Η ερευνήτρια της ρωσικής Ιστορίας

Τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες το όνομά της ήταν σημείο αναφοράς για τις σλαβικές σπουδές και την ιστορία της τσαρικής και σοβιετικής Ρωσίας. Στα καθ’ ημάς το πιστοποιούν οι δύο μονογραφίες που κυκλοφόρησαν στα ελληνικά από την «Εστία», σε μετάφραση της Κατερίνας Δασκαλάκη: του Λένιν (2004), όπου απομυθοποιείται η ιστορική προσωπικότητα, και της Αικατερίνης Β’ (2006). Η Ελέν Καρέρ ντ’ Ενκός, που όπως διαβάζουμε στη γαλλική «Λιμπερασιόν» έφυγε από τη ζωή στις 5 Αυγούστου σε ηλικία 94 ετών, ήταν η τρίτη κατά σειρά γυναίκα που έγινε δεκτή στη Γαλλική Ακαδημία μετά τις Μαργκερίτ Γιουρσενάρ και Ζακλίν ντε Ρομιγί.

Η Ντ’ Ενκός είχε γεωργιανή καταγωγή – γεννήθηκε στο Παρίσι το 1929 ως Ελέν Ζουραμπισβίλι και ήταν ξαδέρφη της νυν προέδρου της Γεωργίας – και δεν έχασε ποτέ το ενδιαφέρον της για τη ρωσική και σοβιετική ιστορία. Στο βιβλίο της «L’empire éclaté: La révolte des nations en URSS» (Η πτώση μιας αυτοκρατορίας: η επανάσταση των σοβιετικών σοσιαλιστικών δημοκρατιών) προέβλεπε ότι η ΕΣΣΔ ήταν καταδικασμένη να διασπαστεί λόγω των τριγμών στα 15 συστατικά της κράτη. Εκτός άλλων, έγραψε επίσης μια μονογραφία για τον Στάλιν και για τον Νικόλαο Β’, τον μαρξισμό και την ευρασιατική ιδεολογία. Το 2011 τής απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής, ενώ παλιότερα ο τίτλος της ταξιάρχου του Τάγματος του Ακαδημαϊκού Φοίνικα. Φέτος για το σύνολο του έργου της τής απονεμήθηκε το βραβείο της Πριγκίπισσας των Αστουριών. Γιος της είναι ο γνωστός συγγραφέας Εμανουέλ Καρέρ.