Γιώργος υπέρ διαλόγου

Εναν απρόσμενο υποστηρικτή βρήκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε αυτά τα μάλλον «δασύτριχα» των ελληνοτουρκικών διαφορών που σκέφτεται να ανοίξει στον απόηχο της συνάντησής του με τον πρόεδρο Ερντογάν στο Βίλνιους. Πρόκειται για τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος είναι – και ήταν πάντοτε, πρέπει να του αναγνωριστεί αυτό – υπέρ της προσέγγισης με την Τουρκία. Μάλιστα από το Ρέθυμνο όπου βρισκόταν, και χωρίς να του ζητηθεί από την κυβέρνηση ή από τον ίδιο τον Μητσοτάκη να κάνει μια δήλωση στήριξης στην απόπειρα να υπάρξει κάποιου είδους διάλογος με την Τουρκία, ο Γιώργος που δεν φείδεται καλών λόγων όταν πιστεύει σε κάτι, είπε:

«Είμαι πάντα υπέρ του διαλόγου. Να μην τον φοβηθούμε τον διάλογο, έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, αλλά έχουμε κάθε λόγο να συζητάμε με τους γείτονές μας (…) έχουμε το περίγραμμα των λύσεων και αν υπάρξει κοινή λογική και από την άλλη πλευρά, πιστεύω ότι θα μπορούσαμε, όχι εύκολα αλλά συστηματικά και με προσοχή, να βοηθήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση».

Να δώσουμε παρακαλώ μια έμφαση σε αυτό που είπε στο τέλος, το «με προσοχή», διότι εκείνος ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει να αφεθείς να ανοίξεις θέματα με τους Τούρκους, στο όνομα ενός διαλόγου ο οποίος μπορεί να αποτύχει στην επόμενη στροφή.

Μία δύσκολη υπόθεση

Η παρέμβαση του Γιώργου υπέρ του διαλόγου με την Τουρκία, σημειώστε επίσης ότι είναι και η μοναδική έως τώρα για το θέμα αυτό, από έναν πρώην πρωθυπουργό. Αλλους τέσσερις έχει εν ζωή η χώρα, αλλά ουδείς έχει τοποθετηθεί. Ούτε καν για το επίμαχο περί του τι ακριβώς θα συζητήσουμε με την Τουρκία. Τη μία διαφορά, που είναι ο καθορισμός των ζωνών οικονομικής εκμετάλλευσης (υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και τα συμπαρομαρτούντα) ή κάποιες, μη προσδιοριζόμενες, ούτε καν αριθμητικά (δύο, τρεις, πέντε, πόσες;) ακόμη από κυβερνητικής πλευράς «διαφορές»;

Εκτιμώ ότι τηρούν στάση αναμονής. Πιθανόν να περιμένουν και κάποια ενημέρωση, είτε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό είτε από τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη. Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση αυτή, δεν είναι μια υπόθεση η οποία μπορεί να συζητηθεί στο πόδι, αλλά διαθέτει άπειρες παραμέτρους. Οπως και σε ό,τι αφορά τα κόμματα, και την ενημέρωσή τους. Κανένας δεν μπορεί να σταθεί αρνητικός σε έναν διάλογο με την Τουρκία, που θα λειτουργήσει εκτονωτικά στην ένταση με τη γειτονική χώρα, αλλά οι εξηγήσεις πρέπει να είναι καθαρές. Τι συζητάμε, πώς, με τι στόχο, και μέχρι πού το φτάνουμε. Γιατί αλλιώς, ο Κυριάκος, φαντάζομαι το καταλαβαίνει αυτό, θα μοιάζει με σχοινοβάτη που θα επιχειρεί να διανύσει μια διαδρομή, χωρίς δίχτυ ασφαλείας από κάτω…

Η ταμπέλα «Προεδρία 2025»

Στο μεταξύ ακόμη να συνέλθει το (πολιτικό) σύστημα από την απόφαση του Κώστα, του ντεμέκ, Καραμανλή του Αλέκου, να αναλάβει πρόεδρος στη συνεταιριστική των καπνοπαραγωγών, ΣΕΚΕ. Υπουργός, εκ των κορυφαίων της κυβέρνησης, που μου τηλεφώνησε χθες, με αφορμή τα όσα έγραφα στη στήλη, μου δήλωσε «περίεργος» για το γιατί επέλεξε να το κάνει. Βρήκε «πολύ ελαφρά» τη δικαιολογία ότι η απόφασή του συνδέεται με την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα στη Θράκη. Και μάλιστα ήταν και δηκτικός, καθώς μου σχολίασε δηλητηριωδώς «αυτός δεν ασχολήθηκε τον καιρό που ήταν πρωθυπουργός, τώρα πίσω πίσω αποφάσισε να βοηθήσει τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας;», για να καταλήξει τη σύντομη συνομιλία μας, με ένα πολλά υποσχόμενο υπονοούμενο:

«Νομίζω ότι φτιάχνει το προφίλ του. Θέλει προφανώς να διαγράψει την εικόνα του Βούδα της Ραφήνας, που έχει γι’ αυτόν ο κόσμος. Ή για να είμαι ακριβής, αυτοί που τον έπεισαν να το κάνει, σκέφτηκαν ότι με τον τρόπο αυτόν, θα μπορούσε να επανέλθει στο προσκήνιο».

