Στίγμα

Κάθε χρόνο, η ίδια δουλειά

Δεν ξέρω αν η χθεσινή μεγάλη φωτιά στον Κουβαρά οφείλεται σε τυχαίο γεγονός, αλλά κάτι φίλοι που έχω στην περιοχή (Κουβαρά και Καλύβια) μου επισήμαναν με έμφαση και εμφανώς οργισμένοι  ότι «σχεδόν κάθε χρόνο, αυτή η δουλειά γίνεται. Και ενώ το ξέρουν όλοι, αστυνομία, πυροσβεστική, δήμοι, ότι κάτι τέτοιες μέρες οι λεβέντες αυτοί προσπαθούν να φέρουν σε πέρας τη δουλειά, χθες πιάστηκαν στον ύπνο. Κι ας είχαν προειδοποιήσει οι υπηρεσίες του υπουργείου».

Ποια δουλειά όμως; Τον εμπρησμό του Πάνειου Ορους. Του βουνού δηλαδή πάνω από τον Κουβαρά και την Κερατέα, το οποίο είναι ιδανικό λόγω της μορφολογίας του, και της φοράς των ανέμων, για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών.

Ενας μάλιστα, πολύ «ψαγμένος», παράγοντας της περιοχής μού ανέφερε ότι το Πάνειο Ορος «βρίσκεται στο κέντρο ενός αέριου ποταμού (υπάρχουν και τέτοιοι «ποταμοί», ενημερώνω), ο οποίος κατεβαίνει από τα Δαρδανέλλια διατρέχει όλο το Αιγαίο και καταλήγει στη Λακωνία». Και πως «θεωρείται ένα από τα πιο περιζήτητα μέρη για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών».

Φυσικά δεν θα υιοθετήσω τίποτε από όσα μου ανέφερε ο περί ου ο λόγος παράγων. Οι θεωρίες συνωμοσίας άλλωστε, κάθε φορά που ξεσπάει μια πυρκαγιά και δη σε περιοχές με υψόμετρο, εξαπλώνονται με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ό,τι μια φωτιά που την πολλαπλασιάζει άνεμος 10 μποφόρ.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι Αρχές φαντάζομαι ότι θα βρουν την άκρη για το αν η φωτιά οφείλεται σε εμπρησμό ή προκλήθηκε λόγω του καύσωνα και των ισχυρών ανέμων που έπνεαν στην περιοχή.

Να γίνει ιδιώνυμο ο εμπρησμός

Ευκαιρίας δοθείσης ωστόσο, ας αποφασίσει επιτέλους η κυβέρνηση να καταστήσει ιδιώνυμο αδίκημα το έγκλημα του εμπρησμού, αδιαφορώντας αν η φωτιά που προκλήθηκε από τις ενέργειες κάποιου οφειλόταν σε πρόθεση ή σε αμέλειά του. Ξέσπασε πυρκαγιά με την ευθύνη σου, επειδή σου ήρθε να κάψεις χόρτα με 7 μποφόρ αέρα ή να καπνίσεις τα μελίσσια και σου ξέφυγε η φωτιά; Δέκα χρόνια με το καλημέρα. Ούτε έκανα λάθος ούτε με συγχωρείτε δεν θα το επαναλάβω, ούτε δείτε με καλοσύνη το θέμα διότι έχω πρότερο έντιμο βίο. Ιδιώνυμο, και κάτσε φυλακή μέχρι να μάθεις, όχι μόνο εσύ, άλλα και άλλοι σαν εσένα, να υπακούς στις προειδοποιήσεις, πως με καύσωνα και αέρα δεν ανάβεις ούτε τσιγάρο. Και φυσικά δεν μιλάμε καθόλου για τους εμπρηστές από πρόθεση. Αυτοί θα πρέπει να μην έχουν τη δυνατότητα ούτε έφεσης. Να εκδικάζονται οι υποθέσεις τους απευθείας στο Εφετείο, να καταδικάζονται με βάση το ιδιώνυμο και να μένουν στη φυλακή.

Αλλιώς δεν γίνεται δουλειά. Θα παρακολουθούμε κάθε χρόνο το ίδιο έργο. Θα φρίττουμε με την καταστροφή των  δασών και των περιουσιών, πρόσκαιρα, όσο θα γεμίζουν τις οθόνες των τηλεοράσεων οι αποτρόπαιες εικόνες της καταστροφής, και μετά θα ξεχνάμε τι έχει συμβεί. Οχι. Ιδιώνυμο τώρα!

Αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα

Και το τονίζω, διότι πληροφορούμαι ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης ετοιμάζεται να φέρει στη Βουλή, ίσως και μέσα στον Σεπτέμβριο, νέες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, επιχειρώντας να κλείσει όλες εκείνες τις «τρύπες» που παραμένουν ανοιχτές, από εποχής ΣΥΡΙΖΑ (νόμοι Παρασκευόπουλου και Καλογήρου). Τρύπες, που επιτρέπουν στους καταδικασμένους να μην εκτίουν τις ποινές που τους επιβάλλουν τα δικαστήρια. Πρόκειται για το φαινόμενο που έχει πάρει πλέον τη μορφή κανονικής επιδημίας: καταδικάζεται ο άλλος σε πέντε χρόνια φυλακή ας πούμε, και δεν εκτίει ούτε μέρα, κάνοντας χρήση «ευεργετικών διατάξεων» του νόμου. Και αφήνεται να επανέλθει ελεύθερος και ωραίος στην κοινωνία, αλλά όντας έξω, και γνωρίζοντας ότι ακόμη και αν συλληφθεί εκ νέου, πάλι ελεύθερος θα αφεθεί, συνεχίζει να παρανομεί, με όλους τους δυνατούς τρόπους.

