Η εξήγηση για το φλερτ

Δεν είναι καθόλου παράξενο το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός στράφηκε στη λύση του Μπράμπετς προκειμένου να ενισχύσει την αμυντική του γραμμή. Ο Γιοβάνοβιτς δεν θέλει άγνωστους σε αυτόν ποδοσφαιριστές και καθόλου δεν αρέσκεται σε παίκτες-στοιχήματα. Ο Μπράμπετς μόνο τέτοιος δεν θεωρείται. Εχει δώσει εδώ και δύο χρόνια τα διαπιστευτήριά του με τη φανέλα του Αρη, κυρίως στις διοργανώσεις της Σούπερ Λίγκας. Και άλλωστε, όταν το Τριφύλλι αποκτά παίκτη από το Κλ. Βικελίδης, συνήθως αυτός αποδίδει σχεδόν στο 100%.

Ας θυμηθούμε, εδώ, την περίπτωση του Νασίφ Μόρις. Τον απέκτησε ο Αρης το 2001, έμεινε μια διετία στη Θεσσαλονίκη και το 2003 «κατέβηκε» στην πρωτεύουσα. Για περίπου έξι χρόνια ήταν στέλεχος του ΠΑΟ και μπακ-κλειδί για τη λειτουργία της ομάδας στην πίσω ζώνη. Χρόνια μετά, ένας ισπανός αμυντικός αφού έπαιξε (και αυτός!) δύο χρόνια στον Αρη, μετακόμισε στην πρωτεύουσα και φόρεσε τα πράσινα. Ηταν ο Φραν Βέλεθ, το 2020 εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό. Και στο Κορωπί έμεινε ισάριθμες σεζόν, βοήθησε αρκετά, σε σημείο να φτιάξει παραπάνω το όνομά του και να κάνει μεταγραφή στη Σαουδική Αραβία.

Τι σημαίνουν όλα τα ανωτέρω; Πως σε πλείστες περιπτώσεις τέτοιες μεταγραφές «βγαίνουν». Τον έχεις μπροστά σου τον ποδοσφαιριστή, περίπου γνωρίζεις τι… ψάρια πιάνει, οπότε κινείσαι αναλόγως. Τη διαδρομή τη γνωρίζουν όλοι. Και ορισμένοι επιμένουν να κοιτούν πρώτα τι υπάρχει στην «εγχώρια αγορά» και μετά να προσεγγίζουν άλλους στόχους από το εξωτερικό. Δηλαδή, να ψαρεύουν σε θολά νερά με άγνωστα πολλές φορές αποτελέσματα. Το ρίσκο, όπως και να είναι, φαντάζει μεγαλύτερο.