Ιστορίες εκλογικής τρέλας

Ιστορίες εκλογικής τρέλας

Καλό είναι που «με ένα άρθρο και έναν νόμο» θα εξασφαλιστεί η ανεμπόδιστη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν. Οι ανοησίες τύπου «να έχουν υποβάλει φορολογική δήλωση τα τελευταία δύο χρόνια» ή «να έχουν διαμείνει στην Ελλάδα δύο τουλάχιστον χρόνια την τελευταία 35ετία» είναι για γέλια και για κλάματα. Γιατί ουσιαστικά αυτές οι «προϋποθέσεις» ως «προϋποθέσεις» αποτέλεσαν την αιτία που στις τελευταίες εκλογές έλαβαν μέρος καμιά 15αριά χιλιάδες απόδημοι, όλοι κι όλοι. Επειδή όμως αποφασίστηκε να γίνει η αλλαγή στο σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, ας γίνει ολοκληρωμένα. Για παράδειγμα, να δοθεί η δυνατότητα στους απόδημους να ψηφίζουν με επιστολική ψήφο. Οταν ακόμη και η Τουρκία έχει δώσει αυτή τη δυνατότητα στους εκλογείς της, πώς είναι δυνατόν να την αρνείται στους έλληνες αποδήμους η φρικτή γραφειοκρατία, η οποία τυραννάει γενιές Ελλήνων;

Και κάτι τελευταίο που αφορά την υπουργό Νίκη Κεραμέως: μια που πιάσατε τα εκλογικά, γιατί δεν απαιτείτε από τις υπηρεσίες την άμεση εκκαθάριση των εκλογικών καταλόγων; Δεν μπορεί σε ένα κράτος 10,4 εκατομμυρίων κατοίκων τα 9,6 εκατομμύρια να είναι ψηφοφόροι. Κάτι δεν πάει καλά. Κι αυτό που δεν πάει καλά είναι ότι οι εκλογικοί κατάλογοι δεν έχουν εκκαθαριστεί από τους τεθνεώτες…

To (αήττητο) λόμπι των φοροκλεφτών

Ημουνα νιος και γέρασα – κάπως έτσι ένιωσα διαβάζοντας μία από τις οκτώ δεσμεύσεις του Κωστή Χατζηδάκη, νέου «τσάρου» της ελληνικής οικονομίας. Οτι θα χτυπήσει (αλύπητα, φαντάζομαι…) τη φοροδιαφυγή μέσω της διασύνδεσης των POS με τις ταμειακές μηχανές. Ο Κωστής που είναι έξυπνος άνθρωπος, εργατικός, οργανωμένος και γενικά μόνο άχρηστο δεν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις, πρέπει να πω ότι μια ευθυμία τη σκόρπισε με τη δήλωση αυτή. Διότι το έργο «σύνδεση ταμειακών μηχανών με το υπουργείο Οικονομικών για να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή» παίζεται εδώ και 14 χρόνια ακριβώς, από την περίοδο της κρίσης – τότε που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το ΠΑΣΟΚ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου. Κάποιος το εισηγήθηκε στον Γιώργο (νομίζω ήταν μία από τις πολλές ιδέες που είχαν πέσει στο τραπέζι εκείνη την περίοδο για να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα), ο Γιώργος και ο άλλος Γιώργος (Παπακωνσταντίνου) το αποδέχτηκαν με χαρά διότι όντως είναι ένα μέτρο για να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή, αλλά, μαντέψτε, ποτέ δεν υλοποιήθηκε. Γιατί δεν υλοποιήθηκε; Διότι, όπως λέει ένας φίλος μου, ο οποίος γνωρίζει τα κόλπα κι απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη, «το λόμπι των ταμειακών μηχανών είναι τεράστιο και το λόμπι των φοροκλεφτών, ακόμη μεγαλύτερο».

