Καλοκαίρι με ήρεμα νερά στο Αιγαίο

Καλοκαίρι με ήρεμα νερά στο Αιγαίο

Το παιχνίδι είναι μεγάλο, κι εμείς, μαθημένοι να ομφαλοσκοπούμε, δεν έχουμε καταλάβει ότι οι παίκτες είναι άλλη κατηγορία και παίζουν και σε άλλο πρωτάθλημα. Νομίζουμε ότι μπορούμε να το φέρουμε βόλτα, αλλά η (σκληρή) αλήθεια είναι ότι άλλοι είναι αυτοί που παίζουν, και εμείς απλώς (υπό και) αποδεχόμαστε το αποτέλεσμα. Πολλοί θα πουν ότι αυτό συμβαίνει γιατί μας έχουν δεδομένους. Αμα ο άλλος σε έχει ως δεδομένο, σου λένε, το μόνο που μπορείς να διεκδικήσεις είναι καμιά σκιά να προφυλαχτείς από το λιοπύρι. Κι αυτό, όχι στο τζάμπα. Με αντάλλαγμα. Επί πληρωμή. Σου δίνω σκιά, μου δίνεις αυτό που θέλω. Τούτων δοθέντων, να κρατήσουμε ένα μικρό καλάθι σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά, η εξέλιξη των οποίων δεν εξαρτάται, όπως δείχνουν τα πράγματα, ούτε από το τι συζήτησαν χθες ο Μητσοτάκης με τον Ερντογάν, ούτε από το πώς θα προχωρήσει αυτή η νέα σελίδα που άνοιξε χθες. Πώς το είπε ο Μητσοτάκης, την Τρίτη, για τη γεωπολιτική; Αυτό ακριβώς να έχουμε στο μυαλό μας – όλα θα εξαρτηθούν από τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Να κρατήσουμε μόνο τα θετικά – ότι θα συνεχιστεί και το καλοκαίρι το «μορατόριουμ» στο Αιγαίο. Από φθινόπωρο, βλέπουμε…

Η φοροδιαφυγή στο DNA μας

Εγινε λίγο… ιμάμ μπαϊλντί (το αγαπημένο μου καλοκαιρινό φαγητό, πεθαίνω) το χθεσινό θέμα με το εξαγγελθέν για χιλιοστή επτακοσιοστή πέμπτη φορά καίριο χτύπημα στη φοροδιαφυγή. Κάτι μερικές ασάφειες του κειμένου, κάτι μια μάλλον αποπροσανατολιστική «ενημέρωση» από φίλο που γνωρίζει τα σχετικά θέματα, στο τέλος της ημέρας προέκυψε ότι όλο το θέμα έχει να κάνει με τη διασύνδεση των ταμειακών μηχανών με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της ΑΑΔΕ. Οχι. Αυτό ισχύει, και μάλιστα μέχρι τώρα έχει καταχωρίσει στις βάσεις δεδομένων της Αρχής των Δημοσίων Εσόδων σχεδόν 8,5 δισεκατομμύρια αποδείξεις, το συνολικό «περιεχόμενο» των οποίων ανέρχεται σε 200 δισ. ευρώ. Το πιάνω λοιπόν από την αρχή για να το ξεκαθαρίσουμε: το ζητούμενο, που δεν έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα, είναι να διασυνδεθούν οι ταμειακές μηχανές με τα POS. Η αντιστοίχιση της απόδειξης του ταμείου με αυτό που πληρώνει με πιστωτική ή χρεωστική κάρτα ο πελάτης. Μου είπαν ότι το θέμα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για «περιοχές» όπου κάνει πάρτι η φοροδιαφυγή, όπως εκείνη της εστίασης ή των ελεύθερων επαγγελματιών.

Θεωρητικά, μου… ξαναείπαν, δεν πρέπει να υπάρχει πρόβλημα – το λογισμικό των δύο μέσων πρέπει να «παντρευτεί». Και πως εργάζονται οι τεχνικοί για τον λόγο αυτό – με βάση τις προδιαγραφές που τους έδωσε η ΑΑΔΕ ήδη από την αρχή του χρόνου. Οι τεχνικοί έχουν μπροστά τους σχεδόν έξι μήνες για να λύσουν την εξίσωση, προκειμένου να επιτευχθεί κάτι που θα είναι μοναδικό για ολόκληρο τον πλανήτη – πουθενά αλλού δεν έχει εφαρμοστεί. Αν είχε εφαρμοστεί άλλωστε, θα το είχαν αντιγράψει οι δικοί μας και θα τελείωνε το έργο.

Στην πιθανή ερώτηση, αφού δεν έχει γίνει πουθενά αλλού αυτό, γιατί πρέπει να υλοποιηθεί στην Ελλάδα, η απάντηση είναι μία: διότι εδώ η φοροδιαφυγή είναι στο DNA του έλληνα πατριώτη…

Τι να λέμε τώρα…

Πολάκης for president

Σήμερα αισθάνομαι μια ευφορία, γιατί μία από τις πιο σοβαρές προτάσεις που έχω διατυπώσει μέσω της στήλης φαίνεται πως βρίσκει ανταπόκριση, και μάλιστα λίαν συντόμως. Αναφέρομαι στη βαρυσήμαντη για τις πολιτικές εξελίξεις πρόταση που υπέβαλα προ ημερών, να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης. Είχα μάλιστα αναπτύξει ένα ολόκληρο σκεπτικό για τους λόγους που επιβάλλουν αυτή την υποψηφιότητα και είχα τονίσει συγκεκριμένα ότι ο Πολάκης είναι ιδανικός για να επαναφέρει το κόμμα στις ρίζες του – εκεί, στην περιοχή του 4%-5%, έτσι ώστε να αναμετρηθεί με την Ιστορία για να μπορέσει εν συνεχεία να επανακάμψει, όσο τέλος πάντων επανακάμψει. Και είχα προσθέσει ότι όλοι οι άλλοι υποψήφιοι θα έχουν πέσει στην παγίδα να αυξήσουν το 17% του Τσίπρα, την ώρα που η γη θα φεύγει (ή θα έχει φύγει) κάτω από τα πόδια τους.

