«Ηταν συνειδητή επιλογή να σκοτώσουν τον Αλκη»

Επτά φορές ισόβια και επιπλέον συνολικά 250 χρόνια κάθειρξη «μοίρασε» χθες το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Θεσσαλονίκης στους 12 κατηγορουμένους για την υπόθεση της δολοφονίας του Αλκη Καμπανού και την απόπειρα ανθρωποκτονίας εις βάρος των δύο φίλων του. Με την ετυμηγορία τους αυτή οι δικαστές, οι οποίοι έκριναν ένοχους όλους τους κατηγορουμένους χωρίς κανένα ελαφρυντικό, έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα προς την κοινωνία για την τιμωρία τέτοιων εγκλημάτων που τελούνται με οπαδικά κίνητρα. Η απόφασή τους, μάλιστα, έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από φίλους του Αλκη που βρέθηκαν στα δικαστήρια, φωνάζοντας συνθήματα στη μνήμη του.

Οι τρεις τακτικοί δικαστές και οι τέσσερις ένορκοι, ακολουθώντας την πρόταση της εισαγγελέως της έδρας Κυριακής Κλιάμπα, ομόφωνα απέρριψαν τα αιτήματα όλων των κατηγορουμένων για την αναγνώριση ελαφρυντικών, που είχαν αιτηθεί μέσω των συνηγόρων τους, με αποτέλεσμα για τους καταδικασθέντες ως φυσικούς αυτουργούς της δολοφονίας του 19χρονου φοιτητή η επιβολή της ισόβιας κάθειρξης να είναι μονόδρομος βάσει των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα. Επιπλέον, οι δικαστές με την απόφασή τους απαγορεύουν σε όλους τους κατηγορουμένους για πέντε χρόνια μετά την αποφυλάκισή τους να παρακολουθούν αγώνες της ομάδας που υποστηρίζουν.

Τον δρόμο προς την επιβολή της ισόβιας κάθειρξης άνοιξε πρώτη η εισαγγελέας, η οποία στην έναρξη της τελευταίας συνεδρίασης του δικαστηρίου, που έγινε παρουσία των γονέων του Αλκη Καμπανού και φίλων του, εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των ελαφρυντικών και για τους 12 κατηγορουμένους. «Είχαμε μία ομολογία. Οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι ομολόγησαν τις πράξεις τους, όμως ομολόγησαν επιλεκτικά και όχι τις πράξεις τους, αλλά τη συμμετοχή τους και την παρουσία τους στην επίθεση. Αν ήθελαν να ομολογήσουν, θα έλεγαν ότι έστω άγγιξαν τον Αλκη. Ομολογίες σε αυτή την αίθουσα δεν ακούστηκαν και αυτό αποδεικνύει γενικά τη στάση ζωής τους, την έλλειψη μεταμέλειας και τον προσχεδιασμό. Ακούσαμε “συγγνώμη”, αλλά κατά τη γνώμη μου ήταν ξένη. H συγγνώμη απαιτεί συναίσθηση και ενσυναίσθηση, δύο στοιχεία που δεν διαφάνηκαν. Ηταν συνειδητή επιλογή να τελέσουν όσα τέλεσαν. Επίσης, όλοι τους συμβουλεύτηκαν δικηγόρους και άρα δεν έπραξαν αυτοβούλως», ανέφερε η εισαγγελέας, η οποία έκανε λόγο για συνειδητές επιλογές και πράξεις των κατηγορουμένων, τόσο το βράδυ της δολοφονικής επίθεσης όσο και στη μετέπειτα συμπεριφορά τους.

«Δεν πόνεσαν
για αυτό που έκαναν»

«Εχουμε 12 νέους, αλλά καθόλου επιπόλαιους. Τα μέτρησαν όλα πριν εμφανιστούν και από τη στιγμή που συνελήφθησαν. Απέκρυψαν τα πάντα και παραδέχθηκαν όσα δεν μπορούσαν να κρύψουν. Δεν μετανόησαν και δεν πόνεσαν για αυτό που έκαναν και κυρίως δεν παραδέχθηκαν την εγκληματική τους συμπεριφορά και δεν παραδέχθηκε κανείς τους ότι άγγιξε τον Αλκη Καμπανό», συμπλήρωσε στην αγόρευσή της η εισαγγελική λειτουργός, επικαλούμενη, μάλιστα, και νομολογία από αποφάσεις του Αρείου Πάγου για να στοιχειοθετήσει την πρότασή της.

Ετσι, το δικαστήριο επέβαλε:

• Στον 1ο κατηγορούμενο 27 χρόνια κάθειρξη με εκτιτέα τα 20 χρόνια,
• στον 2ο κατηγορούμενο ισόβια και επιπλέον 20 χρόνια κάθειρξη,
• στον 3ο κατηγορούμενο ισόβια και επιπλέον 18 χρόνια κάθειρξη,
• στον 4ο κατηγορούμενο ισόβια και επιπλέον 18 χρόνια κάθειρξη,
• στον 5ο κατηγορούμενο 24 χρόνια κάθειρξη με εκτιτέα τα 20,
• στον 6ο κατηγορούμενο 20 χρόνια κάθειρξη,
• στον 7ο κατηγορούμενο ισόβια και επιπλέον 20 χρόνια κάθειρξη,
• στον 8ο κατηγορούμενο 19 χρόνια κάθειρξη,
• στον 9ο κατηγορούμενο ισόβια και επιπλέον 20 χρόνια κάθειρξη,
• στον 10ο κατηγορούμενο ισόβια και επιπλέον 22 χρόνια κάθειρξη με εκτιτέα τα 20,
• στον 11ο κατηγορούμενο ισόβια και επιπλέον 20 χρόνια κάθειρξη,
• στον 12ο κατηγορούμενο 22 χρόνια κάθειρξη με εκτιτέα τα 20.

Μετά το τέλος της οδυνηρής αυτής διαδικασίας, οι γονείς του Αλκη Καμπανού έδωσαν ένα ακόμα μάθημα ήθους με τις δηλώσεις τους. Η μητέρα του χαρακτήρισε ηθική δικαίωση τη χθεσινή απόφαση, επισημαίνοντας το αυτονόητο – πως το παιδί της δεν γυρίζει πίσω. Από την πλευρά του, ο πατέρας του άτυχου φοιτητή τόνισε «δεν θέλαμε την εξόντωση των δολοφόνων του Αλκη. Επιθυμούσαμε δικαιοσύνη. Υπήρξε έγκλημα και επήλθε τιμωρία».