Αυτός ο ίδιος μου έλεγε χθες ότι το «λόμπι» που προμήθευσε πρόσφατα με καινούργιες ταμειακές την αγορά και περιμένει από το Ταμείο Ανάκαμψης σύντομα άλλα 160 εκατ. για τον ίδιο λόγο, δεν θέλει.

«Μεγάλη μπουκιά τρώγε…»

Πρώτα λοιπόν παρουσιάστηκαν (για τη μη υλοποίηση της προτάσεως) ανυπέρβλητα… τεχνικά προβλήματα – για γέλια δηλαδή. Η τεχνητή νοημοσύνη σαρώνει τον κόσμο και εμείς εδώ δεν μπορούμε να βρούμε δήθεν το πώς θα συνδέονται οι ταμειακές με τα POS.

Εν συνεχεία, εμφανίστηκε το κόλπο με τα POS… Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Κοσόβου και Αλβανίας. Σου έκοβε ο άλλος απόδειξη από το POS που δεν υπήρχε αντιστοίχισή του με λογαριασμό σε ελληνική τράπεζα, αλλά με βουλγαρική, ρουμανική ή κοσοβαρική τράπεζα, οπότε άντε βρες τον στη… Σόφια, το Βουκουρέστι ή την Πρίστινα.

Οταν κάποια στιγμή αποκαλύφθηκε το κόλπο με τα POS, άρχισαν οι φοροκλέφτες να κάνουν το χοντρό παιχνίδι με τις ταμειακές. Σου έφερνε λογαριασμό ο άλλος και η μόνη πραγματική (ή σχεδόν πραγματική) ένδειξη ήταν το ποσό, όλα τα άλλα ψεύτικα. Κι όταν πια έφτασε ο κόμπος στο χτένι, στράφηκαν προς την κυβέρνηση που έψαχνε κι εκείνη μια δικαιολογία για την ανικανότητά της να ελέγξει τη φοροδιαφυγή. «Δεν είναι ακόμη έτοιμο το σύστημα» για να υποδεχτεί τη διασύνδεση ταμειακών με το υπουργείο Οικονομικών (το φορολογικό σύστημα), της είπαν, κι εκείνη μόνο που δεν πήδηξε από τη χαρά της. Ούτε γιατί, ούτε διότι, ούτε βρείτε λύση τώρα. Τίποτε.

Πέρυσι τέτοιο καιρό, και ενόψει καλοκαιριού, είχε εξαγγελθεί ότι θα λειτουργούσε επιτέλους η διασύνδεση. Δεν έγινε, διότι το οποίον, εκείνο, το άλλο, το πιο πέρα – την πήραν την αναβολή οι επιτήδειοι. Μπήκαμε στο 2023 με νέα εξαγγελία. 1η Ιουλίου ξεκινάει η διασύνδεση. Μεσολάβησαν οι εκλογές, ορκίστηκε νέα κυβέρνηση, πάει και η 1η Ιουλίου, να ζήσουμε να τη θυμόμαστε. Τώρα, το είπε και ο υπουργός Κωστής, η φοροδιαφυγή θα χτυπηθεί (σαν χταπόδι – αυτό το λέω εγώ…) το 2024, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η διασύνδεση των ταμειακών μηχανών με τα POS και τον φορολογικό μηχανισμό.

Κωστή μου, στην εύανδρο Ηπειρο λένε (με εκείνη την οξφορδιανή προφορά που τρελαίνει κόσμο) «eat a big bite, don’t talk a lot» – στην υπόλοιπη Ελλάδα το κλασικό «μεγάλη μπουκιά τρώγε, μεγάλη κουβέντα μη λες»…

