Στα «ψιλά» της προεκλογικής ατζέντας η κλιματική κρίση

Η αναγγελία από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό ότι είναι πιθανό στα επόμενα πέντε χρόνια να έχουμε μια χρονιά όπου η μέση θερμοκρασία του πλανήτη θα είναι κατά 1,5οC υψηλότερη από τα επίπεδα πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση υπενθύμισε ότι, σε πείσμα εξαγγελιών και δεσμεύσεων παγκοσμίως, οδεύουμε προς την κλιματική καταστροφή: Μια τέτοιας κλίμακας αύξηση της μέσης θερμοκρασίας που θα καταστήσει περιοχές του πλανήτη αβίωτες.

Ούτε γεννά αισιοδοξία το γεγονός ότι παγκοσμίως η εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα δεν μειώνεται, παρά τις μεγάλες επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Η στροφή στο φυσικό αέριο δεν παύει να αφορά ένα ορυκτό καύσιμο που συνεισφέρει στην κλιματική αλλαγή. Μέσα στην ενεργειακή κρίση είδαμε χώρες να επιστρέφουν στον γαιάνθρακα ή στον λιγνίτη.

Τα προγράμματα

Παρότι η πράσινη μετάβαση αποτελεί κεντρική στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης και βασική στοχοθεσία των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, στην προεκλογική εκστρατεία τα θέματα του περιβάλλοντος δεν κυριάρχησαν. Τα κόμματα περιλαμβάνουν στα προγράμματά τους θέσεις για το περιβάλλον, όμως δεν χαράχτηκαν γύρω από αυτά οι διαχωριστικές γραμμές. Αυτές αφορούσαν περισσότερο τα ζητήματα της οικονομίας, της μετανάστευσης ή της λειτουργίας των θεσμών. «ΤΑ ΝΕΑ» απευθύνθηκαν σε εκπροσώπους των κομμάτων και συζήτησαν μαζί τους γιατί δεν συζητήθηκε – όσο επιβάλλεται από τις συνθήκες – το θέμα του περιβάλλοντος αλλά και τις θέσεις τους. Οι συνομιλητές μας παραδέχτηκαν ότι το ζήτημα του περιβάλλοντος δεν ήταν ψηλά στην προεκλογική συζήτηση, όμως επιμένουν ότι υπάρχει ενδιαφέρον. «Από την επαφή με τους πολίτες, είδα ότι το ενδιαφέρον για τα περιβαλλοντικά ζητήματα είναι υψηλό και τους απασχολεί πολύ περισσότερο από τη γενικότερη αίσθηση που υπάρχει» επισημαίνει ο Γιώργος Αμυράς, τέως υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας και υποψήφιος βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία και συμπληρώνει: «Οπου βρέθηκα, τόσο στα Ιωάννινα όσο και την υπόλοιπη Ελλάδα, μιλούσα για την κλιματική κρίση, την προστασία του περιβάλλοντος και τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις που υλοποιήσαμε από το 2019 έως σήμερα: “Απάτητα βουνά”, η ολοκλήρωση των Δασικών Χαρτών, το πρόγραμμα “Antinero”, προληπτικοί καθαρισμοί δασών, το Εθνικό Σχέδιο Αναδασώσεων, η ολοκλήρωση αντιδιαβρωτικών και αντιπλημμυρικών έργων στη Βόρεια Εύβοια».

Ο Χρήστος Στάικος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, αναπληρωτής συντονιστής Τμήματος Περιβάλλοντος και υποψήφιος βουλευτής Αρκαδίας, παραδέχεται ότι «τα ζητήματα που αφορούν τη χωροταξία, το περιβάλλον, τα ορυκτά καύσιμα δεν κυριάρχησαν προεκλογικά», όμως επιμένει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει να επιδείξει τις θέσεις που επεξεργάστηκε στη διάρκεια του προγραμματικού του συνεδρίου, αλλά και τις πολιτικές που εφάρμοσε όταν ήταν στην κυβέρνηση.

Διαχρονικές ευθύνες

Ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας, υποστηρίζει ότι «κανένα από τα κόμματα του συστήματος δεν θέλει να βρεθεί στο επίκεντρο η πολιτική που ευθύνεται διαχρονικά για τις τραγωδίες, όπως στο Μάτι, στη Μάνδρα, στην Εύβοια, στη Δαδιά, γιατί όλα είναι συνένοχα. Μόνο το ΚΚΕ αντιπαλεύει τον κοινό εχθρό για την κλοπή του λαϊκού εισοδήματος και την καταστροφή του περιβάλλοντος, την πολιτική του κεφαλαίου, που υπηρετούν από κοινού ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ».

Ο γραμματέας του Τομέα Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ και καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Παναγιώτης Δημόπουλος, από την πλευρά του, θεωρεί ότι «οι πολίτες πάντα ενδιαφέρονται περισσότερο για το περιβάλλον από όσο εκτιμάται στις προεκλογικές έρευνες, όπου τίθενται και επικρατούν ζητήματα διλημματικού χαρακτήρα», για να συμπληρώσει ότι «μπορεί να απουσιάζουν τα μαζικά κινήματα των δεκαετιών του 1990 και του 2000, όμως το ενδιαφέρον και η ενασχόληση με τα περιβαλλοντικά ζητήματα είναι υψηλότερη από ποτέ, μέσω των διαδικτυακών κοινωνικών δικτύων καθώς και μέσω της συμμετοχής στη δημόσια διαβούλευση κατά την αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων».