Σενάρια που πλέκει η πλήξη

Το παιχνίδι έχει κριθεί, η μπάλα παίζεται στον χώρο του κέντρου και οι παίκτες περιμένουν το σφύριγμα της λήξης. Είναι η προεκλογική περίοδος. Και επειδή δεν υπάρχει τίποτα συγκλονιστικό στα νυσταγμένα πρωινά και στα βαριεστημένα νυχτερινά πάνελ, μπορούμε να τραβήξουμε τη συγκυρία από τα μαλλιά και να φτιάξουμε κανένα σενάριο μήπως και κυλήσει πιο εύκολα ο καιρός.

Να, ας πούμε η είσοδος της Ζωής και της Ζωής του Παιδιού (ΝΙΚΗ) στη Βουλή. Θεωρητικά κάτι τέτοιο δεν ευνοεί τη Νέα Δημοκρατία αφού θα αποδυναμώσει την αυτοδυναμία της καθώς θα τροφοδοτηθούν από έδρες που θα κατέληγαν, σε μεγάλο βαθμό, στο πρώτο κόμμα. Και όμως, μια χαρά θα του βγει του Μητσοτάκη όταν αρχίσουν τα δύσκολα. Διότι μία αντιπολίτευση που κάνει καρδούλες και προσευχές από το βήμα της Βουλής αρκεί για να σκεπάσει οποιαδήποτε άλλη φωνή, κλέβοντας τις εντυπώσεις. Η Ζωή και η Νίκη θα επιτρέπουν, με τον τρόπο τους, στην κυβέρνηση της ΝΔ να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει σοβαρή προγραμματική αντιπολίτευση. Θα τελειώνει μία κρίσιμη συζήτηση στη Βουλή και στα highlights θα παίζουν, κατά κύριο λόγο, η Ζωή με τον Νατσιό. Τι καλύτερο για την κυβέρνηση; Ο Νατσιός έχει δεσμευτεί ότι θα διεκδικήσει τη δημιουργία εκκλησίας μέσα στη Βουλή. Νομίζετε ότι αν τεθεί τέτοιο θέμα θα ασχολείται κανείς με τις επιτροπές ή το κοινοβουλευτικό έργο; Ολα αυτά θα πνίγονται μέσα στα χάχανα.

Ενα άλλο σενάριο που μου άρεσε (και άκουσα σε ταβέρνα, ομολογώ) είναι ότι η επίθεση της ΝΔ κατά του ΠΑΣΟΚ έχει ουσιαστικά ως στόχο τον ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτόν τον τρόπο η ΝΔ αναγνωρίζει το ΠΑΣΟΚ ως βασικό αντίπαλο, στέλνοντας το αντίστοιχο σήμα στο αντιπολιτευόμενο ακροατήριο. Κοινώς ο ψηφοφόρος με δυσανεξία στον Μητσοτάκη είναι πιθανό να αφήσει τον Αλέξη και να πάει στον Νίκο που δείχνει να έχει μέλλον στην αντιπολιτευτική κόντρα. Μεταξύ μας, δεν μου φαίνεται διόλου παράλογο και ασφαλώς θα αρέσει και στον Ανδρουλάκη. Και κάπως έτσι μετράμε τις μέρες, μουρμουρίζοντας επειδή οι εκλογές δεν είναι αυτήν την Κυριακή, να τελειώνουμε.