Επίσης διαδηλώνοντας την… πίστη μου στην υποψηφιότητα Πολάκη, είχα υπογραμμίσει ως γνήσιος δημοκράτης αντιφασίστας και ως εν δυνάμει αριστερών τάσεων ότι ο Πολάκης μπορεί να επαναφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ στην κοίτη των αριστερών αντιλήψεων για τη χώρα και τον πολιτισμό της και πως με το γνωστό του ύφος μπορεί να προσελκύσει στο κόμμα της χαράς τον κάθε πικραμένο που για τη μοίρα του τού φταίνε οι πλούσιοι και η… γίδα του γείτονα.

Θες τώρα ότι ο Πολάκης πήρε τοις μετρητοίς όσα έγραφα, θες ότι τον παροτρύνει η στρατιά των ακολούθων του στο Facebook που γράφουν το είναι ίνε και το και κε, η ουσία είναι ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν ανακοινώσει την υποψηφιότητά του, εξέλιξη την οποία χαιρετίζω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου!

Γιατί ναι, ρε, Πολάκης for president!

(Τι να μας πούνε τώρα η Αχτσιόγλου, ο Τσακαλώτος ή ο Παππάς, ρε παιδιά…)

Πολιτική πλατφόρμα

Για να αποδείξω δε πόσο φανατικά υπέρ του «Πολάκης for president» είμαι, θα αναφέρω με τη σεμνότητα που με διακρίνει ότι χθες το πρωί υπήρξα βαθύς μελετητής της πολιτικής του πλατφόρμας. Δημοσιεύθηκε στο site LIBRE υπό τον τίτλο «Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι κορμός της κυβερνώσας Αριστεράς» και μέσα ο άνθρωπος αναφέρει μεταξύ πολλών άλλων ότι «η εύκολη λύση (για τη συντριβή στις εκλογές) θα ήταν να ισχυριστούμε ότι η κοινωνία παραπλανήθηκε κι ότι αυτό οφείλεται κυρίως στη μιντιακή υπεροπλία του αντιπάλου. Δυστυχώς για εμάς, το αφήγημα αυτό δεν μπορεί να σταθεί».

Και αναλύει πώς την πάτησαν, και πρώτος ο πρώην έρωτάς του, ο Αλέξης ο απόμαχος, για τον οποίο αφήνει αρκετές και σαφείς αιχμές για τις ευθύνες του στο αποτέλεσμα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων.

Φυσικά αποφεύγει να αναφέρει γιατί δεν το έβλεπε εκείνος ότι χάνουν και να ενημερώσει σχετικά τον πρώην έρωτά του (αντί να βγαίνει στα κανάλια της Κρήτης και να λέει διάφορες μπαρούφες, παραμονές των εκλογών, ότι σκίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα κερδίσει αέρα πατέρα τις εκλογές), αλλά δεν θα τον κακολογήσουμε. Ολοι έκαναν λάθος εκτιμήσεις, δικαιούται να κάνει, και με το παραπάνω, ένας που είναι οπαδός και μάλιστα φανατισμένος.

Το κείμενο μου πήρε γύρω στα 7 λεπτά να το διαβάσω και στο τέλος μού έμεινε η απορία, επειδή, όπως έχω κατά καιρούς δηλώσει, είμαι βαθύς μελετητής των όσων αναρτά στο Facebook, είναι σίγουρο ότι το κείμενο το έχει γράψει αυτός;

Ηρεμα ρωτάω…

Μια… ζεστή αγκαλιά

O Νίκος ο Παππάς από την άλλη, ο αδερφός του, το πάλαι, έχει πάρει φόρα και τρέχει προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό τουλάχιστον κατάλαβα παρακολουθώντας τον χθες το πρωί στο ΟΡΕΝ, στην εκπομπή που κάνουν τα δικά μου φιλαράκια, ο Μήτσος Καμπουράκης με τον Πάνο τον Στάθη. Ο Νικόλας λοιπόν, που «γαργαλιέται» κι αυτός να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος του κόμματος, δεν θέλει αριστερό το κόμμα. Είναι λάθος, είπε στους δικούς μου, που δεν το μετασχηματίσαμε και δεν το κατευθύναμε προς την Κεντροαριστερά, να μας πάρουν αγκαλιά και οι ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες.

«Ο μετασχηματισμός, που εξαγγείλαμε το βράδυ των εκλογών του 2019, δεν περπάτησε», είπε. «Για λόγους αντικειμενικούς και για λόγους υποκειμενικούς. Αυτά τα λάθη δεν πρέπει να τα κάνουμε. Και, κυρίως, δεν μπορούμε να μπούμε στον πειρασμό, στις δύσκολες αυτές στιγμές, να επιλέξουμε μια ζεστή και ασφαλή φωλιά, αυτή της ριζοσπαστικής Αριστεράς, η οποία, αν δούμε και πανευρωπαϊκά τον χάρτη, φέρνει τα κόμματα αυτά στο όριο της εκλογικής επιβίωσης».

«Ζεστή αγκαλιά η ριζοσπαστική Αριστερά»; Ρε παιδιά, με το ζόρι συγκρατούμαι να μη δακρύσω…