένα χώρο που τους τον είχε εκχωρήσει η Μελίνα Μερκούρη. Πού ακούστηκε, η Μενδώνη να ακυρώνει την απόφαση της Μελίνας;

Αλλά από πού κι ως πού οι αποφάσεις της Μελίνας περιβάλλονται με τη διαχρονική αξιωματική ισχύ της αυθεντίας; Κι από πότε αριστεροί άνθρωποι χρειάζονται την επίκληση μιας τέτοιας αυθεντίας για να δικαιολογήσουν τα σημερινά;

Η απόφαση της Μελίνας ήταν «προοδευτική» υποχρέωση προς μια πανίσχυρη συντεχνία, τη συντεχνία των αρχαιολόγων-δημόσιων υπαλλήλων, που ήλεγχε τη δημόσια έκθεση της κληρονομιάς της αρχαιότητας – τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους. Το ΠΑΣΟΚ μόλις είχε ανεβεί στην εξουσία και, με σοβιετικού τύπου γαλαντομία, χάριζε προνόμια στις συλλογικότητες που επιδίωκε να έχει κοντά του.

Οι αρχαιολόγοι-δημόσιοι υπάλληλοι ήταν στην υπηρεσία της εθνικής ιδεολογίας. Ο εθνικολαϊκός χαρακτήρας του ΠΑΣΟΚ χρειαζόταν κοντά του όσους επαγγελματικά την υπεράσπιζαν.

Πέρασε όμως ο καιρός και άλλαξαν τα πράγματα. Με τη χρεοκοπία, άλλαξαν τα πρόσωπα, άλλαξαν οι ιδεολογικές προτεραιότητες αλλά η συντεχνιακή χρήση του χώρου που είχε εκχωρηθεί στον συνδικαλισμό δεν πειράχτηκε. Μνημόνια για τους συνδικαλιστές και τις παραφυάδες τους δεν υπογράφτηκαν.

Είτε εθνικόφρονες, είτε εθνικολαϊκοί, είτε ριζοσπάστες, συνέχιζαν να νέμονται κατά το δοκούν τον χώρο που τους είχε εκχωρηθεί σαν να είναι δικός τους. Σαν να μην υπήρχαν όροι παραχώρησής τους.

Οταν όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η μόνη πολιτική ηγεσία που επιχείρησε να εκσυγχρονίσει τον χώρο των μουσείων και να αλλάξει την πρόσδεση της αρχαιολογίας στις κρατικές βλέψεις, αμφισβήτησε τον ρόλο των αρχαιολόγων του Δημοσίου, άρχισε η γκρίνια. Και οι συκοφαντίες.

Δήθεν τσιμεντώθηκε η Ακρόπολη. Δήθεν καταστρέφεται η κληρονομιά μας στον σταθμό Βενιζέλου του μετρό Θεσσαλονίκης. Δήθεν ξεπουλιούνται τα μουσεία, τα οποία επιχειρείται να απαλλαγούν από τη μέγγενη, τις αγκυλώσεις και τη δυσπραγία του Δημοσίου.

Κι όταν ο συνδικαλισμός αντιλήφθηκε ότι η κυβέρνηση δεν κάμπτεται από τη διαδικτυακή γκρίνια που αναπαρήγαγαν και συνεχίζουν να αναπαράγουν οι, συνήθως άσχετοι, συριζαίοι (και όχι μόνο), ο συκοφαντικός ρόλος του διευρύνθηκε: υιοθέτησε και τις συκοφαντίες κατά της χώρας.

Πέρυσι, η πρόεδρος του συλλόγου ξιφουλκούσε για τη δήθεν νεκρή Μαρία του Εβρου. Και φέτος, έκαναν εκδήλωση στον εκχωρηθέντα από το κράτος χώρο για να καταγγείλουν το Λιμενικό στην υπόθεση του ναυαγίου στην Πύλο.

Μια από τις παροιμιώδεις φράσεις του αριστερισμού λέει ότι ο καπιταλισμός θα παραχωρήσει στους επαναστάτες το σκοινί με το οποίο θα κρεμάσουν τους εχθρούς τους.

Αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, διά της Λίνας Μενδώνη, την έφερε στους βολεμένους που νομίζουν ότι ωρίμασαν οι συνθήκες για να φτιάξουν τη θηλιά. Πορευτείτε, τους λέει, μόνοι σας. Η αιγίδα των ελλήνων φορολογούμενων τελείωσε.

Μια συντεχνία του Δημοσίου χάνει μερικά από τα βασικά της προνόμια. Υπάρχουν και άλλες.