Οι μεταγραφές που έκαναν πάταγο… αποτυχίας

^«Η παρεξήγηση των πολλών εκατομμυρίων μεταξύ της Μπάγερν και του Σαντιό Μανέ έλαβε τέλος».

Ο γερμανικός Τύπος χρησιμοποίησε τη λέξη «παρεξήγηση» για να περιγράψει την αποτυχία της βαυαρικής ομάδας να αξιοποιήσει τις δυνατότητες του σενεγαλέζου ποδοσφαιριστή.

Τέτοιες μέρες πέρυσι, στην πρεμιέρα της Μπουντεσλίγκα η Μπάγερν συνέτριβε την Αϊντραχτ στη Φρανκφούρτη με 6-1 με τον Μανέ να βρίσκεται παντού στον αγωνιστικό χώρο εντυπωσιάζοντας συμπαίκτες και αντιπάλους. «Σαν ένας διάβολος που χόρευε», σχολίαζαν οι Γερμανοί. Ο Μανέ μόλις είχε δώσει την επαγγελματική του κάρτα στο γερμανικό ποδόσφαιρο και στη Βαυαρία έτριβαν τα χέρια τους γιατί το σχέδιό τους έδειχνε να αποδίδει.

Στη Ζέμπενερ Στράσε οι φίλοι της Μπάγερν σχημάτιζαν ουρές για ένα αυτόγραφο του Σενεγαλέζου ο οποίος δεν χαλούσε χατίρι σε κανέναν, ενώ ο μόνιμα δύστροπος Ούλι Χένες έκανε ένα διάλειμμα από τις συνήθειές του και μοίραζε χαμόγελα στον Χασάν Σαλιχάμιτζιτς για την επιτυχία του να κλέψει τον «παγκόσμιο αστέρα» από τη Λίβερπουλ.

Φορτώθηκε τα πάντα

Υστερα από δώδεκα μήνες όλα δείχνουν τόσο διαφορετικά. Στην πλάτη του Μανέ φορτώθηκαν όλες οι αμαρτίες της Μπάγερν της περασμένης σεζόν. Ενας ποδοσφαιρικός αποδιοπομπαίος τράγος που με τη θυσία του εξαγνίζει τις λάθος επιλογές τη ηγεσίας του σημαντικότερου αθλητικού οργανισμού της Γερμανίας.

Ενας τραυματισμός πριν απ’ το Μουντιάλ που αποδείχτηκε περισσότερο σοβαρός από τις εκτιμήσεις, το χαστούκι στον Σανέ και η απόλυση του Νάγκελσμαν που προκάλεσε αγωνιστική κατολίσθηση συνέθεσαν το παζλ της «παρεξήγησης».

Τώρα, στους αποχαιρετισμούς, κάποιοι (Κίμιχ) τόλμησαν να πουν πως δεν ήταν δικό του το λάθος. Το ποτάμι της ιστορίας ωστόσο δεν γυρίζει πίσω.

Ο Σαντιό Μανέ έγινε ένας ακόμα κρίκος της μακράς αλυσίδας σπουδαίων παικτών που δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν τη φήμη τους.

Η οικονομική ζημιά για την Μπάγερν είναι ελάχιστη, καθώς από τη μεταγραφή του Μανέ στην Αλ Νασρ θα πάρει πίσω το μεγαλύτερο ποσοστό από τα 32 εκατ. ευρώ που έδωσε πέρυσι στη Λίβερπουλ.

Σε αντίθεση με τη Ρεάλ Μαδρίτης που μοιάζει σαν να πέταξε σε έναν κάδο σκουπιδιών της Gran Via 115 εκατ. ευρώ την ημέρα που έφερε στην ισπανική πρωτεύουσα τον Βέλγο Εντέν Αζάρ με την ούγια να γράφει «ο πιο ακριβός ποδοσφαιριστής στην ιστορία των Μερένχες».

Η αγωνία για να αντικαταστήσουν τα μεγάλα κλαμπ τους παίκτες-ηγέτες και να γυρίσουν με επιτυχία τη σελίδα της ιστορίας τους, αποτελεί τον χειρότερο σύμβουλο στις μεγάλες μεταγραφές γιατί υπεισέρχεται πάντοτε ο παράγοντας της βιασύνης.

Η Ρεάλ κατέληξε στον Αζάρ έναν χρόνο μετά τη φυγή του Κριστιάνο Ρονάλντο στη Γιουβέντους.

