Γιατί η Βρετανία {LF}φέρεται σκληρά {LF}στους φοιτητές {LF}από το εξωτερικό

Από το επόμενο έτος, με λίγες εξαιρέσεις, οι φοιτητές που προέρχονται από το εξωτερικό θα απαγορεύεται να φέρουν μαζί τους τα εξαρτώμενα μέλη τους όταν έρχονται για σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πέρυσι, εκδόθηκαν σχεδόν 500.000 βίζες σε ξένους φοιτητές – μια κατηγορία που περιλαμβάνει πλέον τόσο την ΕΕ όσο και χώρες εκτός ΕΕ, αν και η συντριπτική πλειονότητα είναι οι τελευταίες – για σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μαζί τους ήρθαν λίγο περισσότερα από 135.000 μέλη της άμεσης οικογένειας. Είναι ένα σημάδι της αδυναμίας της κυβέρνησης να είναι ειλικρινής σχετικά με την ανάγκη της χώρας για μετανάστες που προσπαθεί να περικόψει ορισμένους αριθμούς, και με αυτόν τον τρόπο, στοχεύοντας μια ομάδα ανθρώπων που αποφέρει τεράστια ποσά εσόδων, πληρώνουν στο NHS εθνικό σύστημα υγείας και πρέπει τώρα να αποδείξουν εκ των προτέρων ότι δεν θα είναι «βάρος» για το κράτος. Αλλά δεν ακούμε γι’ αυτό, έτσι δεν είναι;

Πριν καν τους επιτραπεί να εισέλθουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι ξένοι φοιτητές πρέπει να αποδείξουν ότι έχουν θέση σε ένα διαπιστευμένο βρετανικό ακαδημαϊκό ίδρυμα και ότι έχουν αρκετά κεφάλαια για να καλύψουν το μάθημά τους, συν ένα επιπλέον ποσό για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης. Τα εξαρτώμενα άτομα πρέπει να μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν τα κεφάλαια για να συντηρηθούν – 845 £ τον μήνα για έως και εννέα μήνες για μαθήματα στο Λονδίνο ή 680 £ τον μήνα για μαθήματα εκτός Λονδίνου.

Τα δίδακτρα φοιτητών εκτός ΕΕ αποτελούσαν το 17% του εισοδήματος των πανεπιστημίων του Ηνωμένου Βασιλείου το 2020-2021 – στην πραγματικότητα, αποτελεί επιδότηση της εκπαίδευσης εγχώριων φοιτητών. Τα δίδακτρα που πληρώνουν είναι εκπληκτικά υψηλά, κατά μέσο όρο περίπου 22.000 £ ετησίως. Στην πραγματικότητα, και σκανδαλωδώς διαχωρισμένες από το πραγματικό κόστος είναι αυτές οι αμοιβές, που ο διευθυντής του Πανεπιστημίου Soas του Λονδίνου είπε πρόσφατα ότι τέτοιοι φοιτητές υφίστανται εκμετάλλευση σε ένα «ηθικά προβληματικό» σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που έχει γίνει εξαρτώμενο από το εξωτερικό. Το υπουργείο Εσωτερικών κάνει απλώς ό,τι έκαναν οι βρετανοί πολιτικοί εδώ και χρόνια κάνοντας τη ζωή των ξένων όσο το δυνατόν πιο μίζερη, ακριβή και μοναχική.

Οι Εργατικοί, από την πλευρά τους, έχουν πει ότι δεν θα αντιταχθούν στο μέτρο. Η τραγωδία είναι ότι τόσα πολλά από αυτά που μας είπαν αφορούσαν το Brexit – απομάκρυνση από την Ευρώπη προς την Κοινοπολιτεία και τον υπόλοιπο κόσμο. Η επένδυση στις εγχώριες βιομηχανίες μας προσωποποιείται στον διεθνή φοιτητή. Εχουν μια πολιτιστική συγγένεια με το Ηνωμένο Βασίλειο, αναγνωρίζουν το κύρος των πτυχίων από τα βρετανικά πανεπιστήμια και την αξία του να είναι εδώ για την καριέρα τους και την παγκόσμια συνάφεια. Αλλά το μόνο που μπορεί να δει η κυβέρνηση σε αυτά είναι ένας χρήσιμος αριθμός προς απομάκρυνση – οικονομικές μονάδες που πρέπει να απογυμνωθούν από σχέσεις, επιλογές και ανθρωπιά.

Η Νεσρίν Μαλίκ είναι αρθρογράφος του «Guardian»