Ρεύματα ανταρτών{LF} στον ΣΥΡΙΖΑ

Περίπτωση πρώτη: Είκοσι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Παλλήνης εξέφρασαν, με ανοιχτή επιστολή, την πρόθεσή τους να υποστηριχθεί ο υποφήφιος δήμαρχος για την πόλη τους Χρήστος Αηδόνης, τέως υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. «Πιστεύουμε στην υποστήριξη δημοτικών παρατάξεων με επικεφαλής ευρείας αποδοχής και νίκης πρόσωπα, που σηματοδοτούν πολύπλευρες προγραμματικές συνεργασίες για την επίλυση των τοπικών μας θεμάτων και όχι στενές κομματικές επιλογές», αναφέρουν στην επιστολή τους και εδώ στους υπογράφοντες συναντά κανείς κυρίως στελέχη ή και μέλη του πάλαι ενιαίου προεδρικού ρεύματος του κόμματος όπως η Ζωή Βαρέλη Στεφανίδη που ήταν και υποψήφια στις εθνικές εκλογές στην Ανατολική Αττική. Εδώ το παρασκήνιο θέλει το κλίμα του Χρήστου Σπίρτζη – ισχυρού παράγοντα στην Ανατολική Αττική και μέχρι πρότινος και υπεύθυνου για τη στρατηγική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση – να θέλει το 2019 τη στήριξη του νυν δημάρχου Θανάση Ζούτσου. Ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά κατέβασε με μια πιο κομματική λογική την Ειρήνη Κουνενάκη που έλαβε 8%. Στον δεύτερο γύρο που ο Σπίρτζης ήθελε στήριξη εκ νέου του Ζούτσου, το κόμμα αποφάσισε ψήφο κατά συνείδηση – εκλέχθηκε τελικά ο Ζούτσος. Στο τελευταίο συνέδριο επικράτησε το ρεύμα των πάλαι ενωμένων προεδρικών και στην Παλλήνη επιχειρήθηκε να εξευρεθεί λύση πέραν των Ζούτσου και Κουνενάκη και από την εδώ πλειοψηφία. Κάπως έτσι μια σειρά στελεχών και μελών έφτασαν στην άνω επιστολή, ενώ για τους αντιπάλους τους όλο αυτό είχε το άρωμα ενός κρυφού σχεδίου Σπίρτζη – λόγω της στενής σχέσης του Σπίρτζη με τον Αηδόνη – κάτι που δεν ίσχυε. Οι γνώστες του παρασκηνίου βλέπουν εδώ ένα πρελούδιο εσωτερικής κρίσης για τον ΣΥΡΙΖΑ που σε μικρογραφία ή σε τοπικό επίπεδο εκφράζεται με όρους ανοιχτής αντιπαράθεσης στον Δήμο Παλλήνης.

Μίνι κρίση

Περίπτωση δεύτερη: Ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κώστας Μουτζούρης όπως ήταν λογικό λόγω των σχέσεων που είχε με το Μέγαρο Μαξίμου ήδη απ’ το 2019 και ευρύτερων επιλογών δεν έλαβε την υποστήριξη της ΝΔ ενώ εδώ ο επίσημος υποψήφιος της γαλάζιας παράταξης είναι ο πρώην υπουργός Αλκιβιάδης Στεφανής. Κι όμως παρά τις καταβολές του – τη σκληρή του π.χ. γραμμή για το Προσφυγικό – αιφνιδίασε ένα γεγονός: μια επιστολή υποστήριξής του από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου. Αρχικώς την υπέγραφαν δέκα (οκτώ μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής του κόμματος στο νησί και δύο μέλη του Συντονιστικού της Οργάνωσης Μυτιλήνης). Σήμερα τρεις ήδη πάντως έχουν αφαιρέσει την υπογραφή τους. Η όλη ιστορία προκάλεσε μίνι κρίση με παραίτηση του εκεί συντονιστή του κόμματος Λέσβου Σταύρου Καραβασίλη αλλά και άδειασμα της επιστολής από τα κεντρικά του κόμματος. Η κίνηση στήριξης στον Κ. Μουτζούρη υπαγόταν σε μια λογική «να ηττηθεί ο Μητσοτάκης στην περιφέρεια» όπως λένε οι πηγές από το νησί. «Θεωρούμε ότι αποτελεί μοναδική ευκαιρία για το κόμμα μας να στηρίξει το ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο του κ. Μουτζούρη (καραμανλική η πολιτική του ταυτότητα) με τη συμμετοχή 3-4 στελεχών στο ψηφοδέλτιο, ώστε να έχει μια σοβαρή παρουσία εξουσίας και δράσης στο Βόρειο Αιγαίο, εφόσον το ψηφοδέλτιο εκλεγεί (είναι απολύτως εφικτό με τη συνδρομή μας)», ανέφερε η επιστολή των δέκα. Ενδεικτική όπως και της Παλλήνης αλλά με άλλα δεδομένα τοπικά, μιας εσωτερικής δίνης που διαπερνά τον ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα στρατηγικής απεύθυνσης και ανοίγματος.

Διαφοροποιήσεις

Μια πιο μικρή κρίση ήταν αυτή με την παραίτηση του πρώην αντιπεριφερειάρχη Χρήστου Καραμάνου από την ΚΕ του κόμματος, αφού το εν λόγω στέλεχος κατεβαίνει με τον Γιάννη Σγουρό στην Περιφέρεια Αττικής (έχει ήδη πρωταγωνιστήσει σε μια κεντροαριστερή σύμπλευση στην Περιφέρεια με τον Δημήτρη Κατσικάρη) και εξέφρασε σφοδρή διαφωνία στην συριζαϊκή στήριξη στον Γιώργο Ιωακειμίδη. Συμπτώματα διαφοροποιήσεων, ενδεικτικά μιας δύσκολης συγκυρίας.