Ο Πεπ και η Σεβίλλη ξέρουν να κερδίζουν

Το «Γεώργιος Καραϊσκάκης» που θα φιλοξενήσει το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ θα υποδεχτεί την Τετάρτη το βράδυ έναν προπονητή και μια ομάδα που έχουν γράψει την πρόσφατη ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου: τον Πεπ Γκουαρντιόλα, που ως status είναι μεγαλύτερος από τη Μάντσεστερ Σίτι που τον χρυσοπληρώνει και τη Σεβίλλη που είναι η πραγματική απόδειξη πως διεθνείς τίτλους μπορείς να κερδίσεις και χωρίς να σπαταλάς χρήματα.

Τέλεια

Ο Γκουαρντιόλα έρχεται από μια μεγαλοπρεπέστατη σεζόν, κατά την οποία η Σίτι του κέρδισε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο Αγγλίας καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ. Τα κατάφερε κυρίως γιατί ήταν αρκετά διαφορετική από αυτό που είχαμε συνηθίσει. Η Σίτι στο περσινό φινάλε της σεζόν δεν έφτασε άδεια από ενέργεια, όπως τα προηγούμενα χρόνια, γιατί δεν έτρεχε συνεχώς και αδιάκοπα όλο τον χρόνο. Φορμαρίστηκε αργά: θυμίζω ότι στα μέσα Φεβρουαρίου ήταν 9 ολόκληρους πόντους μακριά από την Αρσεναλ. Υστερα από δύο δύσκολα χρόνια σκληρού ανταγωνισμού στην Πρέμιερ Λιγκ με τη Λίβερπουλ, ο Γκουαρντιόλα, μολονότι πέρυσι το καλοκαίρι απέκτησε τον Ερλινγκ Χάλααντ, τον καλύτερο φορ που μπορούσε να βρει διαθέσιμο, ξεκίνησε τη χρονιά με προβλήματα. Οι δυσκολίες ανέδειξαν την πρακτικότητα του Γκουαρντιόλα που άλλαξε το παιχνίδι της ομάδας του. Ξέροντας πως η ένταση θα λείψει μετά από δυο χρόνια απίστευτου ξοδέματος ενέργειας, ο Πεπ έμαθε στη Σίτι να κερδίζει με 1-0 – πράγμα που αποδείχτηκε χρήσιμο καθώς και την Ιντερ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ με αυτό το σκορ την κέρδισε. Εχτισε επίσης ο Πεπ  την επίθεση γύρω από τον Χάλααντ, αλλά δούλεψε και πολύ το καθαρά αμυντικό  κομμάτι: η υιοθέτηση μιας άμυνας με τρεις κεντρικούς αμυντικούς και η παρουσία στην ενδεκάδα δύο αμυντικών χαφ (του Ρόντρι και του Στόουνς) έδωσαν στα μετόπισθεν πιο μεγάλη σιγουριά – αυτό ήταν το μυστικό της επιτυχίας.

Παραστάσεις

Η Σίτι πέρυσι, ειδικά εκτός έδρας, δεν έδωσε τις μεγάλες παραστάσεις επιθετικού ποδοσφαίρου που είχαμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια, όμως στο γήπεδό της ήταν αποτελεσματικότατη. Στο Τσάμπιονς Λιγκ συνέτριψε στο Ετιχαντ την Ντόρτμουντ, τη Λειψία, αλλά και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κυρίως όμως είχε στην περσινή διάρκεια της χρονιάς την απαραίτητη συγκέντρωση για να παίξει άψογη άμυνα: αν ο τερματοφύλακάς της είχε λίγη δουλειά ακόμα και απέναντι σε δύσκολους αντιπάλους είναι γιατί ο Ντίαζ, ο Ακε, ο Ακάνζι, ο Στόουνς, ο Ρόντρι, ο Γουόκερ δεν άφησαν σε παίκτες όπως ο Μπενζεμά, ο Μόντριτς, ο Λουκάκου, ο Τζέκο, ο Λαουτάρο Μαρτίνεζ τη δυνατότητα να κάνουν τα δικά τους.

Η επίθεσή της με τον Χάαλαντ έγινε πιο κυνική. Το παραδοσιακό πρόβλημα ήταν για την ομάδα του Πεπ να κρατήσει σε κάποια σπουδαία ευρωπαϊκά ματς το μηδέν. Πέρυσι το μάθημα το έμαθε.

Μαθήματα

Ο Γκουαρντιόλα χρειάστηκε μια δεκαετία για να αποφασίσει τη μετάλλαξη του παιχνιδιού που διδάσκει. Η Σίτι του έχει 25 παίκτες και παίζουν όλοι – η μεγάλη Μπαρτσελόνα του είχε δεκαπέντε. Η Σίτι του ξοδεύει χρήματα για να αγοράσει αμυντικούς, όπως ο Ντίαζ και τερματοφύλακες όπως ο Αντερσον: η Μπαρτσελόνα δεν το έκανε ποτέ.

Ο Πεπ δίνει πλέον σε παίκτες όπως ο Ντε Μπρόινε την ελευθερία των κινήσεων που δεν έδινε κάποτε στον Ιμπραΐμοβιτς.

Δεν έχει επίσης πια πρόβλημα να αφήσει την μπάλα στον αντίπαλο για να τον χτυπήσει στις αντεπιθέσεις.