Οι αλλαγές Φλωρίδη στον Ποινικό Κώδικα, θα έχουν ως στόχο – μου το είπε ο ίδιος, σε μια σύντομη συνομιλία που είχαμε, και το επικρότησα – να εκτίουν οι καταδικασθέντες τις ποινές που τους έχουν επιβληθεί. Θα περιοριστούν, φαντάζομαι, οι περιπτώσεις που μία ποινή θα έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, και αυτό μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Διότι δεν πάει άλλο. Η υποτροπιάζουσα εγκληματικότητα είναι πλέον η μεγάλη πληγή για την ελληνική κοινωνία.

Ο απόμαχος βρήκε δουλειά

Η είδηση είναι χθεσινή, ήρθε λίγο μετά το μεσημέρι και πραγματικά αποτελεί μια καλή απόδειξη ότι πρώτον… κανείς δεν χάνεται και δεύτερον ότι στην πολιτική δεν είναι όλοι… αχάριστοι. Υπάρχουν και κάποιοι που σκέφτονται και τον διπλανό τους, ακόμη περισσότερο το πρώην αφεντικό τους, το οποίο σήμερα είναι άνεργο, και γενικώς δεν είναι αυτό που λέμε… μοναχοφάηδες!

Μία τέτοια περίπτωση επιθυμώ να αναδείξω, διότι παρουσιάστηκε μόνη της, πίσω από μία είδηση που θέλει τον Κώστα, τον ντεμέκ Καραμανλή, του Αλέκου, να αναλαμβάνει πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Συνεταιριστικής Ενωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδος (ΣΕΚΕ)!!

Δεν ξέρω τι «πετριά» έφαγε ο Καραμανλής να αναλάβει πρόεδρος μιας Συνεταιριστικής, η οποία έχει από κάτω της ένα πλήθος εταιρειών κάθε είδους (κυρίως του πρωτογενούς τομέα), άλλα και μία… ασφαλιστική εταιρεία, τη Συνεταιριστική. Και εκ των πραγμάτων θα εξαναγκαστεί να δουλέψει. Πιθανολογώ ότι θα βαρέθηκε να ακούει τους επιθετικούς προσδιορισμούς «ο Βούδας της Ραφήνας» και αποφάσισε ότι δεν γίνεται να περάσει την υπόλοιπη ζωή του ως απόμαχος της πολιτικής. Αλλη εξήγηση δεν μπορώ να δώσω.

Εκείνο όμως που μπορώ να κάνω είναι να εξυμνήσω τη γενναιοδωρία του Αλέκου Κοντού, βουλευτή Ξάνθης το πάλαι, και υπουργού Γεωργίας στην κυβέρνηση – μαντέψτε – του Κώστα Καραμανλή! Διότι ως τώρα πρόεδρος της ΣΕΚΕ ήταν ο Κοντός, και σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση προφανέστατα παραχωρεί τη θέση στο πρώην αφεντικό του.

Εύγε στον Αλέκο, που βρήκε δουλειά στο αφεντικό του…

Κάποιος μας κάνει πλάκα

Διάβασα με προσοχή την ανακοίνωση της ΣΕΚΕ ΑΕ για την αδιαμφισβήτητη (τι να λέμε τώρα…) επιτυχία της πρόσληψης Καραμανλή και απομόνωσα (προς τέρψιν των αναγνωστών μου) το ακόλουθο, συγκλονιστικό απόσπασμα:

«η διοικητική του εμπειρία, οι γνώσεις του, οι διεθνείς του επαφές, το μεγάλο ενδιαφέρον του για τον πρωτογενή τομέα και η φροντίδα του για τον αγροτικό κόσμο θα συμβάλουν αποτελεσματικά στην ενίσχυση της στρατηγικής ανάπτυξης που με δυναμισμό ακολουθεί η εταιρεία τα τελευταία χρόνια, τόσο στην εγχώρια όσο και στη διεθνή αγορά, παραμένοντας πιστή στις αξίες και τις αρχές που πρεσβεύει ο συνεταιριστικός της χαρακτήρας για τη στήριξη της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής».

Ο μπαγάσας που την έγραψε προφανώς διακρίνεται από ένα εξαιρετικής ποιότητας, λεπτεπίλεπτο, χιούμορ, το οποίο θυμίζει κέντημα με ψιλοβελονιά. Διότι όταν γράφεις ότι ο Κώστας προσελήφθη διότι διαθέτει διοικητική εμπειρία, γνώσεις, διεθνείς επαφές και μεγάλο ενδιαφέρον για τον πρωτογενή τομέα και τον αγροτικό κόσμο, όταν όλοι… έχουμε μια εικόνα, από τα 5 ½ χρόνια που κυβέρνησε τη χώρα, προφανέστατα κάνεις πλάκα. Σε κάθε περίπτωση να ευχηθούμε στη συνεταιριστική ΣΕΚΕ, από την οποία εξαρτώνται τόσοι άνθρωποι στη Βόρεια Ελλάδα, να έχει καλύτερη τύχη απ’ ό,τι είχε η χώρα, την περίοδο που εκείνος διαχειριζόταν τις τύχες της. Ειλικρινά το λέω…