Λιγότεροι μεγάλοι κίνδυνοι, περισσότεροι καθημερινοί

Θα είναι καλύτερα τα πράγματα από φθινόπωρο; Δεν είναι το ίδιο για τον καθένα, αλλά το γενικό περίγραμμα, αυτή η έκταση που χωρά τους περισσότερους από εμάς, θα είναι καλύτερο. Πρακτικά, το πρώτο «καλύτερο» που μας νοιάζει είναι πώς θα εξελιχθούν οι κίνδυνοι που μας απασχόλησαν τους πολλούς προηγούμενους μήνες.

Ο κίνδυνος μεγάλων συγκρούσεων έχει μειωθεί εντυπωσιακά. Ο Πούτιν χάνει τον πόλεμο, δύσκολα θα επιχειρήσει την αναζωπύρωσή του και μάλλον είμαστε σε «πόλεμο χαρακωμάτων». Στο μέτωπο με το καθεστώς Ερντογάν οι κίνδυνοι θα συνεχίσουν να μειώνονται εφόσον βεβαίως η Τουρκία κάνει όσα χρειάζονται για να αποτραπεί η άναρχη εξέλιξη της οικονομικής κρίσης που έκρυβαν κάτω από το χαλί. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα διατηρεί το προβάδισμα ειρήνης, έχει ενισχύσει τα χαρτιά της στην άμυνα και μιλά με σιγουριά τη διπλωματική γλώσσα.

Ο κίνδυνος νέας βύθισης της οικονομίας θα είναι μικρότερος στους αμέσως επόμενους μήνες. Σίγουρα η οικονομική δραστηριότητα θα πατήσει φρένο, κυρίως στην πλευρά της κατανάλωσης, κυρίως επειδή οι τιμές των τροφίμων θα διατηρηθούν σε υψηλά επίπεδα για μακρό ακόμη χρονικό διάστημα. Επιπλέον, τα μεγάλα κράτη της ευρωζώνης παλεύουν με την ύφεση και δύσκολα θα την αποφύγουν ιδίως αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αυξήσει κι άλλο το επιτόκιο του ευρώ.

Ο κίνδυνος απώλειας οικογενειακού εισοδήματος θα μειωθεί κι άλλο, επειδή και η ανεργία θα περιοριστεί και οι αμοιβές θα διορθωθούν και τα επιδόματα θα διατηρηθούν, ακόμη και με κάποιες περικοπές ως προς τους αποδέκτες τους.

Ο κίνδυνος νέας ενεργειακής κρίσης έχει περιοριστεί κυρίως επειδή έχουν αναδιοργανωθεί οι πηγές τροφοδοσίας της Ευρώπης για ηλεκτρική ενέργεια. Το κόστος όμως θα παραμείνει υψηλό και σίγουρα κάποιοι θα πληρώσουν περισσότερα επειδή οι κρατικές επιδοτήσεις θα μειωθούν δραστικά. Αν το πετρέλαιο σταθεροποιηθεί, τότε στο μέτωπο αυτό δεν θα έχουμε ίσως νεότερα, αλλά σίγουρα δεν θα δούμε χειρότερα.

Ο πολιτικός κίνδυνος έχει βεβαίως μηδενιστεί πλήρως. Τα κόμματα ασχολούνται το καθένα με τα δικά του ζητήματα. Η πλειοψηφία με τη διακυβέρνηση. Η αξιωματική αντιπολίτευση με τα προεδρικά της. Η ελάσσονα ψάχνει τον βηματισμό της. Τα μικρά κόμματα αντιλαμβάνονται ότι η συμμετοχή στον κοινοβουλευτισμό δεν είναι το ίδιο εύκολη με όσα τσαμπουνάνε στα σόσιαλ τα μίντια.

Μένουν οι κίνδυνοι της καθημερινότητας. Είναι αλήθεια ότι το ένα που δεν πάει καλά δένει με το άλλο που δεν λέει να διορθωθεί. Οι πολλοί παρατηρούν ότι οι πολιτικοί δεν θέλουν να τα βάλουν με τις μειοψηφίες που ταλαιπωρούν τους πολλούς. Η δυσαρέσκεια όσων πολιτών φροντίζουν τα καθήκοντά τους έναντι των οικογενειών τους, των ιδίων και των συμπολιτών τους, πληρώνουν τους φόρους τους, πηγαίνουν στις δουλειές τους, γίνεται κουβάρι και θα μεγαλώνει συνεχώς. Οι δημοτικές, όσο κι αν πούμε τα παράπονά μας στον δήμαρχο, δεν θα λύσουν το πρόβλημα. Θα χρειαστεί να κάνει κάτι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη θέση του κυβερνήτη. Οσο γρηγορότερα τόσο καλύτερα.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος-αναλυτής