Προπονητής από… κούνια στον πάγκο του Ολυμπιακού

Είναι μόλις 42, αλλά μετρά 18 χρόνια προπονητικής διαδρομής. Και στο άλμπουμ με τις αναμνήσεις του θα βρει κανείς από τον Μάρκο Φαν Μπάστεν και τον Μόντσι, ως τον Ουνάι Εμερι, τον Μίτσελ, τον Πεπ Γκουαρντιόλα, τη Νάπολι και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Από το απόγευμα της περασμένης Τρίτης, ο Ντιέγκο Μαρτίνεθ έχει κάτι σαν… λόξιγκα. Αναμενόμενο από τη στιγμή που έβαλε το όνομά του πλάι στην πιο «πολυσυζητημένη» θέση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Νέος προπονητής του Ολυμπιακού, ο 42χρονος από το Βίγκο της Ισπανίας. Και όπως είναι λογικό, όλοι μιλούν για αυτόν. Για το παρελθόν του, τις ιδέες του, τη διαδρομή του, τον νέο προορισμό της καριέρας του.

Τι πρέπει να γνωρίζεις για εκείνον; Η ζωή του έχει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον από την… 4-2-3-1 διάταξη που αγαπά στις ομάδες του, και από την επιθυμία του να σχηματίζει σύνολα που να πατάνε στην αμυντική ισορροπία. Κάποιος που γεννήθηκε για το ποδόσφαιρο, που έγινε προπονητής από κούνια και που η βαλίτσα του είναι πάντα γεμάτη για τον επόμενο προορισμό είναι ο χαμογελαστός κύριος που ανέλαβε να επαναφέρει τον Ολυμπιακό στα γνώριμα αγωνιστικά μονοπάτια του. Κάποιος που έχει την ηλικία ποδοσφαιριστή που κρέμασε… χθες τα παπούτσια του και την ίδια στιγμή μετράει 18 ολόκληρα χρόνια στους πάγκους. Οχι ακριβώς μια συνηθισμένη περίπτωση. Οχι ακριβώς μια συνηθισμένη ιστορία. Αυτή που πάει κάπως έτσι…

Η αφίσα του Φαν Μπάστεν
Γεννημένος στα 80΄s, στη Γαλικία και κουβαλώντας το όνομα Ντιέγκο, το παράξενο θα ήταν να μη γίνονταν… ένα με το ποδόσφαιρο. Παρά ταύτα ο μύθος λέει πως ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού, δεν είχε ως πρώτο είδωλο τον Μαραντόνα, αλλά τον Μάρκο Φαν Μπάστεν. Τον σέντερ φορ που μαζί με τον Ρουντ Γκούλιτ, τον Φρανκ Ράικαρντ και τον Ρόναλντ Κούμαν οδήγησαν την Ολλανδία στην κορυφή της Ευρώπης, μέσω του Euro 1988.  H αφίσα του «ιπτάμενου Ολλανδού» από το περιοδικό «Don Balon», κέρδισε περίοπτη θέση στο παιδικό του δωμάτιο.

Και η άκρη της άμυνας…

Ηταν αμέσως μετά το Euro 1988 που ο Μαρτίνεθ ζήτησε από τη μητέρα του να τον «γράψει» στα τμήματα υποδομής της Θέλτα και η αλήθεια είναι πως η διαδικασία κυλούσε ομαλά ως τα μισά των 90s. Επαιξε με επιτυχία σχεδόν σε όλες τις «μικρές» ομάδες, έχοντας τη θέση του δεξιού μπακ. Κάπου στα 15 του όμως «κατάλαβα ότι το σώμα μου δεν μπορεί να ακολουθήσει τη σκέψη μου» και ξεκίνησε μια διαδικασία διαφορετική. Η λύση του γρίφου «πώς μπορεί να μείνει κάποιος στο ποδόσφαιρο, δίχως να είναι ποδοσφαιριστής» .

Του πανεπιστημίου
Και κάπως έτσι; Ο κύβος ερρίφθη. Ο Ντιέγκο Μαρτίνεθ μόλις στα 20 του χρόνια «κρεμούσε» με συνοπτικές διαδικασίες τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια προκειμένου να γίνει προπονητής. Και μιας και στην Ισπανία η διαδικασία αυτή περνά αποκλειστικά από τα… θρανία; Το πανεπιστήμιο της Γρανάδα, έκανε την Ανδαλουσία τον δεύτερο προορισμό της καριέρας του: Φοιτητής στο τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (2001-2006) και παράλληλα προπονητής στις ερασιτεχνικές ομάδες της Ιμπέριο Αλμπολότε και Αρένας ντε Αρμίγια. Ηταν νωρίς αλλά το νερό είχε ήδη μπει με έναν τρόπο στο… αυλάκι.

