Ο καλύτερος της Ευρώπης

Καμιά φορά είναι όλα θέμα timing. Λίγες ώρες ας πούμε μετά την τετράωρη συνάντηση του Παναγιώτη και του Γιώργου Αγγελόπουλου με τον Κώστα Σλούκα που άφησε ανοιχτούς λογαριασμούς, ήρθε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για τον «Basket League προπονητή της χρονιάς» για να (μας) θυμίσει πως ο Ολυμπιακός που εδώ και μια διετία στρογγυλοκάθισε στην ελίτ της Ευρώπης, έχει… κατασκευαστή με όνομα και επώνυμο.

Τον Γιώργο Μπαρτζώκα που λίγους μήνες πριν κέρδισε τον ίδιο ακριβώς τίτλο «προπονητής της χρονιάς» και σε περιβάλλον Euroleague.

Παραβιάζουμε ανοιχτές πόρτες; Ισως. Αλλά έχει σημασία σε αυτή τη συγκυρία κάθε συζήτηση να έχει μια κανονική αφετηρία. Και στην αναμονή για το επόμενο ραντεβού της διοίκησης με τον Σλούκα (αν τέλος πάντων προκύψει κάτι τέτοιο) το κεντρικό πρόσωπο δεν είναι ούτε οι δύο πρόεδροι που προφανώς κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να βρεθεί μια άκρη, ούτε ο τελευταίος μεγάλος έλληνας γκαρντ που έχει κερδίσει το δικαίωμα να διεκδικεί τις καλύτερες προϋποθέσεις για το μέλλον του. Ο πρωταγωνιστής όταν όλα αυτά θα τελειώσουν θα είναι ξανά ο 58χρονος τεχνικός.

Γιατί στο τέλος της ημέρας ο Μπαρτζώκας θα αναλάβει την ευθύνη να διατηρήσει τον Ολυμπιακό στο πολύ υψηλό επίπεδο που ο δικός του τρόπος και οι δικές του ιδέες, τον (ξανά) ανέβασαν.

Είναι συνηθισμένος βεβαίως και στην πίεση του πρωταθλητισμού σε ένα τόσο απαιτητικό περιβάλλον και ειδικά σε δύσκολα καλοκαίρια. Δεν είναι άλλωστε μόνο το φετινό με την επιβεβαιωμένη αναχώρηση του Σάσα Βεζένκοφ και τον «γρίφο» Σλούκα.

Πέρσι τέτοια εποχή ήταν ήδη παρελθόν ίσως ο πιο εμβληματικός παίκτης στην ιστορία του club, ο Γιώργος Πρίντεζης. Πρόπερσι ήταν το αντίο του αξεπέραστου Βασίλη Σπανούλη. Και αν οι δύο τους κρέμασαν τα παπούτσια τους δίνοντας ένα φινάλε διαφορετικό πριν συμβεί αυτό η κουβέντα (για τον ρόλο τους) είχε άλλο περιεχόμενο. Και οι δύο στην τελευταία τους χρονιά, είδαν τον χρόνο τους και τον ρόλο τους να περιορίζεται…

Οι ομάδες είναι πολύ παραπάνω από σαράντα λεπτά στο παρκέ. Είναι η κουλτούρα τους, ο χαρακτήρας τους. Και όταν χρειαστεί είναι και ο τρόπος τους για να πάρουν δύσκολες αποφάσεις αφήνοντας στην άκρη και τους συναισθηματισμούς αλλά και τους εγωισμούς.

Αν μείνει ο Κώστας Σλούκας είναι δεδομένα όσο επαγγελματίας χρειάζεται για να αφήσει πίσω όλη αυτή τη συζήτηση που έχει ανοίξει εδώ και καιρό αναφορικά με τον ρόλο και τον χρόνο συμμετοχής του. Σε τελική ανάλυση τα όποια παράπονά του δεν προέκυψαν χθες, αλλά εξελίχθηκαν σε μια σεζόν που αν ευστοχούσε σε εκείνο το pull up στο Κάουνας θα ήταν η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του club.

Αν φύγει, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να βρει έναν τρόπο για να καλύψει την ταυτόχρονη απώλεια των δύο κορυφαίων άσων της ομάδας που τον έφτασε ένα… μανταρίνι (κάπου διάβασα ότι ο Γιουλ κάνει λέει διακοπές στη Σαντορίνη) μακριά από το triple crown.

Και στα δύο φινάλε η μπάλα καταλήγει στα χέρια του Γιώργου Μπαρτζώκα. Του καλύτερου προπονητή της Ευρώπης…