Μια ιστορία made in America

Είναι μια σταρ. Πιο γνωστή από κάθε άνδρα ποδοσφαιριστή στις ΗΠΑ. Η Μέγκαν Ραπίνο είπε αντίο στην ενεργό δράση και προκάλεσε σοκ στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Εκεί όπου το μπάσκετ, το μπέιζμπολ και το NFL είναι must και το soccer απλή αναφορά, εκείνη ανέτρεψε όλες τις ισορροπίες. Βασικό μέλος της Εθνικής Ομάδας Γυναικών των Ηνωμένων Πολιτειών, ήταν MVP στην κατάκτηση δύο Μουντιάλ, το 2015 και το 2019, και ενός χρυσού ολυμπιακού μεταλλίου το 2012. Πρώτη σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019 και κορυφαία γυναίκα ποδοσφαιριστής της χρονιάς από τη FIFA. Εξω από τα γήπεδα έγραψε ιστορία ως ακτιβίστρια. Ηταν μία από τις πρώτες ποδοσφαιρίστριες που ανακοίνωσε ότι είναι ομοφυλόφιλη και έχει υποστηρίξει δημόσια τα δικαιώματα LGBTQ, τη φυλετική δικαιοσύνη και την ίση αμοιβή.

Η Μέγκαν Αννα Ραπίνο γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1985 στο Ρέντινγκ της Βόρειας Καλιφόρνιας, 11 λεπτά μετά τη δίδυμη αδερφή της. Μεγάλωσε στη συντηρητική αυτή πόλη. Αρχισε από τα έξι της το ποδόσφαιρο ακολουθώντας τα βήματα του μεγαλύτερου αδερφού της Μπράιαν. Επειδή δεν υπήρχαν ομάδες κοριτσιών εκεί όπου ζούσαν, εντάχθηκαν αρχικά σε μια ομάδα ποδοσφαίρου αγοριών.

Εκανε στίβο και έπαιζε μπάσκετ εκτός από το ποδόσφαιρο. Ο αθλητισμός πάνω από όλα. Και οι διακρίσεις. Από νωρίς σάρωνε τα βραβεία και έγινε η κορυφαία όλων των εποχών στην Αμερική. Δικαίως θεωρείται ως ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα του παγκόσμιου αθλητισμού για τη δράση της απέναντι στον σεξισμό, τον ρατσισμό και την ομοφοβία.

Μερικές φορές με μπλε, μερικές φορές με ροζ μαλλιά, η επαναστάτρια της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών του 2023.

Είναι μια αμερικανική ιστορία επιτυχίας. Μεγάλωσε βλέποντας τον αδερφό της να υποφέρει από εθισμό στην ηρωίνη και να μπαινοβγαίνει στη φυλακή. Για να ξεφύγει έκανε ζωή της το ποδόσφαιρο. Η καριέρα της είχε ένα τέλος που δεν μπορούσε καν να φανταστεί. Το χαμένο πέναλτι κόντρα στη Σουηδία ήταν ένας σκληρός τρόπος για να κατεβάσει την αυλαία.

Μετά τον αγώνα της περασμένης Κυριακής, η Μέγκαν αστειεύτηκε με τους δημοσιογράφους, αλλά τα δάκρυα κυλούσαν από τα μάτια της. Το κλασικά δύσκολο τέλος για κάθε αθλητή τέτοιου επιπέδου τσακίζει τους πάντες.

Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών 2019, η Franklin Foer, γράφοντας στο «Atlantic», αποκάλεσε τη Ραπίνο «Μοχάμεντ Αλι της γενιάς της». Οπως και εκείνος, η Ραπίνο έγινε επίσης «ήρωας της αντίστασης» με «πονηρό χιούμορ και ακαταμάχητη φασαρία».

Τάραξε τις ΗΠΑ πολλές φορές αφού έχει συχνά πυκνά καταφερθεί εναντίον των αντιλήψεων και των πολιτικών που ακολουθούσε ο Ντόναλντ Τραμπ προκαλώντας την οργή του. Στις μεγάλες στιγμές της με την Εθνική είχε αναφερθεί με ξεχωριστό τρόπο στην απόδοσή της. «Εμπρός, ομοφυλόφιλοι! Δεν μπορείς να κερδίσεις ένα πρωτάθλημα χωρίς γκέι στην ομάδα σου – δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Αυτή είναι η επιστήμη, ακριβώς εκεί».

Η Ρέιτσελ Αλισον, αναπληρώτρια καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μισισίπι, που μελετά το γυναικείο ποδόσφαιρο, είπε για τη Ραπίνο: «Αυτό που νομίζω ότι είναι πραγματικά εξαιρετικό γι’ αυτήν και τελικά θα την κατατάξει μεταξύ των σπουδαίων είναι ο τρόπος με τον οποίο έγινε ηγέτις μέσω του ακτιβισμού».

Συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού «Time» με τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή το 2020. Τον Ιούλιο του 2022 ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν της απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας.

Ανοιχτά ομοφυλόφιλη, από τις πρώτες που το δήλωσε στο ποδόσφαιρο της Αμερικής, τα βάζει πάντα με όλους τους ομοφοβικούς, τους ρατσιστές, τους σεξιστές και εκείνους που προωθούν την ανισότητα.

Εναν μήνα μετά τους Ολυμπιακούς του 2016, αποφάσισε να γονατίσει κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου της Αμερικής στηρίζοντας το μήνυμα του Κόλιν Κάπερνικ για την αστυνομική βία και την ισότητα στις ΗΠΑ. Ηταν η πρώτη λευκή αμερικανίδα αθλήτρια που ακολούθησε το παράδειγμά του σε διεθνή αγώνα και το αμέσως επόμενο λεπτό όλη η χώρα έγινε άνω – κάτω από φανατικούς υποστηρικτές και έξαλλους αρνητές της.

Δεν φιγουράρει τυχαία στο νέο εξώφυλλο του περιοδικού «Time». Στα 38 της πια, ετοιμάζει την επόμενη ημέρα μετά το ποδόσφαιρο. Μαζί με τη μνηστή της, Μπερντ, προχωρά με γοργούς ρυθμούς την εταιρεία παραγωγής με το όνομα A Touch More. Με ιστορίες επαναστατικές θα συνεχίσει και εκτός γηπέδου τη δράση της για ίσα δικαιώματα. Δεν θα θέσει ποτέ υποψηφιότητα. Ζητά μόνο όλοι να έχουν ίσα δικαιώματα. «Αυτό που απειλεί τον αθλητισμό δεν είναι η συμμετοχή των transgenders, αλλά η έλλειψη χρηματοδότησης, η σεξουαλική παρενόχληση και η ανισότητα στις αμοιβές», τονίζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί.

Ξέρει ποια είναι, τι κάνει και τον αντίκτυπο των όσων λέει. Μιλάει επίσης για το προνόμιό της να βγαίνει ως αθλήτρια στο προσκήνιο. Τονίζει όμως τη σημασία τού να χρησιμοποιείς οποιοδήποτε προνόμιο έχεις για να βοηθάς τους άλλους. «Πάντα καταλάβαινα ότι όταν έχεις λίγη δύναμη, χώρο ή έλεγχο θα πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς για να τα μοιραστείς», επαναλαμβάνει στα social media της. Σπουδαία εντός κι εκτός γηπέδων…