Ανδαλουσία και ποδόσφαιρο στην ίδια πρόταση μέχρι μερικές εβδομάδες είχε έξι γράμματα και ένα όνομα ως «κωδική ονομασία»: Μόντσι. Ο απίθανος αθλητικός διευθυντής της Σεβίλλης που μόλις άφησε τις όχθες του Γουαδαλκιβίρ για την Premier League και την Αστον Βίλα. Ο Μαρτίνεθ δεν άργησε να μπει στο «σημάδι» του, όταν στη διετία 2007-2009 μέσα από μια αήττητη διαδρομή έφτασε μια ανάσα από το να «προβιβάσει» κάποια… Μοτρίλ ως τη Segunda Division. Στα 29 του χρόνια λοιπόν ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού, είδε την πόρτα του «José Ramón Cisneros Palacios» να ανοίγει για χάρη του. Προπονητής στα τμήματα υποδομής της Σεβίλλης. Σε ένα πραγματικό football factory…

Στο πλευρό του Εμερι
Οταν δεν προπονούσε την παιδική ή την εφηβική ομάδα της Σεβίλλης, ήταν στην κερκίδα του γηπέδου που έκανε προπόνηση η πρώτη ομάδα. Είδε τον Μαρθελίνο να αλλάζει τη μεθοδολογία της ομάδας σε ένα δίμηνο δίχως νίκη που σύντομα του στοίχισε τη θέση του. Είδε τον Μίτσελ να αλλάζει τον «αέρα» και την ψυχολογία του club. Τον είδε και ο Μόντσι να κάθεται με τις ώρες στον ήλιο και σύντομα το πήρε απόφαση: Βοηθός στο τεχνικό τιμ της πρώτης ομάδας (2012-2014). Πρώτα για τον πρώην του Ολυμπιακού και έπειτα για τον «πολύ» Ουνάι Εμερι που έμελλε να παίξει τεράστιο ρόλο στην εξέλιξή του.  Ακριβώς 83 ματς δίπλα στον σπουδαίο κόουτς, πανηγυρίζοντας και την κατάκτηση του Europa League το 2014.

Δεύτερη… σχολή
Ηταν πια στα 34 του και ο Μόντσι, είχε για εκείνον τη φιλοδοξία να τον μετατρέψει σε έναν προπονητή που θα βγει από τα «σπλάχνα» της Σεβίλλης για τον πάγκο της Σεβίλλης. Κάπως έτσι το 2014 τον έστειλε να μαζέψει παραστάσεις «πρώτου» στην ομάδα Β΄. Μια εκπαίδευση που αποδείχθηκε τριετής (124 ματς), κάτι σαν… δεύτερο πανεπιστήμιο. Εφτασε ο Μαρτίνεθ μάλιστα τους «μικρούς» ως τη Segunda, σε μια απόδειξη πως είχε και αυτή την «πίστα». Στον πάγκο της πρώτης ομάδας όμως ήταν ο Χόρχε Σαμπάολι, και η λογική έλεγε το καλοκαίρι του 2017 πως έπρεπε πλέον και εκείνος να ανοίξει τα φτερά του. Κάπως έτσι βρέθηκε στην Παμπλόνα για λογαριασμό της Οσασούνα…

Το όνειρο
Φαίνεται όμως πως δεν ήταν μονάχα ο Μόντσι που είχε κατά νου την εξέλιξη του νεαρού προπονητή. Ηταν και η Γρανάδα, που από τα φοιτητικά του χρόνια προφανώς τον είχε σταθερά υπό «παρακολούθηση». Κάπως έτσι το 2018 του εμπιστεύτηκε τον πάγκο της. Και ό,τι ακολούθησε ήταν δεδομένα το πιο όμορφο κεφάλαιο σε αυτή την ιστορία. Τρία χρόνια που η μικρή Γρανάδα άφησε τη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας και βρέθηκε να παίζει προημιτελικό Europa League κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ πριν είχε αποκλείσει κοτζάμ Νάπολι…  Απαραίτητη σημείωση: Ο Αντόνιο Κορδόν ήταν εκείνος που διάλεξε τον Ντιέγκο Μαρτίνεθ για αυτή τη δουλειά. Οπως ακριβώς και τώρα…