Μια kolotoumba από τον Σουλτάνο

Θα το δούμε στις λεπτομέρειές του καθώς θα προκύπτουν συν τω χρόνω, όμως από τις αδρές γραμμές των γεγονότων, που έχουμε μέχρι στιγμής, αυτό που βλέπουμε μπροστά μας είναι μια μεγαλειώδης kolotoumba του Ερντογάν. Και μόνο το γεγονός ότι ο συμβιβασμός της Τουρκίας, για το ζήτημα της εισδοχής της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, αναγγέλθηκε πρώτα από τον πρόεδρο Μπάιντεν σημαίνει ότι το παιχνίδι της Τουρκίας μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας τελείωσε και ότι η θέση της είναι με τη Δύση. Το μήνυμα απευθυνόταν στη Ρωσία, γι’ αυτό και το εξέπεμψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, δηλαδή ο επικεφαλής της Συμμαχίας.

Μολονότι η προεργασία του συμβιβασμού είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, η ανταρσία του Πριγκόζιν έπαιξε ρόλο, με την έννοια ότι ήταν ένα ακόμη σύμπτωμα, το σοβαρότερο μέχρι τώρα, του κινδύνου εσωτερικής αποσταθεροποίησης στη Ρωσία. Για να το πω μεταφορικά, όταν οι Κοζάκοι στασιάζουν και μάλιστα στο μέσον ενός πολέμου, τότε τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον Τσάρο. Δεν είναι ανόητη, λοιπόν, η τουρκική ηγεσία να πάρει την πλευρά εκείνων που χάνουν. Εξάλλου, πήρε και την αναβάθμιση των F-16, που τόσο την ήθελε. Αν εκπλήσσεται κανείς με τον συμβιβασμό της Τουρκίας και τις εκατέρωθεν παραχωρήσεις, είναι επειδή δεν κατανοεί τη σημασία του ΝΑΤΟ ιστορικά, επειδή δεν παρακολουθεί τις ειδήσεις και δεν ξέρει τι γίνεται στον κόσμο.

Χωρίς να έχω την παραμικρή πληροφόρηση, εικάζω ότι η διευθέτηση πρέπει να περιλαμβάνει και εμάς. Διαφορετικά, δεν νομίζω ότι ο Πρωθυπουργός θα έσπευδε να χαιρετίσει τόσο θερμά την άρση του αδιεξόδου στις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση.

ΘΕΜΑ ΜΕΓΕΘΟΥΣ

Ο Κώστας Ζαχαριάδης προειδοποιεί ότι στον ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται να εκλέξουν πρόεδρο, «ούτε βασιλιά ούτε ηγεμόνα». Αντιλαμβάνομαι αυτό που λέει μάλλον ως διαφημιστικό «teaser», μας εξάπτει το ενδιαφέρον, δηλαδή, για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Οχι ότι χρειαζόταν όμως. Οποιος έχει μια ιδέα του τι εστί ΣΥΡΙΖΑ καταλαβαίνει ότι αυτό που είδαμε μόλις ήταν ο πιλότος του σίριαλ. Ομως ο Κώστας Ζαχαριάδης προειδοποιεί και τους δικούς τους, που είχαν συνηθίσει τόσα χρόνια υπό την ηγεσία ενός τεράστιου της παγκόσμιας πολιτικής και όσο να ‘ναι, τέτοιους δεν τους βρίσκεις κάθε μέρα…

ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ, ΟΛΑ ΤΑ ΦΤΑΝΩ;

Το λέει πολύ ωραία ο ίδιος ο παραιτηθείς στην επιστολή του: «Αμα ξέρεις πού πας…». Αμα ξέρεις πού πας, συμπληρώνω εγώ, δεν φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν, ούτε μπλέκεις με πράγματα που δεν καταλαβαίνεις. Το αστείο με τον διορισμό του Μιχάλη Χατζηγιάννη, στη θέση του πρώτου στην Ιστορία υφυπουργού Πολιτισμού της Κύπρου, έληξε χθες με την παραίτησή του. Ολοι το περίμεναν, είχε μάλιστα διαρρεύσει από διμήνου η επικείμενη παραίτηση. Το φρικτό, βλέπετε, με την Κύπρο είναι ότι, λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα και του μικρού μεγέθους της τοπικής κοινωνίας, όλοι ξέρουν τα πάντα για όλους. Οι όποιες αντιπαραθέσεις και οι κατά καιρούς συγκρούσεις συμβαίνουν μέσα στο πλαίσιο της αναγκαστικής συνενοχής.

Από την αρχή και μέχρι το τέλος της σύντομης θητείας του – πλην ιστορικής, καθότι ήταν η πρώτη – ο Μιχάλης Χατζηγιάννης έδειχνε ότι δεν καταλάβαινε τη διάκριση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου βίου. Και μόνο που ανέπνεε, που λέει ο λόγος, έκανε γκάφες.
Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν είχε απομακρυνθεί αμέσως ήταν για να μην εκτεθεί η πτωχή και ελλιπής κρίση εκείνου που τον επέλεξε για υφυπουργό Πολιτισμού, δηλαδή του Νίκου Χριστοδουλίδη. Γι’ αυτό προτιμήθηκε η χαλαρή περίοδος του Ιουλίου, που όλα μαλακώνουν από τη ζέστη.

Στην επιστολή του, ο παραιτηθείς αποκαλύπτει ότι ενεπλάκη με την πολιτική, επειδή του άγγιξε την ψυχή (sic) το όραμα του Νίκου Χριστοδουλίδη για τον πολιτισμό. Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς θέλει να πει, αλλά είμαι βέβαιος ότι δεν είναι τίποτα κακό ή απρεπές, άλλωστε μεγάλοι άνθρωποι είναι. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος ευχήθηκε «κάθε προσωπική και επαγγελματική επιτυχία στη λαμπρή καλλιτεχνική καριέρα του, που με τόση επιτυχία υπηρέτησε». Το εννοούσε ως ειρωνεία, αντιλαμβάνομαι, διότι η καλλιτεχνική καριέρα του τέως υφυπουργού νομίζω ότι έχει πάψει να υφίσταται εδώ και χρόνια. Τελείωσε μαζί με την αστακομακαρονάδα ή λίγο αργότερα. Αλλωστε, παραλείπει να τον ευχαριστήσει για τις υπηρεσίες που προσέφερε ως κυβερνητικό στέλεχος…