Περιμένουν από τον «Σουλτάνο» {LF}να ανοίξει {LF}τα χαρτιά του

Σε ποιους θα δώσει το χέρι από εδώ και στο εξής ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Πώς θα αντιμετωπίσει τη Δύση και πώς θα διαχειριστεί τις σχέσεις του με τη Ρωσία; Και τελικά πώς θα επηρεάσει το ευρύτερο διπλωματικό παζάρι του Ερντογάν τα ελληνοτουρκικά; Η παρουσία του στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους της Λιθουανίας τον Ιούλιο εκτιμάται ότι θα δώσει ένα πρώτο στίγμα των προθέσεών του εν συνόλω. Μέχρι σήμερα το βράδυ άλλωστε αναμένεται και η ανακοίνωση της σύνθεσης του υπουργικού συμβουλίου της Τουρκίας, με τα πρόσωπα να μην αλλάζουν το μείγμα, παρά μόνο το στυλ έκφρασης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, η οποία έχει διάρκεια, συνέχεια και η γραμμή χαράσσεται από τον ίδιο τον Ερντογάν.

Σύμφωνα με τα ισχύοντα στην Τουρκία ένας βουλευτής δεν μπορεί να είναι και υπουργός, άρα η παλιά φρουρά σχεδόν αποκλείεται. Ο Ερντογάν ενδέχεται να κρατήσει ελάχιστους από το παλιό υπουργικό σχήμα. Στους επικρατέστερους να παραμείνουν είναι ο Χουλουσί Ακάρ, ως υπουργός Αμυνας της Τουρκίας, ενώ για το υπουργείο Εξωτερικών, εφόσον επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, πλώρη φαίνεται να έχει βάλει το alter ego του Ερντογάν, Ιμπραΐμ Καλίν. Ο Ακάρ χαρακτηρίζεται ένας από τους πλέον στενούς του συνεργάτες. «Κράτησε» στην απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 και αυτό ο τούρκος πρόεδρος δεν το ξεχνά. Επισημαίνεται άλλωστε ότι ο Ακάρ είχε δείξει το προηγούμενο διάστημα να αναλαμβάνει αυτός τα ηνία της υλοποίησης των εντολών στην εξωτερική πολιτική, και δη στα ελληνοτουρκικά, και τον Τσαβούσογλου ασθμαίνοντας να ακολουθεί. Σημαντικό για τον Ερντογάν και ότι το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» είναι έργο των στρατιωτικών και όχι των διπλωματών. Ηξερε ωστόσο να τραβάει το σκοινί τόσο όσο ώστε να μη σπάει.

Οσο για τον Καλίν, ήταν η φωνή του τούρκου προέδρου. Αυτός που είχε τη δικαιοδοσία να συνομιλεί με την πρέσβη Ελένη Σουρανή, ως τότε διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, να μπαίνει στις διερευνητικές, αλλά και να δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να επαναφέρει τη ρητορική, όταν ξέφευγε. Αρκετά πιο «ισχυρός» από τον Τσαβούσογλου επίσης, έδειχνε να μπορεί να χαράξει γραμμές και να έχει περιθώρια πρωτοβουλιών στο πλαίσιο πάντα των θέσεων της Τουρκίας.

Και ενώ τα σενάρια και οι δήθεν λίστες για το υπουργικό του Ερντογάν φούντωναν εν όψει των σημερινών επιλογών, την Τετάρτη ήρθε η διάψευση από το προεδρικό, που έλεγε ότι οι λίστες που κυκλοφορούν είναι fake news και κανένας δεν έχει στα χέρια του τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης.

Στα ονόματα προς υπουργοποίηση που «έπεσαν» στο τραπέζι των τουρκικών media και αυτό του επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, ως υπουργού Εσωτερικών, αλλά και του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων της γείτονος, Γιασάρ Γκιουλέρ, ως πιθανού υπουργού Αμυνας.

Αναλυτές εκτιμούν ότι τα ελληνοτουρκικά δεν είναι αυτά που θα έπρεπε να απασχολούν τον Ερντογάν αυτή τη στιγμή. Και σημείωναν ότι το μείγμα της πολιτικής του απέναντι στην Αθήνα αναμένεται να καθοριστεί από το τι θέλει να πετύχει ευρύτερα και το πώς θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τις σχέσεις με την Ελλάδα. Η επιστροφή στην ακραία ένταση στο πεδίο, ακόμα και στην πολεμική ρητορική, δεν χαρακτηρίζεται απίθανη, ωστόσο θεωρείται ότι το παράθυρο ευκαιρίας που έχει ανοίξει θα θελήσει να το εκμεταλλευθεί εκτός από την Ελλάδα και η Τουρκία.

Σημαντικό το ότι ο τούρκος πρόεδρος θα θελήσει να έχει θέση στα τραπέζια που θα παζαρέψουν τους νέους ενεργειακούς δρόμους, αλλά και τυχόν εξελίξεις και επιρροή σε χώρες όπως η Συρία. Ενώ την ίδια στιγμή κανένας δεν πιστεύει ότι θα γυρίσει άμεσα την πλάτη στη Ρωσία. Με τον Ερντογάν να στοχεύει ιδανικά σε μια εξωτερική πολιτική που θα επιβεβαιώνει την Τουρκία ως παγκόσμια και όχι περιφερειακή δύναμη. Με την Αθήνα να στοχεύει να αναλάβει την πρωτοβουλία για την επανεκκίνηση του διαλόγου και τους διπλωμάτες σε Ελλάδα και Τουρκία να υπογραμμίζουν την ανάγκη για κινήσεις που θα κρατήσουν ανοιχτό το παράθυρο που άνοιξε η διπλωματία των σεισμών.