«Θα ήθελα να έχω την ηρεμία του Μουζακίτη»

Και μιας και βρισκόμαστε σταθερά σε φόντο… οικογενειακό; Ο Χαράλαμπος δεν έχει μόνο τον εξ αίματος αδελφό Κωνσταντίνο στον Ρέντη. Απέκτησε και έναν… εξ αγχιστείας μέσα από την κοινή τους διαδρομή στα τμήματα υποδομής. Διότι όπου διαβάσεις το όνομα Χαράλαμπος Κωστούλας, σίγουρα κάπου θα συναντήσεις και εκείνο του Χρήστου Μουζακίτη: 16χρονος και αυτός, «συνέταιρος» σε εκείνη τη «μια στην Κ-19, μια στην Κ-17» ιστορία. Ο αρχηγός. Ενας εξαιρετικά ταλαντούχος box to box χαφ που δεν αποκλείεται μαζί με τον Κωστούλα να βρεθούν τις επόμενες ημέρες ως και στην προετοιμασία της πρώτης ομάδας – ήδη ο Αντόνιο Κορδόν εξετάζει με μεγάλη προσοχή τους δύο φακέλους. Δεν τον είδαμε πολύ στον τελικό της περασμένης Κυριακής μιας και τραυματίστηκε μόλις στο 6΄. Ζητήσαμε λοιπόν από τον Χαράλαμπο μια… συστατική επιστολή: «Είναι ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να παίξει σε όλο τον χώρο του κέντρου, να αμυνθεί αλλά και να σκοράρει. Ισως θα ήθελα την ηρεμία του με την μπάλα στα πόδια» λέει ο μικρός.

Τζολάκης και… Λαουτάρο
Τι άλλο θα ήθελε, επιστρέφοντας στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και βλέποντας πια τη μεγάλη ποδοσφαιρική εικόνα;

«Προσπαθώ να μάθω απ’ όλους. Ακόμη και από ποδοσφαιριστές που δεν αγωνίζονται στις θέσεις που αγωνίζομαι εγώ.

Από τον Κωνσταντίνο Τζολάκη ας πούμε που διανύοντας την απόσταση ως την επαγγελματική ομάδα κατάφερε όχι μόνο να γίνει ένας εξαιρετικός τερματοφύλακας αλλά να περάσει και στο πανεπιστήμιο, γιατί ακόμη και αν πετύχω τους ποδοσφαιρικούς μου στόχους ξέρω ότι θα πρέπει να είμαι προετοιμασμένος και για την επόμενη μέρα στη ζωή και οι σπουδές είναι ένα τεράστιο εφόδιο. Οσο για το «9»; Σίγουρα από τον Λαουτάρο Μαρτίνες, τον Χάαλαντ».