Ρεύματα ανταρτών στον ΣΥΡΙΖΑ

Περίπτωση πρώτη: Είκοσι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Παλλήνης εξέφρασαν, με ανοιχτή επιστολή, την πρόθεσή τους να υποστηριχθεί ο υποφήφιος δήμαρχος για την πόλη τους Χρήστος Αηδόνης, τέως υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. «Πιστεύουμε στην υποστήριξη δημοτικών παρατάξεων με επικεφαλής ευρείας αποδοχής και νίκης πρόσωπα, που σηματοδοτούν πολύπλευρες προγραμματικές συνεργασίες για την επίλυση των τοπικών μας θεμάτων και όχι στενές κομματικές επιλογές», αναφέρουν στην επιστολή τους και εδώ στους υπογράφοντες συναντά κανείς κυρίως στελέχη ή και μέλη του πάλαι ενιαίου προεδρικού ρεύματος του κόμματος όπως η Ζωή Βαρέλη Στεφανίδη που ήταν και υποψήφια στις εθνικές εκλογές στην Ανατολική Αττική. Εδώ το παρασκήνιο θέλει το κλίμα του Χρήστου Σπίρτζη – ισχυρού παράγοντα στην Ανατολική Αττική και μέχρι πρότινος και υπεύθυνου για τη στρατηγική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση – να θέλει το 2019 τη στήριξη του νυν δημάρχου Θανάση Ζούτσου. Ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά κατέβασε με μια πιο κομματική λογική την Ειρήνη Κουνενάκη που έλαβε 8%. Στον δεύτερο γύρο που ο Σπίρτζης ήθελε στήριξη εκ νέου του Ζούτσου, το κόμμα αποφάσισε ψήφο κατά συνείδηση – εκλέχθηκε τελικά ο Ζούτσος. Στο τελευταίο συνέδριο επικράτησε το ρεύμα των πάλαι ενωμένων προεδρικών και στην Παλλήνη επιχειρήθηκε να εξευρεθεί λύση πέραν των Ζούτσου και Κουνενάκη και από την εδώ πλειοψηφία. Κάπως έτσι μια σειρά στελεχών και μελών έφτασαν στην άνω επιστολή, ενώ για τους αντιπάλους τους όλο αυτό είχε το άρωμα ενός κρυφού σχεδίου Σπίρτζη – λόγω της στενής σχέσης του Σπίρτζη με τον Αηδόνη – κάτι που δεν ίσχυε. Οι γνώστες του παρασκηνίου βλέπουν εδώ ένα πρελούδιο εσωτερικής κρίσης για τον ΣΥΡΙΖΑ που σε μικρογραφία ή σε τοπικό επίπεδο εκφράζεται με όρους ανοιχτής αντιπαράθεσης στον Δήμο Παλλήνης.