Η Σίτι του για χρόνια παρέδιδε στην Ευρώπη μαθήματα, κερδίζοντας όμως τίτλους μόνο στην Αγγλία. Πέρυσι ο Πεπ έδειξε πως έχει πάρει και τα δικά του μαθήματα: και κέρδισε τα πάντα.

Τρεις

Η Σεβίλλη είναι εντελώς διαφορετική. Πέρυσι κέρδισε το Γιουρόπα Λιγκ μολονότι άλλαξε τρεις προπονητές! Ο τελευταίος, o σχεδόν άγνωστος 62χρονος Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ που ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σχεδόν αποκλειστικά σε ομάδες της ισπανικής Β’ Εθνικής, την ανέλαβε στις 21 Μαρτίου του 2023 με σκοπό να την οδηγήσει στην παραμονή στην κατηγορία: είχαν προηγηθεί καρδιοχτύπια.

Οχι μόνο τα κατάφερε αλλά κέρδισε και το Γιουρόπα Λιγκ! Ενα τρόπαιο στο οποίο η UEFA θα έπρεπε να δώσει το όνομα της ισπανικής ομάδας.

Η Σεβίλλη μετράει επτά κατακτήσεις του (2006, 2007, 2014, 2015, 2016, 2020 και 2023). Στα αντίστοιχα χρόνια δεν έκανε ποτέ της πρωταθλητισμό στην Ισπανία και απλά κατέκτησε το Κύπελλο της χώρας το 2007 και το 2010. Ολα αυτά με συνεχείς μεταμορφώσεις.

Πολλά

Η Σεβίλλη που κέρδισε τα δυο Γιουρόπα Λιγκ στη σειρά τη διετία 2006-07 είχε σπουδαίους παίκτες. Ο προπονητής Σέρχιο Ράμος είχε στην επίθεση τους Αντριάνο, Κανουτέ και Σαβιόλα, αλλά στη γεμάτη από προσωπικότητες ομάδας του υπήρχαν και ο Ντάνι Αλβες, ο Εσκουντέ, ο Μάτρι, ο νεαρός Νάβας – όλοι είχαν φάτσες πρωταθλητών. Ο τελικός κόντρα στη Μίντλεσμπρο το 2006 ήταν μια μοναδική παράσταση: τελείωσε 4-0. Η δεύτερη μεγάλη Σεβίλλη, αυτή που κέρδισε τρία Γιουρόπα Λιγκ στη σειρά (από το 2013 μέχρι το 2016), ίσως είχε λιγότερη ποιότητα, πλην όμως ήταν μια ομάδα πολύ γεμάτη: είχε τον Ρέγιες και τον Γκαμεϊρό στην επίθεσή της όπου δεν χωρούσε ο μόνιμος πρώτος σκόρερ του Καμπιονάτο Τσίρο Ιμόμπιλε, και στη μεσαία γραμμή δέσποζαν παίκτες όπως ο Κόκε, ο Βιτόλο και ο Μπανέγα. Ηταν το μεγάλο δημιούργημα του τεχνικού διευθυντή Ραμόν Ροντρίγκεθ Βερντέχο, πιο γνωστού ως Μόντσι που όλοι θαύμαζαν. Ο Μόντσι έφυγε, ξαναγύρισε και φέτος ξαναέφυγε αφού θα δουλέψει για την Αστον Βίλα, αλλά η Σεβίλλη συνέχισε το Γιουρόπα Λιγκ να κερδίζει: το κέρδισε ακόμα και φέτος όταν ο στόχος της στο ισπανικό πρωτάθλημα ήταν η παραμονή.

Πόλη

Προσωπικά δεν θυμάμαι άλλη ευρωπαϊκή ομάδα στην ιστορία που να είναι τόσο αποτελεσματική σε μια ευρωπαϊκή διοργάνωση, ενώ αντίστοιχα στο πρωτάθλημα που παίρνει μέρος δυσκολεύεται να πρωταγωνιστήσει. Η εξήγηση για αυτό ίσως έχει να κάνει με την ίδια την πόλη της Σεβίλλης. Στην ήρεμη υπέροχη αυτή πόλη είναι δύσκολο να υπάρξει μια ομάδα ικανή να διακριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ ή να κερδίσει το ισπανικό πρωτάθλημα: αυτά απαιτούν υπερβάσεις και ένταση – στον παράδεισο αυτά δεν υπάρχουν. Ομως στο Γιουρόπα Λιγκ, εκεί που οι εντάσεις είναι μικρότερες, η άνετη Σεβίλλη νιώθει υπέροχα: οι αντίπαλοί της βρίσκουν στους τελικούς πάντα μια ομάδα χαρούμενη γιατί έχει κάνει τη δουλειά της, έτοιμη να τους κερδίσει παίζοντας με τα νεύρα τους, δηλαδή με τη δική τους υποχρέωση να αποδείξουν πως είναι καλύτεροι. Αυτό είναι και το σενάριο του ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ της Τετάρτης. Η Σεβίλλη μια φορά το έχει κατακτήσει. Η πάμπλουτη Μάντσεστερ Σίτι που είναι και φαβορί θα το διεκδικήσει για πρώτη φορά. Δεν θα πλήξουμε…