Μοντέλο

«Και για όλους όσοι υποχρεώθηκαν να διακόψουν τις διακοπές τους εξαιτίας των πυρκαγιών, η ελληνική κυβέρνηση, σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές, θα προσφέρει μία εβδομάδα δωρεάν διακοπές στη Ρόδο την προσεχή άνοιξη και το προσεχές φθινόπωρο», είπε ο έλληνας πρωθυπουργός στη χθεσινή του συνέντευξη σε βρετανικό κανάλι. Οι πολύ κακές γλώσσες του πολιτικού συστήματος, μόλις το άκουσαν, έσπευσαν να παρομοιάσουν την κυβέρνηση με tour operator που προσπαθεί να ξαναφτιάξει το brand του. Ωστόσο, η κριτική είναι μάλλον άδικη. Είναι άδικη γιατί παραβλέπει ποιοι θα επωφεληθούν πραγματικά απ΄ την παραπάνω κίνηση. Οι βρετανοί τουρίστες που ταλαιπωρήθηκαν θα κερδίσουν μια ανάπαυλα. Αλλά, κι οι έλληνες ξενοδόχοι, που είδαν τους πελάτες τους να εκκενώνουν τα δωμάτιά τους, θα ρεφάρουν έτσι τη ζημιά. Αν έχει μια αξία η συγκεκριμένη ανακοίνωση, αυτή είναι πως υποδηλώνει ότι το μοντέλο διακυβέρνησης που θα ακολουθηθεί στη δεύτερη γαλάζια θητεία αποτελεί μια συνέχεια εκείνου που καθιερώθηκε στην πρώτη. Το κράτος, για να το πούμε αλλιώς, θα παρεμβαίνει πολύ περισσότερο απ΄ όσο θέλει η θεωρία του κλασικού φιλελευθερισμού.

Προσαρμογή

{ARX}Από τον πρώτο κιόλας μήνα της νέας κυβέρνησης, οι προσεκτικοί παρατηρητές διέκριναν την τάση της να επαναλάβει τις μεθόδους που της εξασφάλισαν τη διείσδυση σε άλλοτε απρόσιτα για τη ΝΔ εκλογικά κοινά. Οι σοσιαλδημοκρατικές πινελιές που χαρακτήρισαν το κυβερνητικό σχέδιο αντιμετώπισης των συνεπειών του lockdown ή της ενεργειακής κρίσης την προηγούμενη τετραετία – τα οριζόντια μέτρα, τα passes, οι αυξήσεις – παρουσιάστηκαν ως η νούμερο ένα οικονομική προτεραιότητα με το πρώτο νομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ που έφερε τον τίτλο «Ενίσχυση του εισοδήματος των μισθωτών, των νέων και της οικογένειας». Οι φαν του κυβερνώντος κόμματος ερμήνευσαν την εκ νέου υιοθέτηση πρακτικών ξένων προς τους ορίτζιναλ φιλελεύθερους σαν μια επιτυχημένη κόπια της περιλάλητης τριγωνοποίησης. Ο Μητσοτάκης, αποφάνθηκαν ξανά, έκλεψε πολύ αποτελεσματικά την κεντροαριστερή ατζέντα, καθιστώντας σχεδόν αχρείαστη την αντιπολίτευση με τέτοιο ιδεολογικό πρόσημο. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι, βέβαια, επιμένουν ότι αυτή τη φορά λεφτά δεν θα υπάρχουν – αφού, από το 2024 η ΕΕ επιστρέφει στους δημοσιονομικούς κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας. Οπως και να ΄χει, όποιοι αναγνωρίζουν στους σημερινούς κυβερνώντες την ευφυΐα μιας κλιντόνειας στρατηγικής ίσως πρέπει να παραδεχτούν ότι το τριγωνικό τους μοτίβο προσαρμόστηκε στην εγχώρια πασοκική παράδοση. {ARX}