Αποζημίωση στους συγγενείς γυναίκας που πνίγηκε στο Μάτι

Πλήρη δικαίωση για τους συγγενείς μιας ακόμα γυναίκας που με μαρτυρικό τρόπο έχασε τη ζωή της κατά τη διάρκεια της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι, όταν μόνη και αβοήθητη κατέφυγε στη θάλασσα με την ελπίδα να γλιτώσει από την πύρινη λαίλαπα, αποτελεί η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου της Αθήνας που αναγνωρίζει υπαιτιότητα του Δημοσίου και επιδικάζει στην οικογένειά της συνολική αποζημίωση 310.000 ευρώ.

Η απόφαση αυτή, η τρίτη κατά σειρά που εκδίδεται από τα διοικητικά δικαστήρια, έχει ιδιαίτερη αξία καθώς αναγνωρίζει ευθύνη όχι μόνο στην Πυροσβεστική Υπηρεσία και την Πολιτική Προστασία, όπως οι δύο προηγούμενες, αλλά στην Περιφέρεια και τον Δήμο για μία σειρά από ενέργειες που δεν είχαν γίνει.

Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι της οικογένειας του θύματος, Κώστας Φούσας και Δημήτρης Σκύφτας, χαρακτηρίζουν την απόφαση αυτή «κομβική και πολύ σημαντική» καθώς, όπως εξηγούν, «πρόκειται για την πρώτη υπόθεση που αφορά θύμα που πνίγηκε στη θάλασσα στην προσπάθειά του να σωθεί από τον όλεθρο της φωτιάς. Επίσης, η συγκεκριμένη απόφαση επιρρίπτει ευθύνες, όχι μόνο στο Πυροσβεστικό Σώμα και στην Πολιτική Προστασία, όπως οι προηγούμενες, αλλά, σύμφωνα με την απόφαση, και στην Περιφέρεια Αττικής και στον Δήμο Μαραθώνα για σημαντικές παραλείψεις τους, που οδήγησαν στο τραγικό αποτέλεσμα».

Προσπάθεια αντιστροφής των ρόλων

Αξίζει να σημειωθεί ότι και σε αυτή την περίπτωση το ελληνικό Δημόσιο σε μία προσπάθεια αντιστροφής των ρόλων επιρρίπτει επί της ουσίας στο θύμα υπαιτιότητα κατά 95%(!) προσπερνώντας τις παραλείψεις των αρμόδιων οργάνων της πολιτείας, στις οποίες τελικά στηρίζονται η μία μετά την άλλη οι αποφάσεις της διοικητικής δικαιοσύνης που έχουν ανοίξει διάπλατα τον δρόμο δικαίωσης για τους συγγενείς των θυμάτων, που τις κρίσιμες ώρες έμειναν μόνα και αβοήθητα από το κράτος, με αποτέλεσμα να θρηνούμε σήμερα 104 νεκρούς.

Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η συγγενής τους, στην προσπάθειά της να σωθεί από τη φονική πυρκαγιά, κατευθύνθηκε στη θάλασσα, όπου εκεί παρέμεινε αβοήθητη και πνίγηκε τελείως μόνη.

Αντίθετα το Δημόσιο ζητούσε να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας η κρινόμενη αγωγή, γιατί οι συγγενείς της γυναίκας «δεν προσδιορίζουν τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς, ιδίως ως προς την παράλειψη της οργανωμένης προληπτικής απομάκρυνσης των πολιτών, δεν αναφέρουν, συγκεκριμένα, τον ενδεικνυόμενο για αυτήν τρόπο και χρόνο, ενώ ως προς τη μη αξιοποίηση του συνόλου των δυνάμεων του Πυροσβεστικού Σώματος, δεν αναφέρουν τον τόπο προέλευσης, τον χρόνο που θα απαιτούνταν και τις επιχειρησιακές δυνατότητες καθενός από αυτά ενόψει των καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν» λες και εκείνοι είχαν την ευθύνη λειτουργίας των αρμόδιων υπηρεσιών.

Σε ό,τι αφορά το ποινικό σκέλος της υπόθεσης, χθες κατέθεσε ο Μιχάλης Αυγουλέας, ο οποίος την επίμαχη ημέρα υπηρετούσε στο Κέντρο Επιχειρήσεων. Ο μάρτυρας επιβεβαίωσε στο δικαστήριο ότι την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς εκεί που χτυπούσε – όπως χαρακτηριστικά είπε για την υπηρεσία του – «η καρδιά του κράτους», δεν γνώριζαν ούτε για τους νεκρούς στο Μάτι, ούτε για τους πνιγμένους στη θάλασσα που είχαν φτάσει εκεί με την ελπίδα να σωθούν.

Και αυτός ο μάρτυρας είπε ότι ενημερώθηκαν για την κατάσταση μετά το σήμα που έφτασε από τη Δανία!