Περηφάνια για το ελληνικό πόλο

Ανεξάρτητα από το τι θα κάνει σήμερα στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος απέναντι στη Σερβία, η Εθνική πόλο των ανδρών είναι η καλύτερη ομάδα που έχει αναδείξει ποτέ ο ελληνικός αθλητισμός. Μπορεί να μην την αποκαλούμε «επίσημη αγαπημένη μας», αλλά την αγαπάμε εξίσου και αισθανόμαστε το ίδιο περήφανοι για τα επιτεύγματά της κι ας μη μας έχει βγάλει στους δρόμους να πανηγυρίσουμε όλοι μαζί. Δεν φταίει αυτή. Το πόλο είναι που δεν κάνει το ίδιο γκελ στον κόσμο και τα μέσα ενημέρωσης με αυτό του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ.

Ομως η ελληνική υδατοσφαίριση συγκαταλέγεται ανάμεσα στις κορυφαίες δυνάμεις του πλανήτη κι αυτό είναι κάτι που μόνο το μπάσκετ από τα ομαδικά αθλήματα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχει κατακτήσει. Κι αυτό έχει να επιδείξει μεγάλες διακρίσεις σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο. Αλλά πλέον δείχνει να ακολουθεί πτωτική πορεία.

Το πόλο αντίθετα βρίσκεται στην ακμή του. Και – το κυριότερο -είναι πολύ ισχυρό διεθνώς και στους άνδρες και στις γυναίκες. Οι σύλλογοι (ο Ολυμπιακός κυρίως, αλλά και η Βουλιαγμένη και ο Απόλλων, που κέρδισε την περασμένη σεζόν ευρωπαϊκό τρόπαιο στους άνδρες) πρωταγωνιστούν στις διασυλλογικές διοργανώσεις. Και οι εθνικές ομάδες είναι από τις καλύτερες του κόσμου.

Η Εθνική γυναικών μπορεί να μην τα πήγε καλά στη Φουκουόκα, αλλά μέσα στον 21ο αιώνα έχει αναδειχθεί μια φορά παγκόσμια πρωταθλήτρια (2011) κι έχει κερδίσει άλλα πέντε ασημένια μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Ενώ οι άνδρες δεν έχουν λείψει ποτέ από τα προημιτελικά των μεγάλων διοργανώσεων τα τελευταία 11 χρόνια, διάστημα κατά το οποίο έχουν κερδίσει ένα ασημένιο ολυμπιακό μετάλλιο, άλλα δύο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κι έχουν μπει άλλες τρεις φορές (μαζί με τη φετινή) στην τετράδα.

Αυτή η αξιοθαύμαστη συνέπεια στο κορυφαίο επίπεδο είναι αποτέλεσμα της πολύ καλής, σε βάθος και μεθοδικής δουλειάς που γίνεται στην ελληνική υδατοσφαίριση χρόνια τώρα. Και δεν μπορεί παρά να μας κάνει περήφανους. Πόσο μάλλον αν τα παιδιά του Θοδωρή Βλάχου κερδίσουν στη Φουκουόκα το μοναδικό μετάλλιο που λείπει από τη συλλογή τους. Το χρυσό.