Ο Βέλγος σάρωνε στα γήπεδα της Πρέμιερ Λιγκ με τη φανέλα της Τσέλσι και η αξία του το 2019 ήταν στα 150 εκατ. ευρώ. Παρά τη φήμη και το άριστο βιογραφικό που τον συνόδευε δεν κατάφερε στα τέσσερα χρόνια που είχε το υψηλότερο συμβόλαιο στο Σαντιάγο Μπερναμπέου (31.250.000 ευρώ) να παίξει ούτε σε ένα clasico και σήμερα, λίγες μόλις εβδομάδες μετά τη λήξη του συμβολαίου του να μην μπορεί να βρει ομάδα και να σκέφτεται να αποσυρθεί. Και είναι μόλις 32 ετών.

Οπως είπε όμως ο Γιούργκεν Κλοπ, για να μπορέσει να αποδώσει ένας ποδοσφαιριστής θα πρέπει όλα τα κομμάτια της ομάδας να βρίσκονται στη σωστή τους θέση.

Για τον Αζάρ έλειπε το σημαντικότερο: η υγεία από τους συχνούς τραυματισμούς.

Ο Νεϊμάρ

Η αγωνία αποτέλεσε κακό σύμβουλο και της ηγεσίας της Μπαρτσελόνα, όταν έχασε τον Νεϊμάρ από κακούς χειρισμούς στο συμβόλαιό του.

Είχε επίσης την ατυχία να βρίσκεται στον προεδρικό θώκο ο Ζόζεπ Μαρία Μπαρτομέου, ένας άνθρωπος που νοιαζόταν περισσότερο για την πολιτική του αθλητισμού παρά για τον ίδιο τον αθλητισμό.

Αυτή η ιδεοληψία του οδήγησε εντέλει σε λάθος χειρισμούς που προκάλεσαν τη χρεοκοπία του συλλόγου από την οποία ακόμα παλεύει να ξεφύγει.

Χρέωσε τα ταμεία της Μπάρτσα με σχεδόν μισό δισ. ευρώ φέρνοντας τρεις παίκτες που αποδείχτηκαν καταστροφή.

…και ο Ντεμπελέ

Ο πρώτος ήταν ο Ουσμάν Ντεμπελέ τον οποίον απέκτησε από την Ντόρτμουντ έναντι 145 εκατ. ευρώ (με τα μπόνους) για να καλύψει το κενό του Νεϊμάρ.

Ο άστατος χαρακτήρας του, οι συχνοί τραυματισμοί του και ο οπορτουνισμός του ατζέντη του δημιούργησαν το μείγμα που θέλει να αποφεύγει κάθε κλαμπ. Οταν ο Τσάβι κατάφερε να τον ταιριάξει στην ομάδα ο Γάλλος έδωσε το τελειωτικό χτύπημα φτάνοντας σε συμφωνία με την Παρί.

Τον Γενάρη του 2018 με μία ακόμα αχαρακτήριστη ενέργεια ο Μπαρτομέου έφερε στο Καμπ Νου τον Βραζιλιάνο Φιλίπ Κουτίνιο που κόστισε (με τα μπόνους) 160 εκατ. ευρώ και μέχρι σήμερα αποτελεί την πιο ακριβή μεταγραφή του κλαμπ. Χρειάστηκε να περάσει μιάμιση σεζόν για να καταλάβουν οι Καταλανοί πως πέταξαν τα λεφτά τους στον βρόντο. Αρχισαν τα πηγαινέλα με δανεισμούς και νέες ευκαιρίες, αλλά ο Κουτίνιο δεν έλεγε να πάρει μπροστά.

Στο μεταξύ ο πολύς Μπαρτομέου ήθελε να φέρει στην Καταλωνία και τον Αντουάν Γκριεζμάν ο οποίος έφτασε στο σημείο να τον κάνει περίγελο σε όλη την Ισπανία με τις παλινδρομήσεις του. Τον απέκτησε τελικά το 2019 με 120 εκατ. ευρώ (τρίτη ακριβότερη μεταγραφή του κλαμπ) για να τον επιστρέψει δύο χρόνια αργότερα η Μπάρτσα δανεικό στην Ατλέτικο και επειδή δεν είχε χρήματα για να ξοφλήσει τη μεταγραφή του να τον δώσει εντέλει επί πικανίου φακής στους Κολτσονέρος.