Οι «προσωπικές απόψεις» του Φλωρίδη

Για τους λάθος λόγους «παίζει» αυτές τις ημέρες στην επικαιρότητα το όνομα του Γιώργου Φλωρίδη, του νέου υπουργού Δικαιοσύνης. Η κυβέρνηση τον ψιλοάδειασε για το ζήτημα του ακαταδίωκτου των τραπεζικών στελεχών – είναι «προσωπικές οι απόψεις του», είπε σχετικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης. Από πότε οι απόψεις ενός υπουργού, ο οποίος τοποθετείται για τα θέματα του υπουργείου του κατά τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης στη Βουλή, είναι «προσωπικές», αυτό δεν το εξήγησε ο εκπρόσωπος, αλλά ένα έχω να πω, και προς εκείνον, αλλά και σε όποιον άλλο ήθελε να ακούσει, το εξής: ο Φλωρίδης είναι ζόρικο παιδί, δεν είναι της καρπαζιάς των «προσωπικών απόψεων». Και δεύτερη φορά δεν θα υπάρξει…

Ενημερώνω σχετικά, επειδή τον γνωρίζω καλά, ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα να πάρει το καπέλο του (που δεν φοράει) και να την κάνει – τόσα χρόνια έκοβε βόλτες στο Κολωνάκι, μια χαρά μπορεί να επανέλθει ανάμεσά μας…

Μία σπουδαία πρωτοβουλία

Για τους λάθος λόγους, λοιπόν, είναι στην επικαιρότητα ο Γ. Φλωρίδης, ενώ θα έπρεπε να υπογραμμιστεί μια σπουδαία καινοτομία που προτίθεται να επιφέρει και η οποία θα αποσυμφορήσει σημαντικά τα ελληνικά δικαστήρια. Πρόκειται για τα «πέναλτι» εις βάρος εκείνων που καταθέτουν αθρόα αγωγές και μηνύσεις, μόνο και μόνο για να ταλαιπωρούν τον αντίδικο, και μαζί του όμως ταλαιπωρούν και το σύνολο της Δικαιοσύνης. Μεταφέρω κατά λέξη όσα είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης στη Βουλή, που ίσως και να αποτελέσουν το ανάχωμα για τη δράση στην κατηγορία εκείνη των δικομανών συμπατριωτών μας:

«Η πρόσβαση στη Δικαιοσύνη, που είναι και θα παραμείνει ανεμπόδιστη, δεν μπορεί να γίνεται καταχρηστικά με σωρεία αβάσιμων μηνύσεων, αναφορών και αγωγών. Μηνύσεις και αναφορές που τίθενται κατά νόμο στο αρχείο θα ακολουθούνται υποχρεωτικά από την καταβολή σημαντικών δικαστικών εξόδων. Το ίδιο και για τις δίκες όπου ο ηττηθείς πρέπει να καταβάλλει τα πραγματικά έξοδα του νικήσαντος διαδίκου»!

Ειδικά για εμάς, στον Τύπο, αυτή είναι μια μεγαλειώδης πρωτοβουλία. Θα κόψει τον βήχα σε πολλούς δικομανείς που σου τραβάνε μια αγωγή και σε σέρνουν στα δικαστήρια πέντε ή οκτώ χρόνια, μέχρι να δικαιωθείς. Να θυμίσω εδώ, ειρήσθω εν παρόδω, την περίπτωση εκείνου του απίθανου Π. Δημητρά, δικηγόρου το επάγγελμα, ο οποίος έχει υποβάλει έως τώρα… 409 (ο ίδιος διατείνεται ότι ο πραγματικός αριθμός είναι… διπλάσιος!!) μηνύσεις και αγωγές σε πολιτικούς, δικαστές, δημοσιογράφους, παράγοντες του δημόσιου βίου. Εξ αυτών, οι 263 έχουν απορριφθεί, ενώ άλλες έχουν πάρει ήδη τον ίδιο δρόμο ως αβάσιμες. Μιλάμε για τέτοια περίπτωση. Για να δούμε αν θα διανοηθεί, ύστερα από μια τέτοια ρύθμιση, να συνεχίσει – αν και δεν το βλέπω, με τις κακουργηματικές διώξεις που του έχουν ασκηθεί για τα κυκλώματα διακίνησης μεταναστών…