Σε έναν ιδανικό κόσμο, η Κίνα θα ήταν παρίας: οι κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις οποίες επιδίδεται θα αρκούσαν για να την καταδικάσουν σε αυτόν τον ρόλο. Στον πραγματικό κόσμο, η Κίνα είναι εταίρος, ανταγωνιστής και αντίπαλος ταυτόχρονα: Ευρώπη και ΗΠΑ καταναλώνουν πολλή φαιά ουσία στην προσπάθεια διατήρησης μιας κάποιας ισορροπίας ανάμεσα σε αυτές τις τρεις συνιστώσες μιας ιδιαίτερα περίπλοκης αλλά σημαντικής σχέσης. Ο διάλογος και η συνεργασία με το Πεκίνο είναι απολύτως απαραίτητα (πέρα από τον ανεφοδιασμό μας με έναν σωρό πρώτες ύλες και προϊόντα…) και για την αναζήτηση της ειρήνης, σε τόπους όπως η Ουκρανία, και για την περιφρούρηση της ειρήνης, σε τόπους όπως η Ταϊβάν. Η προθυμία για σταθεροποίηση της διμερούς, σινοαμερικανικής σχέσης που εξέφρασαν χθες από το Πεκίνο Μπλίνκεν και Σι είναι, λοιπόν, θετική και καλοδεχούμενη. Με κλειστούς διαύλους, ο κόσμος είναι καταδικασμένος. Με ανοιχτούς, υπάρχει ελπίδα.
- Νέο «Ανακαινίζω»: Σε δύο φάσεις η υλοποίηση του πρόγράμματος – Οι δικαιούχοι, τα ποσά και οι αιτήσεις
- Ποιοι πληρώνονται από 1 έως 5 Ιουνίου – Όλες οι καταβολές από e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ
- Ανατροπή στο Κληρονομικό Δίκαιο: Οι 10 μεγάλες αλλαγές που φέρνει ο νέος νόμος για περιουσίες, διαθήκες και ελεύθερες συμβιώσεις