Να αναφέρω ότι άρχισα να κλίνω και εγώ προς αυτή την άποψη. Διότι διάβασα χθες τον συνήθως καλά πληροφορημένο σε ό,τι αφορά τα «καραμανλικά», φίλο μου Μανώλη Κοττάκη στην «Εστία», και ειδικότερα την πληροφορία του, ότι ο Κώστας «εγκαθίσταται στη Θράκη» (αφήνοντας τη ραστώνη της Ραφήνας) και κατάλαβα ότι πραγματικά «κάτι παίζει» με την προεδρία της ΣΕΚΕ. Να δεις που στο πίσω μέρος του μυαλού του, και στα μάτια του μπροστά, έχει αρχίσει να αναβοσβήνει μια φωτεινή επιγραφή, η οποία γράφει «Προεδρία 2025»!..

Και πέμπτος υποψήφιος στον ΣΥΡΙΖΑ;

Αποφάσισα να ασχοληθώ μόνο με… προεδρικά θέματα σήμερα, και παρακαλώ για την ανοχή σας, αλλά είναι η επικαιρότητα, η οποία με παροτρύνει να το κάνω, και προφανέστατα αδυνατώ να της το αρνηθώ – ειδικά όταν αφορά τον λατρεμένο ΣΥΡΙΖΑ. Θα προχωρήσω λοιπόν σε μια αποκάλυψη η οποία αφορά τη διαδικασία για την ανάδειξη νέου αρχηγού στο κόμμα της χαράς, διαδικασία η οποία έτσι όπως εξελίσσεται, αληθινά μπορεί να δώσει τροφή όχι μόνο στον Μάρκο Σεφερλή, αλλά και στον Λάκη Λαζόπουλο, τώρα που όπως δείχνει το πράγμα φαίνεται αποφάσισε να κάνει κι αυτός τη νέα στροφή στην πολιτική του ταυτότητα (Κυριακίστας; ΚΚΕ; Πασόκος; Ποιος ξέρει…).

Σύμφωνα λοιπόν με τις πηγές μου, ενδέχεται στους τέσσερις υποψήφιους προέδρους (Αχτσιόγλου, Τσακαλώτος, Παππάς και Τζουμάκας) να προστεθεί και πέμπτη υποψηφιότητα, σοβαρή (διότι ασόβαρες θα υπάρξουν και άλλες, όπως θα δούμε, εν συνεχεία). Πρόκειται για τον Σωκράτη Φάμελλο, ο οποίος, λέει, σκέφτεται ή εξετάζει, διαλέξτε, το ενδεχόμενο να θέσει και αυτός υποψηφιότητα, ως «υπερκομματικός» υποψήφιος. Ενδέχεται δηλαδή να εμφανιστεί ως η ενωτική πρόταση η οποία θα αποτρέψει δυσοίωνες καταστάσεις, σε συνέχεια της πρότασης η οποία τον έφερε να ηγείται σήμερα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος!

Οι πηγές μου, ανέφεραν επίσης, ότι ο Φάμελλος, πριν προχωρήσει θα επιχειρήσει έναν γύρο επαφών με όλες τις πλευρές, για το αν θα ήταν διατεθειμένες να τον υποστηρίξουν στην περίπτωση που οι άλλες υποψηφιότητες οδηγούσαν τη διαδικασία σε αδιέξοδο.

Εντάξει, θα τα ακούσει βέβαια ο άνθρωπος, από τον ανελέητο στρατό των τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, ότι «γλυκάθηκε ως πρόεδρος» και γι’ αυτό θα είναι υποψήφιος, αλλά δεν πρέπει να τον πτοούν αυτά – συμβαίνουν…

Αποκαταστάθηκε ο Τζουμάκας

Στο μεταξύ, θέλω να ανακοινώσω μία χαρμόσυνη είδηση, αρκετά αισιόδοξη για το μέλλον (του ΣΥΡΙΖΑ): η «Αυγή», η εφημερίδα του κόμματος, αποκατέστησε τον αειθαλή υποψήφιο πρόεδρο Στέφανο Τζουμάκα στην πρώτη σελίδα της. Οι αρχικές, άθλιες, εικασίες εχθρών της πραγματικής Αριστεράς, ότι στο φύλλο της περασμένης Κυριακής δεν υπήρχε πρωτοσέλιδα η θαλερή φάτσα του Τζουμάκα γιατί επικράτησαν ορισμένες σταλινικές πρακτικές και αντιλήψεις (κατ’ άλλους, τον έκοψαν για λόγους αισθητικής – δεν αρέσει το κομοδινί μαλλί με το οποίο κοσμεί τη σεπτή κεφαλή του), διαψεύστηκαν στην πράξη. Ο Τζουμάκας χθες ήταν εκεί, ψηλά ψηλά στην κορυφή, ανάμεσα στον Παππά και τον Τσακαλώτο – άλλη μια ισχυρή ένδειξη ότι είναι «ένας απ’ αυτούς», και όχι ένας κάποιος «παρίας», ένας «εισοδιστής». Εγώ περιμένω να δω, πόσες ψήφους θα πάρει κατά τη διαδικασία εκλογής προέδρου, διότι διατηρώ ορισμένες (ζωηρές και σοβαρές) επιφυλάξεις επ’ αυτού. Στις εκλογές του Μαΐου του 2023, οπότε και εκτέθηκε (πολλαπλώς) ως υποψήφιος στον νότιο τομέα της Αθήνας κατετάγη 11ος μεταξύ 23 υποψηφίων, με 9.006 σταυρούς – μέχρι και ο γνωστός Μαντζουράνης τον ξεπέρασε…