Σχεδίαζε {LF}να απαγάγει {LF}τους ρώσους στρατηγούς!

«Είναι μόνο η αρχή». Αυτό πιστεύουν οι περισσότεροι ρώσοι αξιωματούχοι για την αντιπαράθεση μεταξύ του Βλαντίμιρ Πούτιν και του πρώην επικεφαλής της Wagner Γεβγκένι Πριγκόζιν, ο οποίος, σύμφωνα με χθεσινές αποκαλύψεις της «Wall Street Journal» σχεδίαζε να αιχμαλωτίσει τη στρατιωτική ηγεσία της Ρωσίας και επιτάχυνε τα σχέδιά του αφού η υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών της χώρας έλαβε γνώση του σχεδίου. Η πρόωρη έναρξη της εξέγερσης ήταν ένας από τους παράγοντες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την τελική αποτυχία της έπειτα από 36 ώρες. Ο Πριγκόζιν αρχικά σκόπευε να συλλάβει τον υπουργό Αμυνας Σεργκέι Σοϊγκού και τον στρατηγό Βαλέρι Γερασίμοφ, αρχηγό του γενικού επιτελείου της Ρωσίας, κατά τη διάρκεια επίσκεψης που σχεδίαζαν οι δύο σε μια νότια περιοχή που συνορεύει με την Ουκρανία. Ομως η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας έμαθε για το σχέδιο δύο ημέρες πριν από την εκτέλεσή του, σύμφωνα με δυτικούς αξιωματούχους.

Τη Δευτέρα, την ίδια στιγμή που το ιδιωτικό τζετ του Πριγκόζιν προσγειωνόταν στο Μινσκ και οι άνδρες του ετοιμάζονταν να παραδώσουν βαρέα οχήματα μάχης στις τακτικές ένοπλες δυνάμεις, η FSB ανακοίνωνε ότι η έρευνα για υποκίνηση ένοπλης εξέγερσης είχε αποσυρθεί. Αλλά υπάρχουν πολλοί ανοιχτοί λογαριασμοί.

Λίγο αργότερα ο Πούτιν συναντιόταν με περίπου 2.500 στρατιωτικούς και στελέχη των δυνάμεων ασφαλείας. «Αντιταχθήκατε σε αυτές τις ταραχές, το αποτέλεσμα των οποίων θα ήταν αναπόφευκτα το χάος», είπε ευχαριστώντας τους που «απέτρεψαν έναν εμφύλιο πόλεμο». Ολα ήταν προσεκτικά στημένα ώστε να φανεί ότι ο Πούτιν δεν βγήκε αποδυναμωμένος από τη χειρότερη κρίση στα 23 χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία και να παρουσιαστεί και πάλι ως εγγυητής της τάξης και της σταθερότητας. Ενα μήνυμα που βρίσκει απήχηση στον πληθυσμό: ο Πούτιν στην εξουσία αποτελεί σήμερα καλύτερη προοπτική από τις εναλλακτικές λύσεις. Αλλά οι Αρχές γνωρίζουν ότι υπάρχουν κενά, γι’ αυτό και η Εθνοφρουρά θα εξοπλιστεί σύντομα με τανκς και άλλα βαρέα όπλα.

Η επιείκεια απέναντι στους δολοφόνους ενός απροσδιόριστου αριθμού πιλότων σε μια χώρα όπου αντίπαλοι και πολίτες καταλήγουν στη φυλακή για δεκαετίες μόνο και μόνο επειδή καταγγέλλουν τη στρατιωτική επίθεση στην Ουκρανία δημιουργεί δυσαρέσκεια ακόμη και μεταξύ εθνικιστών μπλόγκερ και βουλευτών. Επίσης, έρχεται σε αντίθεση με τη φήμη του Πούτιν ως εκδικητικού. Σε τέτοιο βαθμό που πολλοί υποψιάζονται ότι η εξορία στη Λευκορωσία για τον Πριγκόζιν και τους ανθρώπους του θα μπορούσε να είναι παγίδα. Ο Πούτιν θα μπορούσε να επιφυλάξει τη «μέθοδο Ναβάλνι» για τον Πριγκόζιν: να ξεκινήσει δίωξη εναντίον του για οικονομικά εγκλήματα, για το ένα δισ. ευρώ που, όπως είπε ο Πούτιν, έλαβε ο Πριγκόζιν την τελευταία χρονιά.

Τράπηκαν σε φυγή

Μια άλλη αναμέτρηση είναι επίσης επίφοβη. Οταν οι μισθοφόροι προέλαυναν προς τη Μόσχα, πολλοί «πατριώτες» αντί να καταγγείλουν τον «προδότη» παρέμειναν σιωπηλοί, όπως η Μαργαρίτα Σιμόνιαν, διευθύντρια του τηλεοπτικού δικτύου Rt, η οποία αργότερα ζήτησε συγγνώμη λέγοντας ότι βρισκόταν σε κρουαζιέρα στον Βόλγα. Αλλοι τράπηκαν σε φυγή. Λέγεται ότι όλοι, ιδίως όσοι έφυγαν από τη Μόσχα ή πέταξαν στο εξωτερικό, θα «σημαδευτούν» με μολύβι: Vzjat’ na karandash, μια έκφραση που χρησιμοποιούνταν επί Στάλιν για τις λίστες προγραφών.

Από την άλλη, δεν είναι ακόμη σαφές ποια θα είναι η τύχη της Wagner και των μαχητών της. Σύμφωνα με τον Σεργκέι Μαρκόφ, πρώην σύμβουλο του Πούτιν, «θα υπάρχουν δύο εταιρείες: μία εντός του στρατού και μία που θα λειτουργεί στο εξωτερικό». Μένει να δούμε αν ο Πριγκόζιν από το Μινσκ θα εξακολουθεί να διοικεί τη δεύτερη. Πώς θα το καταφέρει όμως όταν πια δεν θα έχει τα χρήματα του Κρεμλίνου; Ορισμένοι φοβούνται ότι ο Πριγκόζιν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη Λευκορωσία ως ορμητήριο για μια νέα επίθεση, ένα νέο πραξικόπημα.

Εν τω μεταξύ, η εφημερίδα «New York Times» αποκάλυψε χθες ότι ο Σεργκέι Σουροβίκιν, πρώην ανώτατος διοικητής των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία, γνώριζε εκ των προτέρων ότι ο Πριγκόζιν σχεδίαζε ανταρσία κατά της στρατιωτικής ηγεσίας της Ρωσίας. Πέρυσι, ο Σουροβίκιν βοήθησε να «κρατήσουν» οι άμυνες των ρωσικών δυνάμεων μετά την αντεπίθεση των Ουκρανών. Παρόλo που αντικαταστάθηκε ως ανώτατος διοικητής τον Ιανουάριο, ο 56χρονος συνεχίζει να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη διεξαγωγή των πολεμικών επιχειρήσεων και παραμένει δημοφιλής μεταξύ των στρατευμάτων.