«Ο Τραμπ {LF}θα προτιμήσει {LF}να κάψει {LF}την Αμερική {LF}παρά να πάει {LF}φυλακή»

Οταν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ εμφανίστηκε την Τρίτη σε ομοσπονδιακό δικαστήριο στο κέντρο του Μαϊάμι για να απαντήσει στις 37 ποινικές κατηγορίες ότι υπεξαίρεσε και χειρίστηκε κακώς απόρρητα έγγραφα που αφορούν την εθνική ασφάλεια, μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, υπήρχαν πολλές ομοιότητες με την εμφάνισή του σε δικαστήριο του Μανχάταν μόλις δύο μήνες νωρίτερα. Και οι δύο ήταν ιστορικές ημέρες που έφθασαν να μοιάζουν σχεδόν με ρουτίνα, καθώς οι αυτοκινητοπομπές έτρεχαν στους δρόμους της πόλης και ο πρώην πρόεδρος περνούσε από τις πίσω πόρτες των δικαστηρίων. Και πάλι, ο αυταρχικός Τραμπ έγινε μια παθητική φιγούρα σε έναν χώρο όπου οι δικαστές και οι δικηγόροι είχαν τον κύριο ρόλο.

Και τα δύο γεγονότα είχαν ανακινήσει φόβους για πολιτική βία σε μια αμερικανική πόλη, για να καταλήξουν σε ένα αλλοπρόσαλλο καρναβάλι, γεμάτο με εμπορεύματα προς πώληση, άφθονες θεωρίες συνωμοσίας και παράξενες συντροφιές οπαδών του κινήματος «Να κάνουμε την Αμερική και πάλι μεγάλη». Πού αλλού, αναρωτιούνται οι «Financial Times», θα έβρισκε κανείς μέλη της οργάνωσης BlacksForTrump να χτυπούν με γροθιές έναν υποστηρικτή του QAnon (της θεωρίας συνωμοσίας για την ελίτ της Ουάσιγκτον), ενώ ένας άνδρας ντυμένος με κουβανέζικες και αμερικανικές σημαίες στεκόταν εκεί κοντά με ένα κεφάλι γουρουνιού σε ξύλινο πάσσαλο;

O Ντόναλντ Τραμπ με τους συνοδούς του μπήκαν από την πίσω πόρτα. Σε αντίθεση με τους περισσότερους κατηγορουμένους, δεν φωτογραφήθηκε. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι ήδη ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ανθρώπους στον πλανήτη. Σε περίπτωση που διαφύγει, υπάρχει άφθονο υλικό για να δημιουργηθεί μια αφίσα καταζητουμένου. Ωστόσο, του πήραν ψηφιακά αποτυπώματα. Πέρασε περίπου μία ώρα σε μια δικαστική αίθουσα του 13ου ορόφου, καθισμένος ανάμεσα στους δικηγόρους του. Δεν κοίταξε ούτε μια στιγμή τη νέμεσή του, τον ειδικό εισαγγελέα Τζακ Σμιθ. Και λίγο αργότερα, σε συγκέντρωση οπαδών του εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον πρόεδρο Μπάιντεν, απειλώντας ότι εάν εκλεγεί θα βάλει ειδικό εισαγγελέα να ασχοληθεί μαζί του, αλλά και στη Δικαιοσύνη. Αραγε πώς θα επηρεάσουν όλα αυτά την κούρσα για τη διεκδίκηση του προεδρικού χρίσματος στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα; Οι αντίπαλοι του Τραμπ προσαρμόζονται. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο πρώην αντιπρόεδρος Μάικ Πενς δήλωσε ότι ελπίζει πως οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς δεν θα ασκήσουν κατηγορίες κατά του Τραμπ. Την Τετάρτη, μία ημέρα μετά την απαγγελία κατηγοριών στον πρώην πρόεδρο, ο Πενς έκανε λόγο για «ένα πολύ σοβαρό ζήτημα».

Αντίπαλοι

Το δίλημμα είναι υψηλού κινδύνου για τους Ρεπουμπλικανούς αντιπάλους του Τραμπ, οι οποίοι πασχίζουν να βρουν μια σαφή και συνεπή στρατηγική προκειμένου να αναμετρηθούν μαζί του, καθώς τα πρωτοφανή νομικά προβλήματα του Τραμπ απειλούν να κυριαρχήσουν σε όλα τα άλλα θέματα της προεδρικής αναμέτρησης του 2024. Ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί ηγέτες αυτή την εβδομάδα, γράφει η «Washington Post», επέδειξαν μια νέα προθυμία να επικρίνουν τον Τραμπ για τη σοβαρότητα των ισχυρισμών, οι οποίοι περιλαμβάνουν κακό χειρισμό κυβερνητικών μυστικών που ως αρχηγός ήταν επιφορτισμένος να προστατεύσει.

Ο κυβερνήτης της Φλόριντα Ρον Ντε Σάντις, πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και κορυφαίος αντίπαλος του Τραμπ για το χρίσμα, δήλωσε ότι «αν είχα πάρει απόρρητα έγγραφα στο διαμέρισμά μου, θα είχα περάσει στρατοδικείο σε ένα λεπτό». Αλλά αυτή ήταν μόνο μια σύντομη αναφορά σε μια ομιλία του το Σαββατοκύριακο σε μια συγκέντρωση των Ρεπουμπλικανών της Βόρειας Καρολίνας, κατά τη διάρκεια της οποίας εστίασε τη μομφή του στο υπουργείο Δικαιοσύνης και στην κυβέρνηση Μπάιντεν.

Επιθέσεις στη Δικαιοσύνη

Το ίδιο συνέβη και με άλλους διεκδικητές. Ακόμα και οι πιο επιθετικοί καλύπτουν την κριτική τους προς τον Τραμπ με επιθέσεις εναντίον του υπουργείου Δικαιοσύνης – για την άσκηση κατηγοριών εναντίον του -, κάτι που καθιστά δύσκολο να προσδιορίσει κανείς ποια ακριβώς είναι η στάση τους απέναντι στον πρώην πρόεδρο – θέλουν να τον υπονομεύσουν, χωρίς όμως να αποξενώσουν την εκλογική του βάση.

«Οι αμερικανοί ψηφοφόροι είναι πιθανό να κληθούν να επιλέξουν το επόμενο έτος ανάμεσα σε έναν κατηγορούμενο για εγκληματική πράξη που ορκίζεται εκδίκηση στους διώκτες του και κάποιου άλλου. Θα είναι ένα δημοψήφισμα για το κράτος δικαίου» γράφει ο Εντουαρντ Λουτς στους «FT». «Το ερώτημα δεν είναι αν ένας νικητής Τραμπ θα χρησιμοποιήσει τους μηχανισμούς της Δικαιοσύνης για προσωπικούς σκοπούς. Εχει επανειλημμένα δηλώσει ότι θα χρησιμοποιήσει τον νόμο ως εργαλείο εκδίκησης – και θα το κάνει. Το ερώτημα είναι μέχρι πού θα φτάσει ο Τραμπ. Δεν θα έχει τίποτα να χάσει. Θα προτιμήσει να κάψει την Αμερική παρά να πάει φυλακή».