Εκεί στον Πλάτωνα…

Το συζητούσαν οι γνωρίζοντες αρκετά το τελευταίο διάστημα. Πως ο Ιωνικός Νικαίας, όπως τουλάχιστον γνωρίζαμε την ομάδα, αποφάσισε να βάλει λουκέτο. Η ήττα από την Καρδίτσα ήταν λες και μιλάμε για το κύκνειο άσμα μιας προσπάθειας που στηρίχθηκε σε όχι πολύ γερά θεμέλια. Ο υποβιβασμός ήταν η αρχή. Τι ανακοινώθηκε; Πως υπήρχαν και χειρότερα!

Κάπως έτσι, ο Ιωνικός Νικαίας, ομάδα με ιστορία μεγάλη στον χώρο του μπάσκετ, στο εξής θα αγωνίζεται στις μικρές κατηγορίες. Ειπώθηκαν αρκετά δακρύβρεχτα πως «δεν θα είναι στα σαλόνια», ότι «δεν θα υπάρχουν παράγοντες και διοικήσεις φαντάσματα», ούτε «ανώνυμες εταιρείες που διαχειρίζονται ΑΦΜ, ούτε εβδομαδιαία προγνωστικά στοιχήματος» και πως στόχος είναι «η επανεκκίνηση που θα χτιστεί σε σταθερές βάσεις με ένα υγιές οικονομικά πλάνο».

Ολα δεκτά. Ουδεμία αντίρρηση υπάρχει να συναντάμε τον ρομαντισμό, μαζί με κάποιους που παλεύουν από τη σκοπιά του Ερασιτέχνη. Αλλωστε, αν μπορείς να κοιτάξεις επαγγελματικά το όλο θέμα, τότε μπαίνεις στον χορό και χορεύεις. Οπως μπορείς. Με αξιοπρέπεια πάνω από όλα, με τις δικές σου δυνάμεις και με βάση μέχρι πού φτάνουν αυτές. Δεν ξεπερνάς το… πάπλωμα! Τα τελευταία χρόνια και ενώ είχε χαθεί ο Ιωνικός, λες και μετατράπηκε σε φωτοβολίδα! Ανέβηκε με ρεκόρ τις κατηγορίες, συγχωνεύθηκε με τον Διαγόρα Δρυοπιδέων προκειμένου να ξεπεραστούν τα χρέη, βελτίωσε τις εγκαταστάσεις του Πλάτωνα, του πασίγνωστου γυμναστηρίου στην Πέτρου Ράλλη και πορεύτηκε πετώντας στα σύννεφα. Παριστάνοντας κάτι άλλο από αυτό που αληθινά ήταν.

Το να γυρίσεις σελίδα, κάποιες στιγμές είναι καλό. Θετικό. Ενα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστε οι ανοιχτές πληγές να επουλωθούν και όταν νιώσεις έτοιμος να γυρίσεις ακμαίος και δυνατός. Τις παλιές εποχές, τη φανέλα με το αστέρι του Ιωνικού φόρεσαν άσοι που μεσουράνησαν στο μπάσκετ ή άφησαν για τα καλά το στίγμα τους. Πρώτος απ’ όλους, ο ένας και μοναδικός Παναγιώτης Γιαννάκης. Εκεί, σταματάς. Αλλά και πάλι, παίκτες όπως ο Μπολάτογλου, ο Αλεξανδρίδης, ο Οικονόμου, ο Αντωνίου ή ο Χατζησμάλης, ήταν λίγοι; Τουναντίον, έφεραν τον Ιωνικό στο κέντρο μιας κουβέντας που αφορούσε πάντα στο μπάσκετ. Δεν διαρκούν, ωστόσο, όλα για πάντα.

Είναι απίθανο να ξαναδούμε έναν Γιαννάκη να… κόβει βόλτες στον Πλάτωνα. Η λάμψη του αστεριού θάμπωσε, μπορεί όμως να αντικρίσουμε κάτι διαφορετικό. Κυρίως έναν Ιωνικό που θέλει να σταθεί στα πόδια του, εκκινώντας από πολύ χαμηλά. Ποιος ξέρει. Αν πετύχει, τότε στη Νίκαια θα έχουν να καμαρώνουν γι’ αυτό το ταξίδι.